Πόσο σημαντικό είναι το νερό για τον ανθρώπινο οργανισμό; Πόσο νερό χάνει καθημερινά ο οργανισμός του ανθρώπου; Πώς μπορεί να ελέγξει κανείς τα επίπεδα ενυδάτωσης του οργανισμού; Τι συμβαίνει όταν διψάμε; Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνει η διαιτολόγος-διατροφολόγος, μέλος της επιστημονικής ομάδας «Διατροφή» Κική Γούτα.
Το 60-70% του συνολικού βάρους του ανθρώπου αποτελεί το νερό, το οποίο είναι ένα από τα σημαντικότερα συστατικά του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς μεταφέρει τις θρεπτικές ουσίες στα κύτταρα και απομακρύνει τις άχρηστες, δηλαδή τις τοξίνες.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά λειτουργεί και ως μέσο απορρόφησης κραδασμών, προστατεύοντας τα οστά, τους μύες, αλλά και ευαίσθητα όργανα, όπως ο εγκέφαλος και η σπονδυλική στήλη.
Μία ακόμα σημαντική λειτουργία του νερού είναι ότι εμποδίζει τις απότομες μεταβολές της θερμοκρασίας του σώματος, που θα είχαν καταστρεπτικές επιπτώσεις στον οργανισμό, διατηρώντας τη μέσα σε στενά όρια.
«Η απώλεια νερού σε ποσοστό 10% με την εφίδρωση οδηγεί σε αφυδάτωση, με σοβαρές συνέπειες για την υγεία, ενώ όταν το ποσοστό αυτό ξεπεράσει το 20% επέρχεται ο θάνατος» επισημαίνει η κ. Γούτα.
Έχετε, όμως, αναλογιστεί πόσο νερό χάνει καθημερινά ο ανθρώπινος οργανισμός και πώς μπορεί να αναπληρώσει αυτή την απώλεια;
Η απώλεια νερού καθημερινά είναι γύρω στα 2,5 λίτρα, εκ των οποίων τα 0,5 με την αναπνοή, τα 0,4 με τον ιδρώτα, το 1,5 με τα ούρα και το 0,1 με τα κόπρανα, λέει η κ. Γούτα.
«Ο οργανισμός πρέπει να αναπληρώνει τα υγρά που χάνει ώστε τα επίπεδα νερού στο σώμα να μη μεταβάλλονται.
Αυτό μπορεί να γίνει: με την κατανάλωση νερού μέσω υγρών π.χ. νερό, αφεψήματα βοτάνων, χυμοί. Όχι, όμως, μέσω καφέ διότι είναι διουρητικός και προκαλεί μείωση των υγρών του σώματος και όχι μέσω αναψυκτικών διότι προκαλούν κατακράτηση υγρών.
Η δράση του λεμονιού είναι πολυδύναμη αφού αποτελεί ασπίδα για την υγεία, νόστιμη τροφή, ενώ θεωρείται ιδανικό και στην κοσμετολογία.
Πέρα από την βιταμίνη C, ο χυμός του λεμονιού περιέχει σε βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Β6 και άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, κάλιο, και ανόργανα άλατα όπως ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, πυρίτιο, ασβέστιο.
Ο χυμός του, αποτελεί μια πραγματικά ευχάριστη έκπληξη για τον οργανισμό, καθώς πέρα από την απαραίτητη νοστιμιά, που χαρίζει σε ορισμένα "άνοστα" φαγητά, κυρίως θωρακίζει τον οργανισμό απέναντι σε μια σειρά ασθενειών και λοιμώξεων.
Οι αντιοξειδωτικές του ιδιότητες, το καθιστούν πρωταγωνιστή στην καταπολέμηση διαφόρων ειδών καρκίνου. Αυτό οφείλεται στα ισχυρά αντικαρκινογόνα αποτελέσματά του και παρόλο που του αποδίδονται περισσότερες χημικές ιδιότητες, το σημαντικότερο όφελος είναι η δράση του πάνω στις κύστεις και τους όγκους. Ο χυμός αποτελεί μια θεραπευτική αγωγή για τον καρκίνο, δοκιμασμένο σε καρκίνους όλων των μορφών.
Το συμπέρασμα των μελετών ήταν πως καταστρέφει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων του εντέρου, του στήθους, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος. Το πλέον σημαντικό που έδειξε η έρευνα είναι ότι ο χυμός λεμονιού καταστρέφει μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα χωρίς να επιδρά στα υγιή.
Η επίδραση του είναι σημαντική στην προστασία της καρδιάς. Ο χυμός του λεμονιού περιέχει κάλιο και αυτό είναι αποτελεσματικό για τη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Για την επάνοδο της υψηλής αρτηριακής πίεσης σε κανονικά επίπεδα είναι ακόμη αποτελεσματικότερος ο συνδυασμός πρόσληψης περισσότερου καλίου και λιγότερου νατρίου (αλατιού).
Οι διασυνδέσεις των νευρικών ινών ή νευραξόνων μεταξύ των τμημάτων του εγκεφάλου θυμίζουν μάλλον σκάκι παρά κουβάρι ή πιάτο σπαγγέτι, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, η οποία έκανε τη λεπτομερέστερη μέχρι σήμερα απεικόνιση των εγκεφαλικών «καλωδιώσεων», χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες τεχνικές που υπάρχουν και οι οποίες καταγράφουν τη ροή των μορίων του νερού μέσω του εγκεφάλου.
Η νέα μελέτη αναδεικνύει μία απλή και σχεδόν γεωμετρική αρχιτεκτονική που υπάρχει στο εσωτερικό του εγκεφάλου, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «το πιο πολύπλοκο πράγμα στο γνωστό σύμπαν».
Οι ερευνητές του Κέντρου Βιοϊατρικής Απεικόνισης Μαρτίνος, του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης και της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον Βαν Γουέντιν, που δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό «Science», παρουσίασαν τρισδιάστατες εικόνες που θυμίζουν κυβικό πλέγμα χωρίς διαγωνίους.
Οι απεικονίσεις έγιναν μετά θάνατον σε εγκεφάλους τεσσάρων ειδών μαϊμούδων, καθώς και σε ανθρώπους εν ζωή.
Όπως είπαν οι ερευνητές, ο εγκέφαλος πολύ απέχει από το να είναι ένας κυκεώνας νευρωνικών «καλωδιώσεων», καθώς οι συνδέσεις του θυμίζουν περισσότερο ταινιοειδή καλώδια, που σχηματίζουν ορθές γωνίες μεταξύ τους.
Η γεωμετρική αυτή δομή του εγκεφαλικού «πλέγματος» συναντάται τόσο στους ανθρώπους, όσο και στους πιθήκους.
Η νέα μελέτη, η οποία, λόγω και της υψηλής ανάλυσής της, χαρακτηρίστηκε ορόσημο στην ανθρώπινη νευροανατομία, εντάσσεται στο φιλόδοξο πρόγραμμα «Human Connectome Project», που χρηματοδοτούν τα δημόσια Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ.
Στόχος είναι για πρώτη φορά να χαρτογραφηθούν πλήρως όλες οι διασυνδέσεις στο εσωτερικό του εγκεφάλου, με την ελπίδα ότι αυτό θα έχει πολλαπλά οφέλη στον ιατρικό τομέα.
Απλώς και μόνο με το να μπει κάποιος σε ένα κλειστό δωμάτιο, μπορεί να προσθέσει στον αέρα του μέχρι 37 εκατομμύρια βακτήρια την ώρα, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα, που αναδεικνύει τη σημασία του σωστού αερισμού των χώρων, ώστε να μειώνεται η πιθανότητα μόλυνσης.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Γιέιλ, με επικεφαλής τον καθηγητή περιβάλλοντος Τζόρνταν Πέκια, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο εξειδικευμένο περιοδικό "Indoor Air", επισημαίνουν ότι εκατομμύρια μικροοργανισμοί έχουν μείνει πίσω σε έναν κλειστό χώρο, κυρίως στο πάτωμα, αφότου έφυγαν οι άνθρωποι που τους μετέφεραν εκεί.
Αυτά τα μικρόβια αναδεύονται και σηκώνονται ξανά στον αέρα, μόλις κάποιος εισέρχεται ξανά στον χώρο.
«Ζούμε μέσα μία μικροβιακή σούπα και, σε μεγάλο βαθμό, αυτοί οι μικροοργανισμοί βρίσκονται πάνω μας», δήλωσε ο Πέκια και τόνισε ότι «η σκόνη στο πάτωμα, που έχει εναποτεθεί εκεί και από τους προηγούμενους από εμάς, αποτελεί τη βασική πηγή των βακτηρίων που αναπνέουμε».
Οι ερευνητές μέτρησαν και ανέλυσαν τα βιολογικά σωματίδια (πέρα από τα ανόργανα που αποτελούν το υπόλοιπο τμήμα της σκόνης) σε ένα δωμάτιο για μία περίοδο οκτώ ημερών (τέσσερις μέρες όταν ήταν συνεχώς άδειο και άλλες τέσσερις όταν έμπαιναν περιοδικά άνθρωποι).
Καθ΄ όλο αυτό το διάστημα, οι πόρτες και τα παράθυρα έμεναν διαρκώς κλειστά.
Όταν οι άνθρωποι κυκλοφορούσαν στον κλειστό χώρο, όπως έδειξαν οι μετρήσεις, υπήρχε σημαντική αύξηση στις αερομεταφερόμενες συγκεντρώσεις βακτηρίων, μυκήτων και άλλων μικροοργανισμών κάθε μεγέθους.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...