kiosterakis.gr +
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ...
Τεχνολογία
Πώς λειτουργεί το GPS;
Το GPS είναι μία ομάδα 27 δορυφόρων που τροφοδοτούνται με ηλιακή ενέργεια και κινούνται γύρω από τη Γη σε σχεδόν κυκλική τροχιά σε ύψος περίπου 20000 χιλιομέτρων. Οι τροχιές διατάσσονται κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται η δυνατότητα "οπτικής επαφής" με τουλάχιστον τέσσερις από τους 24 επιχειρησιακούς δορυφόρους από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. 3 από τους επί του παρόντος 27 δορυφόρους σε τροχιά είναι εφεδρικοί, έτοιμοι προς ενεργοποίηση σε περίπτωση βλάβης των άλλων.
Κάθε δορυφόρος μεταδίδει ένα ηλεκτρομαγνητικό σήμα - μία δέσμη μικροκυμάτων - που αναγγέλλει την παρουσία του σε οποιοδήποτε άτομο στη Γη που διαθέτει ένα δέκτη έτοιμο να λάβει το σήμα. Συνεπώς, ένας λήπτης GPS λαμβάνει ανά πάσα στιγμή σήματα από τέσσερις δορυφόρους. Ο ενσωματωμένος ηλεκτρονικός υπολογιστής χρησιμοποιεί αυτά τα σήματα για να υπολογίσει την ακριβή σας απόσταση από καθένα από τους τέσσερις δορυφόρους και στη συνέχεια να υπολογίσει την ακριβή σας θέση επί του πλανήτη με απόκλιση λίγων μέτρων βάσει αυτών των αποστάσεων.
Κοιτώντας μέσα από τοίχους μέσω σημάτων Wi-Fi
Τη γκάμα των εφαρμογών που προκύπτουν από τη χρήση σημάτων Wi-Fi διευρύνει η δουλειά ερευνητών του UC Santa Barbara, οι οποίοι αναπτύσσουν τεχνολογία που επιτρέπει την «όραση» μέσα από τοίχους.
Η Γιασαμίν Μοστόφι, καθηγήτρια ηλεκτρολογίας- μηχανολογίας και η ομάδα της δουλεύουν πάνω στο αντικείμενο εδώ και λίγα χρόνια, με προσανατολισμό προς την εγκατάσταση της εν λόγω τεχνολογίας σε μη επανδρωμένα οχήματα- ρομπότ. «Πρόκειται για μία συναρπαστική περίοδο για να επιδίδεται κανείς σε αυτό το είδος έρευνας» αναφέρει σχετικά. Η συγκεκριμένη τεχνολογία επιτρέπει στον χρήστη να «δει» μέσα από τοίχους μέσω της χρήσης σημάτων ραδιοσυχνοτήτων και να διακρίνει όχι μόνο την παρουσία αντικειμένων που λειτουργούν ως «φράγματα/ εμπόδια», αλλά και τη θέση και τη γεωμετρία τους- χωρίς να υπάρχει πρότερη γνώση περί της περιοχής. Επιπροσθέτως, επιτρέπει την αναγνώριση του υλικού τους- εάν είναι μεταλλικά ή ξύλινα αντικείμενα ή ακόμη και άνθρωποι.
Aν και δεν είναι η πρώτη φορά που αναπτύσσεται τέτοιου είδους σύστημα (αντίστοιχες δυνατότητες έχει το ρομπότ παρακολούθησης Cougar20-H, ενώ ερευνητές του ΜΙΤ έχουν αναπτύξει ένα αντίστοιχο στατικό σύστημα που ανιχνεύει κίνηση μέσω σημάτων Wi-Fi), η καινοτομία επί της προκειμένης έγκειται στο ότι, χρησιμοποιούνται μόνο σήματα Wi-Fi για την «χαρτογράφηση» ενός χώρου, τα οποία είναι ιδιαίτερα χαμηλής ισχύος.
Πώς ένα αντικείμενο δίνει ήχο σε ένα σιωπηλό βίντεο!
Ερευνητές κατάφεραν να ανακατασκευάσουν ήχους από την εικόνα με τις δονήσεις των αντικειμένων που εμφανίζονται!
Φανταστείτε να μπορούσαμε να "ακούσουμε" με κάποιον τρόπο τον ήχο από ένα βίντεο, χωρίς ο ήχος αυτός να έχει καταγραφεί στο βίντεο – να μπορούσαμε, δηλαδή, να ανασυνθέσουμε τον ήχο του βίντεο με βάση την εικόνα του βίντεο. Ακούγεται τραβηγμένο, όμως ίσως η εποχή αυτή δεν είναι και τόσο μακριά.
Ερευνητές του MIT, της Microsoft και της Adobe ανέπτυξαν έναν αλγόριθμο που μπορεί να ανακατασκευάσει ένα ηχητικό σήμα, αναλύοντας τις ανεπαίσθητες δονήσεις αντικειμένων που απεικονίζονται σε ένα βίντεο. Μάλιστα, σε πειράματα που διεξήγαγαν, κατάφεραν να ανακατασκευάσουν τον ήχο ενός βίντεο με τη βοήθεια μίας συσκευασίας από πατατάκια, ενός φυτού, ενός κομματιού αλουμινόχαρτου, αλλά και από την επιφάνεια ενός ποτηριού με νερό.
Όταν ο ήχος πέφτει πάνω σε ένα αντικείμενο, του προκαλεί δονήσεις, εξηγεί ο Έιμπ Ντέιβις, μέλος της ομάδας. Η κίνηση αυτής της δόνησης δημιουργεί ένα πολύ διακριτικό οπτικό σήμα που συνήθως είναι αόρατο δια γυμνού οφθαλμού. Οι άνθρωποι δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι αυτές οι πληροφορίες υπήρχαν εκεί.
Για την επιτυχή ανακατασκευή του ήχου απαιτείται μία εξαιρετικά γρήγορη κάμερα, με συχνότητα που να ξεπερνά αυτήν του ηχητικού σήματος. Σε κάποια από τα πειράματα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μία κάμερα που έπιανε 2.000 με 6.000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, όταν τα περισσότερα smartphones διαθέτουν κάμερες που δεν ξεπερνούν τα 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο.
Η μικρότερη προπέλα στην υπηρεσία της ιατρικής...
Η νανοτεχνολογία και η ιατρική είναι δύο τομείς οι οποίοι ήδη έχουν αρχίσει να «συνεργάζονται» στενά, και ένα από τα πλέον σίγουρα «στοιχήματα» για το κοντινό μέλλον είναι η ανάπτυξη νανορομπότ τα οποία θα εισάγονται στο σώμα των ασθενών για ιατρικούς/ θεραπευτικούς σκοπούς.
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του κόσμου όσον αφορά στο συγκεκριμένο αντικείμενο, ωστόσο, είναι το πώς ακριβώς θα κινούνται αυτά τα νανορομπότ. Σε paper που δημοσιεύθηκε στο ACS Nano, ομάδα ισραηλινών και γερμανών ερευνητών (από το Technion- Israel Institute of Technology και το Πανεπιστήμιο της Στουγκάρδης) ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν μία νανοπροπέλα η οποία μπορεί να κινείται μέσα σε ζελατινοειδές υλικό- αντίστοιχο του περιβάλλοντος στο εσωτερικό ενός ζωντανού οργανισμού.
Η προπέλα είναι φτιαγμένη από πυρίτιο και νίκελ έχει διάμετρο 70 νανομέτρων και μήκος 400. «Εάν συγκρίνετε τη διάμετρο (των νανοπροπελών) με ένα ανθρώπινο κύτταρο αίματος, οι προπέλες είναι 100 φορές μικρότερες» αναφέρει ο Πέερ Φίσερ, μέλος της ερευνητικής ομάδας- για την ακρίβεια είναι τόσο μικρές που η κίνησή τους μπορεί να επηρεαστεί από την κίνηση κοντινών μορίων.
Η ομάδα γνώριζε ότι οι μικροσκοπικές προπέλες τέτοιου είδους μπορούν να κινηθούν αρκετά καλά μέσα στο νερό, ωστόσο για να διαπιστωθεί εάν μπορούν να κάνουν το ίδιο μέσα σε ζωντανούς οργανισμούς χρησιμοποίησε υαλουρονάνη, ενώ παράλληλα έλεγε την κίνησή τους μέσω ενός σχετικά αδύναμου μαγνητικού πεδίου.