ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν τον πρώτο «χρονικό μανδύα», μια συσκευή που μπορεί να αποκρύψει ακόμα και ολόκληρα συμβάντα από ένα παρατηρητή, στην ουσία κάνοντας τον ίδιο τον χρόνο να εξαφανιστεί.

Κάτι ανάλογο είχε αναγγελθεί θεωρητικά προ καιρού, από τον καθηγητή θεωρητικής φυσικής Μάρτιν ΜακΚολ του Imperial College του Λονδίνου.

Τώρα όμως υπάρχει επίσημη ανακοίνωση στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Nature» ότι επιτεύχθηκε για πρώτη φορά η πειραματική απόδειξη ότι αυτό είναι δυνατό να συμβεί, έστω και αν το συμβάν που οι επιστήμονες εξαφάνισαν, κράτησε πολύ λιγότερο από το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Ήταν μια αρχή για μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία, η οποία ίσως κάνει θαύματα στο μέλλον που θα θυμίζουν την επιστημονική φαντασία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μότι Φρίντμαν και τον Αλεξάντερ Γκαέτα της Σχολής Εφαρμοσμένης Φυσικής του πανεπιστημίου Κορνέλ, σύμφωνα με τη βρετανική Daily Mail, κατάφεραν να «κρύψουν» γεγονότα που διήρκεσαν 40 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας ταυτόχρονα διαφορετικά μέρη μιας ακτίνας φωτός.

Στη συνέχεια, αυτά τα διαφορετικά μέρη φωτός συνδυάστηκαν από κοινού και το τελικό αποτέλεσμα ήταν οι παρατηρητές να μη δουν τι συνέβη στη διάρκεια του «κρυμμένου» χρόνου, έστω και γι' αυτό το απειροελάχιστο διάστημα.

Απλούστατα η σχετική πληροφορία του συμβάντος δεν υπήρχε διαθέσιμη για να τη «διαβάσει» (δηλαδή να τη δει) ο θεατής και έτσι δεν ήταν δυνατό να υποπέσει στην αντίληψή του. Οτιδήποτε συνέβη σε αυτά τα «κρυφά» κλάσματα του δευτερολέπτου, ήταν «ανύπαρκτο» γι' αυτόν.

Οι άνθρωποι βλέπουν κάτι να συμβαίνει γύρω τους, επειδή το φως φτάνει στα μάτια τους. Αν το φως -για κάποιο λόγο- πάψει να καταλήγει στα μάτια τους, τότε το συμβάν δεν έχει υπάρξει για τους παρατηρητές. Είναι σαν να διαγράφηκε μια σκηνή από το «φιλμ» των γεγονότων.

Επιστήμονες από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, οι οποίοι σχεδιάζουν πυραύλους και διαστημόπλοια, μελετούν τα αττικά κεραμικά, καθώς πιστεύουν ότι θα πάρουν ιδέες για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τις θερμικές «ασπίδες» των διαστημικών σκαφών τους, όταν αυτά επανέρχονται, μετά τα ταξίδια τους, στη γήινη ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με την Daily Mail, οι ερευνητές του Ινστιτούτου και του Μουσείου Γκετί, του Εργαστηρίου Εθνικού Επιταχυντή του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Στάνφορντ (SLAC) και της αεροδιαστημικής εταιρείας Aerospace Corporation, έχουν βαλθεί να αναλύουν δείγματα αρχαιοελληνικής κεραμικής ηλικίας 2.500 ετών με την χρήση ακτινών-Χ, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την μοριακή δομή αυτών των κεραμικών.

Τα κεραμικά πλακίδια στο εξωτερικό των διαστημικών σκαφών και πυραύλων που λειτουργούν ως θερμικές ασπίδες, υφίστανται τρομακτικές αποκλίσεις θερμοκρασίας, καθώς από τους μείον 120 βαθμούς του διαστημικού κενού πρέπει να αντέξουν τους 1.650 βαθμούς Κελσίου που αναπτύσσονται λόγω τριβής κατά την επανείσοδό τους στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Μια τόσο υψηλή θερμοκρασία είναι ικανή να λιώσει ακόμα και μέταλλα, αλλά η πυριτία (διοξείδιο του πυριτίου), από την οποία αποτελούνται κυρίως οι «ασπίδες», εμποδίζει την εξάπλωση της μεγάλης θερμότητας.

Οι αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι, ομοίως, τα αρχαιοελληνικά κεραμικά όχι μόνο αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά επιπλέον παραμένουν σταθερά από χημική άποψη.

Όπως δήλωσαν οι ερευνητές Μαρκ Ζουρμπούχεν και Κάρεν Τρένταλμαν, η ανάλυση των ιδιοτήτων των αττικών αγγείων βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων διαστημικών κεραμικών.

Όπως είπε η Τρένταλμαν, μπορεί αυτά τα αγγεία να χρονολογούνται από τον 5ο ή τον 6ο αιώνα π.Χ., όμως παραμένουν χρήσιμα ακόμα και σήμερα.

Αμερικανοί ερευνητές κατόρθωσαν να ''συγχρονίσουν'' τα βιολογικά ρολόγια περίπου 60 εκατομμυρίων βακτηρίων και να δημιουργήσουν μια φωτεινή επιγραφή τύπου ''νέον'', η οποία αναβοσβήνει.

Τα ''τσιπ'' της επιγραφής δημιουργήθηκαν από περίπου 13.000 βιολογικά εικονοστοιχεία (βιο-πίξελ), τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνταν από δεκάδες εκατομμύρια βακτήρια. Οι βακτηριακές αποικίες ''χειραγωγήθηκαν'' -μέσω χημικής επικοινωνίας μεταξύ τους- έτσι ώστε να λάμπουν ή να σβήνουν με συγχρονισμένο τρόπο.

Η λάμψη που εκπέμπουν τα βακτήρια, δημιουργείται με την προσθήκη μιας φθορίζουσας πρωτεΐνης στα κύτταρά τους.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζεφ Χέιστι του τμήματος βιολογικών επιστημών και του Ινστιτούτου Βιοκυκλωμάτων (BioCircuits), είναι σε θέση να ελέγχουν πολύ αποτελεσματικά τα βακτήρια και ήδη δημιούργησαν ένα βιο-λογότυπο του πανεπιστημίου τους, το οποίο αναβοσβήνει.

Παραμένει ερώτημα πάντως ποιες εταιρείες θα ήσαν πρόθυμες να συσχετίσουν το όνομά τους με τέτοιες τεράστιες αποικίες κολοβακτηριδίων E.coli, στο πλαίσιο μιας διαφημιστικής καμπάνιας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εφεύρεσή τους θα μπορούσε να αξιοποιηθεί επίσης για την ανίχνευση τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα και, όπως υποστηρίζουν, τα βακτήρια θα μπορούσαν να αποδειχθούν πιο αποτελεσματικοί αισθητήρες σε σχέση με τους ηλεκτρονικούς.

Ανάλογα με τον βαθμό επικινδυνότητας μιας τοξικής ουσίας ή ενός παθογόνου μικροοργανισμού που εντοπίζουν, τα βακτήρια θα έχουν προγραμματιστεί να αναβοσβήνουν πιο αργά ή πιο γρήγορα.