kiosterakis.gr +

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...

Ιστορίες

Ο άπιστος ορειβάτης...

Η ιστορία μιλάει για έναν ορειβάτη, ο οποίος θέλησε να ανεβεί στο ψηλότερο βουνό.

Ο ορειβάτης...
Ξεκίνησε, λοιπόν, την περιπέτεια του μετά από πολλά χρόνια προετοιμασίας. Όμως, επειδή ήθελε τη δόξα μόνο για τον εαυτό του αποφάσισε να σκαρφαλώσει το βουνό μόνος. Η νύχτα, λοιπόν, έπεσε βαριά και ο άνδρας δεν έβλεπε τίποτα. Όλα ήταν μαύρα. Μηδενική ορατότητα.

Το φεγγάρι και τα άστρα είχαν καλυφθεί από σύννεφα. Καθώς ο άνδρας ανέβαινε και απείχε λίγα μόνο μέτρα από την κορυφή του βουνού, γλίστρησε και έπεσε στο κενό με μεγάλη ταχύτητα. Ο ορειβάτης πού το μόνο πού έβλεπε καθώς έπεφτε ήταν μαύρες κουκκίδες, είχε την τρομερή αίσθηση της βαρύτητας να τον τραβά.

Συνέχισε να πέφτει... και σε εκείνες τις στιγμές του μεγάλου φόβου ήρθαν στο μυαλό του όλα τα καλά και τα άσχημα επεισόδια της ζωής του.

Περισσότερα...

Ο Γκάντι και ο καθηγητής του...

Λέγεται ότι, όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου τού Λονδίνου είχε έναν καθηγητή τού οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Ο Γκάντι...
Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια τού μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο τού Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήλθε, με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι:

- Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια τού φαγητού τους;

και ή απάντηση τού Γκάντι ήταν...

- Μην ενοχλείσθε κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ' ένα άλλο τραπέζι.

Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει την ρεβάνς στην επόμενες εξετάσεις, αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. Τότε ο Mr. Peters τού έθεσε την παρακάτω ερώτηση:

- Κύριε Γκάντι,τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο βρίσκατε ένα πακέτο γεμάτο σοφία και ένα άλλο γεμάτο λεφτά; Ποιο από τα δύο θα παίρνατε;

Περισσότερα...

Όταν δίνεις, πλουτίζεις... δεν φτωχαίνεις!

Ο φούρναρης γκρίνιαζε συνέχεια στην γυναίκα του που πήγαινε στις εκκλησίες και έδινε στους φτωχούς και στους εράνους. Μια μέρα, εκεί που έβγαλε το ζεστό ψωμί και μοσχοβόλησε η γειτονιά, ήρθε και στάθηκε στην πόρτα του ένας φτωχός.

Ο φούρναρης
-Αφεντικό, όλα αυτά τα ψωμιά είναι δικά σου;

-Αμ΄ τίνος να'ναι;

-Και δεν τα τρως;

-Βρε φύγε από δω!

-Δώσε μου και μένα ένα ψωμάκι που πεινάω.

- Φύγε σου είπα, παράτα με.

-Αφεντικό!

-Φεύγεις ή δεν φεύγεις;

-Αφεντικό! Παρακαλούσε ο φτωχός...

Δεν πρόλαβε να τελειώσει, και ο φούρναρης πετάει ένα ψωμί στο κεφάλι του. Έσκυψε ο φτωχός και το ψωμί τον πήρε ξυστά και έπεσε παραπέρα. Τρέχει, το αρπάζει, κάθεται σε μια γωνιά και το τρώει...

Περισσότερα...

Η κυρία Τζοβάννα και ο Μάνος

Μία εμπνευσμένη ιστορία – πως μια δασκάλα έμαθε να διδάσκει σωστά στους μαθητές της. Η διδασκαλία, περιλαμβάνει πιο πολλά από το να διδάσκεις μόνο ανάγνωση, γραφή και αριθμητική.

Σχιλικός πίνακας
Καθώς ο Μάνος στεκόταν στην τάξη της Ε' δημοτικού την πρώτη μέρα του σχολείου της, η κυρία Τζοβάννα, είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Κοίταξε τους μαθητές της και είπε πως τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Αλλά αυτό ήταν αδύνατον.

Εκεί, στην μπροστινή σειρά, βυθισμένο στο κάθισμα του, ήταν ένα μικρό αγόρι, ο Μάνος Μανούσας. Η κυρία Τζοβάννα, είχε παρακολουθήσει τον Μάνο την προηγούμενη χρονιά και είχε προσέξει πως, ο Μάνος δεν έπαιζε καλά με τα άλλα παιδιά.

Τα ρούχα του, ήταν τσαλακωμένα. Πάντα φαινόταν, ότι χρειαζόταν μπάνιο και ο Μάνος μπορούσε να είναι πολύ δυσάρεστος.

Περισσότερα...

Online Επισκέπτες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 169 επισκέπτες και κανένα μέλος