ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες πέτυχαν επιστήμονες της εταιρίας πληροφορικής ΙΒΜ, οι οποίοι δημιούργησαν τον μικρότερο τρισδιάστατο χάρτη του πλανήτη μας, που έχει ποτέ κατασκευαστεί.

Ο χάρτης, πάνω σε μια μικροσκοπική ακίδα από πολυμερές υλικό, έχει διαστάσεις 22 επί 11 μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου).

Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει αυτό, 1.000 τέτοιοι χάρτες χωράνε σε έναν μοναδικό κόκκο αλατιού.

Οι ερευνητές της αμερικανικής εταιρίας, στα εργαστήριά της στη Ζυρίχη και την Καλιφόρνια, δημιούργησαν τον χάρτη ως δείγμα τού πόσο έχει πλέον προχωρήσει η νανοτεχνολογία, πετυχαίνοντας να μετατρέπει σε μινιατούρες ακόμα και πολύπλοκες δομές όπως ο χάρτης της Γης.

Όπως δήλωσαν, στο μέλλον αυτές οι προωθημένες τεχνικές θα ανοίξουν νέες προοπτικές για τον χειρισμό αντικειμένων νανοκλίμακας σε μια ποικιλία πεδίων, όπως η ηλεκτρονική, η ιατρική, η βιολογία κ.α.

Ο χάρτης χαράχτηκε μέσω μιας μικροσκοπικής αιχμηρής «μύτης» από πυρίτιο, 100.000 φορές μικρότερης από τη μύτη ενός μολυβιού.

Μάλιστα, επειδή μερικοί ερευνητές της ΙΒΜ είναι φίλοι της ορειβασίας, δημιούργησαν και ένα τρισδιάστατο νανο-αντίγραφο της φημισμένης κορυφής Μάτερχορν των Άλπεων, με ύψος μόλις 25 νανόμετρα (δισεκατομμυριοστά του μέτρου).

Μια σουηδική εταιρία δημιούργησε ένα καινοτομικό σύστημα φόρτισης κινητών τηλεφώνων και άλλων φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, που χρησιμοποιεί απλό νεράκι.

Η εταιρία myFC, με έδρα τη Στοκχόλμη, έκανε επίδειξη της πρωτοποριακής τεχνολογίας της στη διεθνή έκθεση ηλεκτρονικών καταναλωτικών προϊόντων «CES 2012», στο Λας Βέγκας των ΗΠΑ.

Ο φορτιστής, με την ονομασία Power Trekk, είναι ελαφρύς και έχει μέγεθος τούβλου. Κατά την εταιρία, προορίζεται «για όσους περνάνε καιρό μακριά από το δίκτυο ηλεκτρισμού» και άρα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν ρεύμα για τη φόρτιση των συσκευών τους.

Για παράδειγμα, το νέο προϊόν θα μπορούσε να είναι χρήσιμο για κάποιον που στις διακοπές παίρνει τα όρη και τα βουνά.

Το νέο «γκάτζετ», που διαθέτει κυψέλες καυσίμου υδρογόνου του 1 ΚW ή των 3ΚW, τροφοδοτούμενες με νερό, είχε πρωτοεμφανιστεί πέρυσι στην παγκόσμια έκθεση κινητής τηλεφωνίας της Βαρκελώνης και τώρα παρουσιάστηκε, σε τροποποιημένη μορφή, σε ένα ευρύτερο κοινό.

Το μόνο που έχει να κάνει ο χρήστης, είναι να χύσει λίγο νερό (όσο ένα κουτάλι της σούπας) σε μια μικρή θήκη του φορτιστή, ο οποίος στη συνέχεια μέσω σύνδεσης USB μπορεί να τροφοδοτήσει με ενέργεια οποιαδήποτε συσκευή διαθέτει τη σχετική «θύρα», όπως κάμερες, GPS κ.α.

Η φόρτιση γίνεται αμέσως και δεν επηρεάζεται από τις όποιες καιρικές συνθήκες.

Στο εσωτερικό του ο φορτιστής περιέχει μια νέα μη τοξική χημική ουσία σε μορφή σκόνης (πυριτίδιο του νατρίου) που παράγει αέριο υδρογόνο, όταν έλθει σε επαφή με το νερό οποιουδήποτε είδους, ακόμα και με το θαλασσινό ή βρώμικο νερό από ποταμάκι, αρκεί αυτό να μην περιέχει παχιά ιζήματα και λάσπη.

Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν τον πρώτο «χρονικό μανδύα», μια συσκευή που μπορεί να αποκρύψει ακόμα και ολόκληρα συμβάντα από ένα παρατηρητή, στην ουσία κάνοντας τον ίδιο τον χρόνο να εξαφανιστεί.

Κάτι ανάλογο είχε αναγγελθεί θεωρητικά προ καιρού, από τον καθηγητή θεωρητικής φυσικής Μάρτιν ΜακΚολ του Imperial College του Λονδίνου.

Τώρα όμως υπάρχει επίσημη ανακοίνωση στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Nature» ότι επιτεύχθηκε για πρώτη φορά η πειραματική απόδειξη ότι αυτό είναι δυνατό να συμβεί, έστω και αν το συμβάν που οι επιστήμονες εξαφάνισαν, κράτησε πολύ λιγότερο από το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Ήταν μια αρχή για μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, η οποία ίσως κάνει θαύματα στο μέλλον που θα θυμίζουν την επιστημονική φαντασία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μότι Φρίντμαν και τον Αλεξάντερ Γκαέτα της Σχολής Εφαρμοσμένης Φυσικής του πανεπιστημίου Κορνέλ, σύμφωνα με τη βρετανική Daily Mail, κατάφεραν να «κρύψουν» γεγονότα που διήρκεσαν 40 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας ταυτόχρονα διαφορετικά μέρη μιας ακτίνας φωτός.

Στη συνέχεια, αυτά τα διαφορετικά μέρη φωτός συνδυάστηκαν από κοινού και το τελικό αποτέλεσμα ήταν οι παρατηρητές να μη δουν τι συνέβη στη διάρκεια του «κρυμμένου» χρόνου, έστω και γι' αυτό το απειροελάχιστο διάστημα.

Απλούστατα η σχετική πληροφορία του συμβάντος δεν υπήρχε διαθέσιμη για να τη «διαβάσει» (δηλαδή να τη δει) ο θεατής και έτσι δεν ήταν δυνατό να υποπέσει στην αντίληψή του. Οτιδήποτε συνέβη σε αυτά τα «κρυφά» κλάσματα του δευτερολέπτου, ήταν «ανύπαρκτο» γι' αυτόν.

Οι άνθρωποι βλέπουν κάτι να συμβαίνει γύρω τους, επειδή το φως φτάνει στα μάτια τους. Αν το φως -για κάποιο λόγο- πάψει να καταλήγει στα μάτια τους, τότε το συμβάν δεν έχει υπάρξει για τους παρατηρητές. Είναι σαν να διαγράφηκε μια σκηνή από το «φιλμ» των γεγονότων.