ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Αν νομίζετε ότι οι μεγαλύτερες μάχες του καλοκαιριού δίνονται στις παραλίες για μια ξαπλώστρα, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Οι πραγματικές, οι επικές μάχες, αυτές που σου στερούν τον ύπνο και σε στέλνουν στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, δίνονται στο σκοτάδι της κρεβατοκάμαρας. Εκεί όπου ένας φτερωτός, μικροσκοπικός εχθρός καταφέρνει να παραβιάσει σίτες, πόρτες και παράθυρα, και να στήσει ένα ενοχλητικό πάρτι πάνω από το αυτί σου. Μετά από μια τέτοια ολονυχτία, η επόμενη κίνηση είναι μονόδρομος: σημείωση στο κινητό με έντονα γράμματα για «πολεμοφόδια» στο σούπερ μάρκετ.

Το Σάββατο μας βρήκε με τη σύζυγο στους διαδρόμους του καταστήματος, με τον στόχο να είναι ξεκάθαρος και αδιαπραγμάτευτος. Πρώτη αγορά στο καλάθι, μια τεράστια, επιβλητική συσκευασία με εντομοαποθητικές ταμπλέτες, έτοιμη να θωρακίσει το σπίτι απέναντι σε κάθε επίδοξο εισβολέα.

Συνεχίζοντας τις προμήθειες, και με μια διάθεση για ελαφριά καλοκαιρινή δίαιτα, προσθέσαμε δέκα φρέσκιες γοπίτσες για το τηγάνι –μια άκρως δίκαιη και μαθηματική μοιρασιά, πέντε για μένα και πέντε για εκείνη– μαζί με τα απαραίτητα βλήτα, που βραστά με αγνό, παρθένο κρητικό ελαιόλαδο αποτελούν τον ιδανικό σύντροφο για το ψάρι. Πληρώσαμε, πήραμε τις σακούλες και βγήκαμε στο πάρκινγκ.

Καθώς τοποθετούσα τις προμήθειες στο πορτμπαγκάζ, επιστρατεύοντας όλη τη γεωμετρική μου ακρίβεια ώστε οι σακούλες να σχηματίσουν ένα τέλειο, συμπαγές στερεό χωρίς ούτε ένα εκατοστό χαμένου χώρου, η περιέργεια με έκανε να ανοίξω το κουτί με τις ταμπλέτες. Αυτό που αντίκρισα με άφησε άφωνο. Το τεράστιο κουτί ήταν μισογεμάτο, ή για την ακρίβεια, μισοάδειο. Με το δίκιο του καταναλωτή να πνίγει τη μαθηματική μου λογική, φώναξα στη σύζυγο ότι μας πουλήσανε αέρα κοπανιστό. Εκείνη, με το κουτί ανά χείρας και το βλέμμα της δικαιοσύνης να αστράφτει, εισέβαλε ξανά στο σούπερ μάρκετ έτοιμη για τη μεγάλη αναμέτρηση με την εξυπηρέτηση πελατών.

Εγώ κάθισα αναπαυτικά στη θέση του οδηγού, απολαμβάνοντας την τάξη του πορτμπαγκάζ μου και περιμένοντας τα αποτελέσματα της μάχης. Μετά από λίγο, η πόρτα του συνοδηγού άνοιξε και η γυναίκα μου μπήκε μέσα, αλλά αντί για έξαλλη, ήταν διπλωμένη στα δύο από τα γέλια. «Μη με σκας, τι έγινε τελικά μέσα;» τη ρώτησα με αγωνία. «Τις μετρήσαμε με τον υπεύθυνο μία προς μία!» μου απάντησε προσπαθώντας να πάρει ανάσα. «Και; Ήταν τριάντα;» ρώτησα έτοιμος για καταγγελία. «Όχι, ήταν εξήντα! Ακριβώς όσες έγραφε το κουτί απέξω!».

Τελικά, το κουτί δεν έκρυβε καμία απάτη, παρά μόνο τα μεγάλα μυστήρια του σύγχρονου μάρκετινγκ. Η εταιρεία είχε αποφασίσει να στεγάσει εξήντα μικροσκοπικές ταμπλέτες σε μια συσκευασία που θα μπορούσε άνετα να χωρέσει τις τριπλάσιες, απλώς και μόνο για να πιάνει χώρο στο ράφι και να σου γεμίζει το μάτι. Επιστρέψαμε στο σπίτι με τις εξήντα ταμπλέτες μας, έτοιμοι για το μεσημεριανό τηγάνισμα, έχοντας πλέον καταλάβει ότι μερικές φορές η γεωμετρία της αγοράς δεν ακολουθεί τους κανόνες των μαθηματικών, αλλά τους δικούς της, απολαυστικά παράδοξους νόμους.

---

* Η συνοδευτική εικόνα της ανάρτησης δεν είναι πραγματική φωτογραφία, αλλά μια ψηφιακή δημιουργία που υλοποιήθηκε με τη βοήθεια εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης