Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση...

Διαβάζοντας τις πρόσφατες προτάσεις και τα νέα μέτρα που σχεδιάζει το Υπουργείο Παιδείας για τις σχολικές μετακινήσεις και τις εκδρομές, η πρώτη αντίδραση κάθε εκπαιδευτικού κυμαίνεται συνήθως ανάμεσα στο βαθύ αστείρευτο χιούμορ και την πλήρη αμηχανία.

Όσοι ζούμε καθημερινά τη σχολική πραγματικότητα, γνωρίζουμε καλά ότι πριν καν ξεκινήσει ένα λεωφορείο —ή ένα αεροπλάνο— για οποιονδήποτε προορισμό, ο συνοδός εκπαιδευτικός έχει ήδη διεκπεραιώσει έναν άθλο από υπεύθυνες δηλώσεις, εγκρίσεις, πρωτόκολλα, λίστες και ψηφιακές πλατφόρμες.

Η πρόθεση για ασφάλεια και οργάνωση είναι προφανώς απαραίτητη. Ωστόσο, όταν οι ρυθμίσεις αυξάνονται με εκθετικό ρυθμό, η ουσία της σχολικής εκδρομής —η χαρά της μάθησης εκτός τάξης, η συλλογικότητα και η αποφόρτιση των μαθητών— κινδυνεύει να πνιγεί μέσα σε έναν ωκεανό από χαρτιά και τυπικές διαδικασίες.

Φτάνουμε έτσι στο σημείο ο εκπαιδευτικός να άγχεται περισσότερο για το αν συμπληρώθηκε σωστά το τελευταίο κουτάκι της λίστας, παρά για την ίδια τη διαδρομή!

Αυτή ακριβώς η σουρεαλιστική αίσθηση στάθηκε η αφορμή για τη σημερινή μας γελοιογραφία!

Φανταστείτε τη σκηνή: Το αεροπλάνο βρίσκεται ήδη σε τροχιά προσγείωσης, οι πιλότοι ετοιμάζονται για το άγγιγμα στον διάδρομο, κι ο καθηγητής πετάγεται εντρομος στο κοκπιτ:

«Κόψτε λίγο ταχύτητα! Κοντεύουμε να φτάσουμε και δεν έχω πάρει ακόμα απουσίες...»

Γιατί καλή η πτήση, αλλά αν δεν αποσταλεί το ψηφιακό δελτίο στην ώρα του, ποιος ακούει τη διεύθυνση;

Η σάτιρα και το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος για να σχολιάζουμε τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης. Ελπίζουμε οι αρμόδιοι να κατανοήσουν κάποια στιγμή ότι η εμπιστοσύνη στον εκπαιδευτικό και η αφαίρεση της περιττής γραφειοκρατίας είναι το καλύτερο «πλαίσιο» για ασφαλείς και δημιουργικές σχολικές εκδρομές.

Δημιουργία γελοιογραφίας: Μάριος Κιοστεράκης (με τη βοήθεια των Gemini & Photoshop).