ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η παρακάτω παραβολή βασίζεται στο 16σέλιδο δοκίμιο Thrower Star του Loren Eiseley (1907-1977), που δημοσιεύθηκε το 1969 στο The Unexpected Universe. Thrower Star είναι επίσης ο τίτλος μιας ανθολογίας με έργα του Eiseley, που εκδόθηκαν το 1978, (συμπεριλαμβανομένου του δοκιμίου), το οποίο ολοκληρώθηκε λίγο πριν από το θάνατο του. Η ιστορία υιοθετήθηκε και προσαρμόστηκε από πολλούς ομιλητές στο διαδίκτυο και έχει εμπνεύσει φιλανθρωπικούς φορείς, παρέχοντας ένα συναρπαστικό όραμα για την προώθηση της φιλανθρωπίας.

Μια μέρα, ένας άνθρωπος περπατούσε στην ακρογιαλιά. Την προηγούμενη νύχτα είχε προηγηθεί σφοδρή θαλασσοταραχή και η φουσκοθαλασσιά είχε ξεβράσει στην ακτή εκατοντάδες αστερίες.

Κάποια στιγμή είδε ένα μικρό παιδί να σκύβει στην άμμο, να σηκώνει κάτι και πολύ απαλά και να το ρίχνει μέσα στην θάλασσα.

Η κίνηση αυτή επαναλήφθηκε πολλές φορές, και του κέντρισε τόσο πολύ το ενδιαφέρον που πλησίασε για να δει από κοντά.

Με έκπληξη τότε διαπίστωσε ότι το παιδί μάζευε τους ξεβρασμένους αστερίες και τους έριχνε πάλι στη θάλασσα. Καθώς το παιδί ήταν αφοσιωμένο στο έργο του και δεν τον είχε αντιληφθεί, ο άνθρωπος στάθηκε και το παρατηρούσε για αρκετή ώρα .

Κάποια στιγμή ο άνθρωπός μας αποφάσισε να κάνει πιο αισθητή την παρουσία του και του φώναξε:

- Καλημέρα! Τι κάνεις εδώ;

Το παιδί, σταμάτησε για μια στιγμή, κοίταξε τον άνδρα και του απάντησε.

- Δε βλέπεις; Πετάω τους αστερίες πίσω στην θάλασσα.

Ένα κοριτσάκι, πήρε τον κουμπαρά του κι άδειασε το περιεχόμενο. Μέτρησε τρεις φορές τα κέρματα, του για να μην κάνει κανένα λάθος. Ήταν ένα ευρώ και 11 λεπτά. Πήρε τα κέρματα και πήγε στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Ο φαρμακοποιός, εκείνη την στιγμή, μιλούσε με ένα καλοντυμένο κύριο και δεν πρόσεξε την μικρή. Το κοριτσάκι έκανε κάποιο θόρυβο με τα πόδια του, αλλά τίποτε. Τότε πήρε ένα από τα κέρματα της και το χτύπησε πάνω στο γραφείο του.

- Τι θέλεις; την ρωτά κάπως εκνευρισμένος εκείνος. Δεν βλέπεις ότι μιλώ με τον αδελφό μου που έχω χρόνια να τον δω.

Τότε η μικρή του είπε:

- Θέλω να σου μιλήσω για τον αδελφό μου που είναι πολύ άρρωστος, και θέλω να αγοράσω ένα θαύμα!

- Συγγνώμη, της απάντησε αυτός, αλλά δεν πουλάμε θαύματα.

- Ξέρετε, είπε το κοριτσάκι, ο αδελφός μου έχει κάτι στο κεφάλι του που μεγαλώνει, κι ο μπαμπάς μου λέει, ότι μόνο ένα θαύμα θα μας σώσει. Λοιπόν, ποσό κάνει ένα θαύμα για να το αγοράσω. Έχω χρήματα...

Ο αδελφός του φαρμακοποιού που παρακολουθούσε με ενδιαφέρον την συζήτηση ρώτησε την μικρή τι είδους θαύμα χρειαζόταν ο αδελφός της.

Παράδειγμα προς μίμηση...

Κάποτε ζούσε ένας γέρος. Τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά, η ακοή του ήταν χάλια, τα γόνατά του δεν τον κρατούσαν και ο γέρος περπατούσε με μεγάλη δυσκολία. Όταν έτρωγε δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερά το κουτάλι του και συχνά λέρωνε το τραπεζομάντιλο. Ο γιος του και η νύφη του, κοιτούσαν με περιφρόνηση τον γέρο και αποφάσισαν να τον ταΐζουν καθιστό πάνω στο πάτωμα, στη γωνιά του δωματίου.

Μια φορά, τα χέρια του έτρεμαν τόσο, ώστε δε μπόρεσε να κρατήσει το παλιό του πιάτο κι εκείνο έπεσε και έσπασε. Η νύφη άρχισε να κατσαδιάζει τον γέρο. Εκείνος δεν είπε τίποτα, μόνο αναστέναξε βαριά. Τότε ο γιος του έκανε ένα χοντροκομμένο ξύλινο πιάτο. Τώρα ο πατέρας του έτρωγε από 'κει. Μια μέρα, όταν οι γονείς κάθονταν γύρω από το τραπέζι και έτρωγαν, μπήκε στο δωμάτιο ο τετράχρονος γιος τους με ένα κομμάτι ξύλο.

-Τι θα κάνεις με αυτό το ξύλο; ρώτησε ο πατέρας.