kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Εορταστικά άρθρα
Μια ιστορία για τις καρδιές μας: Το Πάσχα του κυρ Διονυσάκη
Κλείστε για λίγο τα μάτια. Φανταστείτε μια ανθισμένη αυλή, εκεί που οι πασχαλιές μπερδεύονται με τη μυρωδιά του ασβέστη και οι καμπάνες της Μεγάλης Εβδομάδας αντηχούν γλυκά, πένθιμα, μα και γεμάτα ελπίδα. Είναι οι μέρες που όλοι ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη γιορτή, που οι κουζίνες γεμίζουν αρώματα και οι οικογένειες σμίγουν γύρω από το τραπέζι.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της κατάνυξης, υπάρχει μια ιστορία που αξίζει να ακουστεί ξανά και ξανά. Μια ιστορία που δεν μιλά για έθιμα που επαναλαμβάνονται μηχανικά, αλλά για την ίδια την ουσία της Ανάστασης: την αγάπη για κάθε ζωντανό πλάσμα.
Σας προσκαλώ να καθίσετε αναπαυτικά, ίσως μαζί με τα παιδιά ή τα εγγόνια σας, και να αφήσετε για λίγο τις προετοιμασίες. Ας ταξιδέψουμε μαζί στην αυλή του κυρ Διονυσάκη, του ήρωα του Παντελή Καλιότσου.
Γιατί φέτος δεν πετούν Χαρταετοί;
Σήμερα το πρωί, η πρώτη μου κίνηση ήταν σχεδόν αντανακλαστική. Πριν καν φτιάξω καφέ, πήγα στο παράθυρο και το άνοιξα με μια αγωνία που κρατάει από τα παιδικά μου χρόνια. Ήθελα να δω τον ουρανό του Ηρακλείου γεμάτο «αστέρια» — έτσι λέγαμε εμείς μικροί τους χαρταετούς. Περίμενα να δω εκείνο το πολύχρωμο πανηγύρι να παλεύει με τον άνεμο, δίνοντας ζωή στο γκρίζο του συννεφιασμένου ουρανού.
Όμως, ο ουρανός ήταν άδειος. Μια απέραντη, βουβή έκταση.
Στο νου μου ήρθαν αμέσως τα χρόνια που το σήκωμα του χαρταετού δεν ήταν απλώς μια έξοδος, αλλά μια ιεροτελεστία. Θυμήθηκα τον πατέρα μου να με βοηθά στο κόψιμο των καλαμιών —εκείνη τη στιγμή που η εμπειρία του μεγάλου έδινε τη βάση και τη σταθερότητα— και μετά τη δική μου σειρά. Εγώ αναλάμβανα το δέσιμο, τα ζύγια, την κατασκευή του δικού μου «αστεριού». Με καλό ή με κακό καιρό, εμείς θα ήμασταν εκεί. Αν ο άνεμος ήταν δυνατός, παλεύαμε. Αν είχε κρύο, σφίγγαμε τα δόντια. Γιατί ο χαρταετός που έφτιαχνες με τα χέρια σου, είχε μια ψυχή που δεν την άφηνες εύκολα να μείνει στο έδαφος.
Η Αγία Ζώνη: Ένα Ιερό Κειμήλιο και η Μαθηματική Τάξη του Θείου
Στις 31 Αυγούστου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά ένα από τα σημαντικότερα και πιο σεβαστά κειμήλια της χριστιανοσύνης: την Αγία Ζώνη της Παναγίας. Αυτή η εορτή δεν είναι απλώς μια θρησκευτική επέτειος, αλλά μια ευκαιρία να αναλογιστούμε την πλούσια ιστορία και τον βαθύ συμβολισμό ενός ανεκτίμητου ιερού αντικειμένου.
Ιστορική Αναδρομή
Σύμφωνα με την ιερή παράδοση, η Αγία Ζώνη είναι κειμήλιο της ίδιας της Θεοτόκου, κατασκευασμένο με τα χέρια της. Λέγεται ότι, μετά την Κοίμησή της, η Αγία Ζώνη δόθηκε στον Απόστολο Θωμά ως ένδειξη της ανάληψής της στους ουρανούς, για να πιστέψει στο θαύμα.
