ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Περίπου 80 χλμ. νοτιοδυτικά της Αττάλειας, κοντά στην πόλη Çıralı στη νοτιοδυτική Τουρκία, βρίσκεται ένα βραχώδες βουνό που "βγάζει" φωτιά εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μικρές εστίες φωτιάς καίνει σε διάφορα σημεία των βράχων, οι γνωστές Yanartaş. Οι φωτιές τροφοδοτούνται με φυσικό αέριο και μεθάνιο που υπάρχει στο έδαφος και καίνε τουλάχιστον για 2.500 χρόνια!

Για εκατοντάδες χρόνια, οι ναυτικοί έβλεπαν τις φλόγες από τη θάλασσα και τις χρησιμοποίησαν ως ορόσημο στην πλοήγηση. Οι φλόγες είναι πιο έντονες κατά τους χειμερινούς μήνες και καίνε ασταμάτητα, χωρίς να σβήνουν ποτέ...

Οι φλόγες, σύμφωνα έναν τοπικό μύθο, προέρχονται από ένα τέρας που ζει στα βάθη της γης και βγάζει φλόγες από το στόμα του που φτάνουν ως την επιφάνεια της γης!

Η γη γενικότερα είναι μια πολυτέλεια στη Σιγκαπούρη ποσό μάλλον η καλλιεργήσιμη. Μια νησιωτική χώρα μόνο 710 τετραγωνικών χιλιομέτρων που κατοικείται από 5 εκατομμύρια ανθρώπους εισάγει πάνω από το 93% των τροφίμων, ενώ η έννοια της γεωργίας δεν φαντάζει μόνο ως μια τρελή ιδέα αλλά κάτι εντελώς απίθανο να συμβεί. Ωστόσο ένας φιλόδοξος επιχειρηματίας παράγει πέντε φορές περισσότερα λαχανικά από ότι ένα κανονικό αγρόκτημα και μάλιστα το κάνει σε κάθετη δομή μέσα στην καρδιά της πιο πυκνοκατοικημένης εμπορικής περιοχής της Σιγκαπούρης.

Χάρη σε μια νέα επαναστατική τεχνική ο Jack Ng είναι σε θέση να παράγει 1 τόνο φρέσκα λαχανικά κάθε δεύτερη μέρα, παρέχοντας στους πολίτες μια νέα και βιώσιμη πηγή από ντόπια ολόφρεσκα λαχανικά. Η τεχνολογία του Jack Ng ονομάζεται «A-Go-Gro» και μοιάζει με μια πανύψηλη ρόδα λούνα παρκ για φυτά. Τα λαχανικά αναπτύσσονται μέσα σε μεταλλικούς δίσκους που περιστρέφονται έτσι ώστε να λαμβάνουν σωστό φωτισμό, αερισμό και ύδρευση. Το νερό που τροφοδοτεί τα φυτά ανακυκλώνεται και φιλτράρεται πριν επιστρέψει στα λαχανικά.

Διάβασα στη Βικιπαίδεια το οικονομικό θαύμα που έγινε το 1932 στο Βεργκλ και εντυπωσιάστηκα. Νομίζω ότι αξίζει να αναδημοσιεύσω το σχετικό άρθρο και σας παρακαλώ, αν θέλετε, να το σχολιάσετε. Το Βεργκλ (Wörgl) είναι πόλη στο Τιρόλο της Αυστρίας, στην περιφέρεια Κούφσταϊν. Απέχει 20 χμ. από τα σύνορα με τη Βαυαρία.

Το «Οικονομικό Θαύμα του Βεργκλ» έλαβε χώρα κατά την παγκόσμια ύφεση του 1929, ένα θαύμα που οφείλεται στην έκδοση ενός τοπικού νομίσματος, με μορφή σε «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας». Την καινοτόμο ιδέα εισήγαγε ο τότε δήμαρχος της πόλης Μίχαελ Ούντεργκούγκενμπέργκερ (Michael Unterguggenberger), εφαρμόζοντας τις οικονομικές θεωρίες του Γερμανού οικονομολόγου Σίλβιο Γκέσελ. Η θεωρία, σύμφωνα με το πόνημα του Γκέσελ «Η Φυσική Τάξη», όριζε ότι η παρακμάζουσα οικονομία οφείλεται στην αργή κυκλοφορία τού χρήματος, καθώς αυτό συσσωρεύεται από τους κεφαλαιούχους και δεν επιστρέφει πίσω στην αγορά.

Σε μια προσπάθεια αναστροφής της οικονομικής κατάστασης, ο δήμαρχος εφάρμοσε ένα πρόγραμμα με απαραίτητα δημοτικά έργα, δίνοντας εργασία στους κατοίκους, αλλά υπό τον όρο ότι η πληρωμή τους θα γινόταν στο τοπικό νόμισμα. Τα «Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας» δεν είχαν αντίκρυσμα σε χρυσό, αλλά απλώς πιστοποιούσαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα (ένα είδος Απόδειξης Παροχής Υπηρεσιών), αγνοώντας τον πληθωρισμό του Αυστριακού νομίσματος. Τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 τέτοια γραμμάτια (γνωστά και ως Σελίνια του Βεργκλ), σε χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας 1, 5 και 10 σελινίων.

Στις 31 Ιουλίου 1932 κυκλοφόρησαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια, αρχίζοντας έναν ταχύτατο κύκλο κυκλοφορίας των χρημάτων αυτών. Για την αποφυγή της πλαστογράφησης τέθηκε σε εφαρμογή μια πρόσθετη μέθοδος, κατά την οποία τα χρήματα έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα που περνούσε. Μ' αυτόν τον τρόπο, ήταν προς το συμφέρον του κεφαλαιούχου να δαπανήσει το κεφάλαιό του, προτού αυτό χάσει μέρος της αξίας του. Η αντίθετη προς τον τοκισμό διαδικασία αυτή επέτρεπε την απρόσκοπτη και ταχύτερη κυκλοφορία του χρήματος, αποτρέποντας τη συσσώρευσή του σε τράπεζες και ιδιωτικά. Ο ιδιοκτήτης των χρημάτων που δεν προλάβαινε να τα δαπανήσει είχε τη δυνατότητα να αγοράσει πίσω το 1% της αξίας που έχανε κάθε μήνα, με τη μορφή επικολλούμενων ενσήμων.