Δύο Βουδιστές μοναχοί είχαν αφήσει το μοναστήρι τους και κατευθύνονταν προς το διπλανό χωριό. Περπατούσαν μέσα στο δάσος για ώρες. Βγαίνοντας από ένα ξέφωτο και φτάνοντας στις όχθες ενός ποταμού αντίκρισαν μια νεαρή όμορφη κοπέλα να στέκεται δίπλα στα ορμητικά νερά και να κλαίει.

Ο γηραιότερος από τους δύο, προχώρησε προς το μέρος της και σαν έφτασε πίσω της τη ρώτησε:
- Γιατί κλαις;
Η κοπέλα στο άκουσμα της φωνής του γέρου πετάχτηκε σαν τρομαγμένο ζώο. Αντικρίζοντας τους δύο μοναχούς ηρέμησε. Σκούπισε τα δάκρυα της και μιας και θεώρησε πως δεν κινδυνεύει από τους δύο άντρες και αποκρίθηκε στην ερώτηση του ηλικιωμένου μοναχού.
Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της "τριπλής διύλισης".
- Τριπλή διύλιση;
ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε... όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και...
-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον...
- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο, το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;
- Όχι δεν νομίζω...
- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα...
Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς που τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρόλα αυτά ο βασιλιάς αρρώστησε κι έπαθε ανορεξία. Τον επισκέφτηκαν οι καλύτεροι γιατροί αλλά δεν μπόρεσαν να τον κάνουν καλά.
Μια μέρα στο παλάτι έφτασε ένας σοφός γέροντας ο οποίος τον ρώτησε γιατί είναι δυστυχισμένος, αν του λείπει κάτι. Ο βασιλιάς είπε ότι έχει τα πάντα μέχρι και του πουλιού το γάλα. Ο γέροντας τότε είπε στο βασιλιά να πει σε όλους τους μάγειρες να του φτιάξουν ψωμί και ότι όταν θα φάει το πιο γλυκό, θα γίνει καλά. Πράγματι οι μάγειρες του έφτιαξαν διάφορα ψωμιά αλλά ο βασιλιάς δεν θεραπεύτηκε.
Μετά από λίγο καιρό ο γέροντας πέρασε ξανά από το παλάτι για να δει το βασιλιά και εκείνος θυμωμένος, γιατί δεν είχε γιατρευτεί, τον απείλησε ότι θα του πάρει το κεφάλι. Ο γέροντας απάντησε ότι μπορεί να γίνει καλά αν τον ακολουθήσει για τρεις ολόκληρες ημέρες. Ο βασιλιάς δέχτηκε αλλά του τόνισε ότι αν δεν γίνει καλά θα τον αποκεφαλίσει.
Ο γέροντας συμφώνησε και οι δυο τους πήγαν σε ένα κτήμα...
Την πρώτη μέρα θέρισαν τα χωράφια και έκαναν τα στάχυα δεμάτια. Ο βασιλιάς κουρασμένος κοιμήθηκε νηστικός.
Την δεύτερη μετέφεραν τα στάχυα στον μύλο και τα άλεσαν. Στην συνέχεια συσκεύασαν το αλεύρι σε σακιά. Ο βασιλιάς και πάλι κοιμήθηκε νηστικός αποκαμωμένος από την κούραση.
Την τρίτη μέρα ζύμωσαν ψωμί με το αλεύρι που είχαν φτιάξει και το έψησαν. Όταν τελείωσαν ο βασιλιάς ορεξάτος έφαγε από το ψωμί και είπε ότι ήταν το πιο "γλυκό" ψωμί που είχε φάει ποτέ.
Ο γέροντας του απάντησε ότι ήταν το πιο νόστιμο ψωμί γιατί το είχε φτιάξει με τον ιδρώτα του.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...