ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Τι γίνεται όταν η αστική έπαρση και η τυπολατρία της εξουσίας έρχονται αντιμέτωπες με την ατάραχη σοφία της κρητικής υπαίθρου; Μια ξεκαρδιστική ιστορία από ένα χωράφι της Κρήτης, όπου ένας νεαρός, υπερόπτης αστυνομικός έμαθε με τον πιο ανώμαλο τρόπο ότι υπάρχουν ορισμένοι «νόμοι» της φύσης που δεν συγκινούνται ούτε από τα πιο επίσημα δικαστικά εντάλματα.

Σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης, ο ήλιος έκαιγε το χώμα καθώς ένας ηλικιωμένος, μπαρουτοκαπνισμένος γεωκτηνοτρόφος όργωνε το χωράφι του. Καθισμένος αναπαυτικά στην παλιά, σκουριασμένη σέλα του τρακτέρ του, ακολουθούσε τον δικό του, αργό και ατάραχο ρυθμό, αφήνοντας το αλέτρι να κάνει τη δουλειά του.

Ξαφνικά, η ηρεμία του τοπίου διακόπηκε απότομα. Ένα περιπολικό φρέναρε με πάταγο στην άκρη του δρόμου, σηκώνοντας ένα πυκνό σύννεφο σκόνης που σκέπασε τα πάντα. Από μέσα κατέβηκε ένας νεαρός αστυνομικός. Φρεσκοδιορισμένος, με τη στολή του στην τρίχα και ένα ύφος χιλίων καρδιναλίων, πλησίασε το τρακτέρ με βήμα βαρύ και αυστηρό.

– Σβήσε τη μηχανή, γέρο! του φώναξε κοφτά, με έναν τόνο που δεν σήκωνε κουβέντα. Έχω ένταλμα έρευνας. Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι κρύβεται εδώ ένας επικίνδυνος καταζητούμενος. Θα κάνω φύλλο και φτερό το κτήμα σου!
Ο γεωργός, χωρίς να χάσει ίχνος από την παροιμιώδη ψυχραιμία του, έσβησε το μοτέρ, τον κοίταξε στα μάτια κάτω από τα πυκνά του φρύδια και του είπε ήρεμα:

– Εντάξει, παιδί μου, κάνε τη δουλειά σου, δικαίωμά σου είναι. Μόνο σε παρακαλώ, μην πας καθόλου εκεί κάτω, προς την παλιά αποθήκη στο βάθος. Είναι επικίνδυνα.

Αυτό ήταν. Ο νεαρός αστυνομικός έγινε έξαλλος. Ένιωσε ότι ένας απλός χωρικός αμφισβητεί την εξουσία του. Με μια θεατρική, σχεδόν κινηματογραφική κίνηση, έβγαλε ένα διπλωμένο χαρτί από την τσέπη του, το ξεδίπλωσε με θόρυβο και το κόλλησε σχεδόν πάνω στο πρόσωπο του αγρότη.

– Βλέπεις αυτό το χαρτί; ούρλιαξε υπεροπτικά. Είναι δικαστικό ένταλμα! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, γέρο; Σημαίνει ότι έχω την εξουσία να πάω όπου γουστάρω, όποτε γουστάρω, χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανέναν και για τίποτα! Κατάλαβες;

Ο αγρότης δεν απάντησε. Κούνησε το κεφάλι του σιωπηλά, έβαλε μπρος τη μηχανή, έσφιξε το τιμόνι και συνέχισε το όργωμά του σαν να μην είχε μεσολαβήσει τίποτα.

Δεν πέρασαν ούτε πέντε λεπτά. Ξαφνικά, πάνω από τον θόρυβο του τρακτέρ, το χωράφι δονήθηκε από άγριες, απελπισμένες κραυγές τρόμου.

Ο γεωργός γύρισε το κεφάλι του και αντίκρισε ένα θέαμα μοναδικό: ο νεαρός αστυνόμος έτρεχε σαν τρελός μέσα στα χώματα και στις πέτρες, έχοντας χάσει ήδη το πηλήκιό του, ενώ τα μάτια του ήταν ορθάνοιχτα από τον πανικό. Σε απόσταση αναπνοής πίσω του, με τα μάτια να πετούν σπίθες, τον καταδίωκε ο αρχηγός του κοπαδιού: ένας τεράστιος, αγριεμένος τράγος με τεράστια κέρατα, που είχε πάρει προσωπικά την παραβίαση του ιδιωτικού του χώρου στην παλιά αποθήκη.

Ο αστυνομικός, λαχανιασμένος, κάθιδρος και έντρομος, βλέποντας το τρακτέρ, άρχισε να ουρλιάζει με όση δύναμη του είχε απομείνει:

– Βοήθεια! Σώσε με! Κάνε κάτι, θα με σκοτώσει!

Τότε ο Κρητικός, χωρίς να ταράξει ούτε μια ρυτίδα του προσώπου του, σταμάτησε το τρακτέρ, έβαλε τα δύο του χέρια χωνί στο στόμα και του φώναξε με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του:

– Το ένταλμα, κυρ αστυνόμε! Δείξ' του το ένταλμα να δεις τι θα πάθει!!!