Ο διοικητής της NASA Τσαρλς Μπόλντεν επιθεώρησε το πρωτότυπο ενός φουτουριστικού «κινητήρα ιόντων», ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί στην αποστολή που θα αναλάβει να συλλάβει έναν αστεροειδή και να τον μεταφέρει κοντά στη Σελήνη γύρω στο 2019.

Οι κινητήρες ιόντων έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια σε αρκετές μη επανδρωμένες αποστολές, όπως η αποστολή Dawn της NASA που εξερευνά τον αστεροειδή Εστία και τον πλανήτη-νάνο Δήμητρα.
Σε αντίθεση με τους πυραυλοκινητήρες, οι οποίοι προσφέρουν μεγάλη προωστική ισχύ αλλά λειτουργούν για μικρό χρονικό διάστημα, οι κινητήρες ιόντων λειτουργούν για πολλούς μήνες συνεχόμενα και εκπέμπουν έναν σταθερό αλλά αδύναμο πίδακα φορτισμένων ατόμων.
Πετυχημένη ήταν η δοκιμαστική πτήση ενός επιβατικού αεροσκάφους που κάλυψε απόσταση 800 χλμ με ένα νέο επαναστατικό αυτόνομο σύστημα πλοήγησης. Το σκάφος κινήθηκε σε αεροδιαδρόμους που χρησιμοποιούν τα επιβατικά αεροσκάφη και τον έλεγχό του είχε ένας πιλότος που βρισκόταν σε ένα γραφείο στο έδαφος.
Το νέο σύστημα αναπτύσσουν επιστήμονες του προγράμματος ASTRAEA που χρηματοδοτείται από τη βρετανική κυβέρνηση καθώς και από επτά μεγάλες εταιρείες αεροναυτικής όπως η British Aerospace Jestream. Στόχος τους είναι η ανάπτυξη ενός προηγμένου συστήματος αυτόνομης πλοήγησης για χρήση σε επιβατικά αεροσκάφη. Ενα σύστημα που θα είναι αρκετά βήματα πιο μπροστά από τον «αυτόματο πιλότο» ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα στις πτήσεις επιβατικών αεροσκαφών.
Πριν από έναν μήνα το νέο σύστημα τοποθετήθηκε σε ένα επιβατικό αεροσκάφος 19 θέσεων αλλά οι λεπτομέρειες της πτήσης δημοσιοποιήθηκαν τώρα. Το σκάφος ξεκίνησε από το Λανκασάιρ στην Αγγλία και ολοκλήρωσε την πτήση του στην πόλη Ινβερνές στη Σκοτία. Στο σκάφος επέβαιναν ένας πιλότος και τεχνικοί. Η απογείωση έγινε από τον πιλότο, ο οποίος αμέσως μόλις το σκάφος βρέθηκε στον αέρα, έθεσε σε λειτουργία το αυτόνομο σύστημα πλοήγησης. Το σκάφος κάλυψε χωρίς κανένα πρόβλημα τη διαδρομή και ο πιλότος πήρε ξανά τον έλεγχό του μόνο για τη διαδικασία της προσγείωσης.
Στόχος της συγκεκριμένης πτήσης ήταν να δοκιμαστεί ο μηχανισμός «εντοπισμού-αποφυγής» του συστήματος. Το κατά πόσο δηλαδή μπορεί το σύστημα να διατηρεί τις σωστές αποστάσεις από άλλα αεροσκάφη που κινούνται στον ίδιο αεροδιάδρομο με εκείνο και κυρίως αν μπορεί να εντοπίζει κάποιο πιθανό «εμπόδιο» ή κίνδυνο και να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον αποφύγει. Σε αυτό το στάδιο των δοκιμών οι ερευνητές επέλεξαν να μην θέσουν το σύστημα σε πραγματικές συνθήκες κινδύνου.
Αν πίστευε κανείς τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας των προηγούμενων δεκαετιών, εν έτει 2013 θα έπρεπε να οδηγούμε όλοι ιπτάμενα αυτοκίνητα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι επιμένουν να εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση, όπως η εταιρεία Terrafugia (Μασαχουσέτη, ΗΠΑ), η οποία είχε γίνει γνωστή για το αεροσκάφος/αυτοκίνητο Transition, με τα αναδιπλωνόμενα φτερά, που του επέτρεπαν να λειτουργήσει και σαν αυτοκίνητο. Τώρα, η εταιρεία εργάζεται σε ένα νέο μοντέλο, το οποίο αναμένεται να αρχίσει να πωλείται στις αρχές της δεκαετίας του 2020.
Πρόκειται για το TF-X, το οποίο αποτελεί συνδυασμό αυτοκινήτου, ελικοπτέρου και αεροπλάνου, καθώς μπορεί να απογειώνεται κάθετα, χρησιμοποιώντας ηλεκτροκίνητα στροφεία. Μόλις το ιδιαίτερα ελαφρύ «όχημα» βρεθεί στον αέρα, τα στροφεία οριζοντιώνονται και αρχίζουν να δουλεύουν σε συνεργασία με έναν επιπλέον κινητήρα για να ξεκινήσει η «κανονική» πτήση. Τα στροφεία στη συνέχεια αναδιπλώνονται, αφήνοντας μόνο του τον κινητήρα ο οποίος προωθεί το σκάφος κατά την πορεία.
Το πλέον «δύσκολο» κομμάτι της λειτουργίας του σκάφους, την προσγείωση, την αναλαμβάνει αυτόματος πιλότος, ωστόσο υπάρχει ένα αλεξίπτωτο ως εφεδρεία. Η εμβέλειά του είναι 500 μίλια.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...