Σε μερικούς αρέσει, αλλά άλλοι βρίσκουν άκρως ενοχλητικό τον χαρακτηριστικό θόρυβο που κάνουν οι κλειδώσεις των δαχτύλων, όταν κάποιος τα τραβά. Τώρα, για πρώτη φορά, οι επιστήμονες έδωσαν μια εξήγηση στον όλο βιολογικό μηχανισμό και στον τρόπο που παράγεται αυτός ο θόρυβος.
Οι Καναδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ιατρικής Γκρεγκ Κάβτσουκ του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", χρησιμοποίησαν σύγχρονες τεχνικές μαγνητικής απεικόνισης (MRΙ) για να δουν τι συμβαίνει μέσα στα δάχτυλα, όταν παράγεται ο θόρυβος των αρθρώσεων. Ένας ειδικός στη χειροπρακτική τραβούσε το ένα μετά το άλλο τα δάχτυλά του στο εργαστήριο και οι επιστήμονες κατέγραφαν σε πραγματικό χρόνο τι συνέβαινε στο εσωτερικό της κλείδωσης.
Το μυστικό βρίσκεται σε μια κοιλότητα (φυσαλίδα) γεμάτη αέριο, η οποία δημιουργείται πολύ γρήγορα στο εσωτερικό του αρθρικού υγρού που προστατεύει και λιπαίνει τα οστά της άρθρωσης. Ο θόρυβος προκαλείται από την αστραπιαία δημιουργία αυτής της φουσκάλας μέσα στο υγρό, σε χρόνο λιγότερο από 310 χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Η πολλή χρήση της Google ″φουσκώνει″ τα μυαλά των ανθρώπων και τους κάνει να νομίζουν ότι είναι πιο έξυπνοι και ότι γνωρίζουν περισσότερα πράγματα από ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας έρευνας Αμερικανών ψυχολόγων, σύμφωνα με την οποία οι συνεχείς αναζητήσεις μέσω διαδικτύου δημιουργούν στους χρήστες την ψευδαίσθηση της αυξημένης εξυπνάδας και προσωπικής γνώσης - ακόμη και αν κανείς δεν βρει την πληροφορία που ψάχνει (αρκεί το ψάξιμο!).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάθιου Φίσερ του Πανεπιστημίου Γιέηλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό πειραματικής ψυχολογίας "Journal of Experimental Psychology" της Αμερικανικής Ψυχολογικής Ένωσης, σύμφωνα με τις βρετανικές «Τέλεγκραφ» και «Ντέιλι Μέιλ», πραγματοποίησαν εννέα πειράματα με πάνω από 1.000 εθελοντές.
Τα πειράματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που αναζητούν πληροφορίες στο Ίντερνετ, τείνουν να αποκτούν μια (πλαστή) αντίληψη για τις γνώσεις τους, ενώ πιστεύουν ότι και το μυαλό τους είναι πιο «κοφτερό».
Όπως είπε ο Μάθιου Φίσερ, «το διαδίκτυο είναι ένα τόσο ισχυρό περιβάλλον, όπου μπορείς να υποβάλεις κάθε ερώτηση και να έχεις πρόσβαση στη γνώση όλου του κόσμου. Έτσι, είναι ευκολότερο να μπερδέψει κανείς τη δική του γνώση με την γνώση της εξωτερικής πηγής. Οι άνθρωποι μπορεί να γίνουν τρομερά ανακριβείς για το πόσα πράγματα γνωρίζουν και πόσο εξαρτημένοι είναι από το Ίντερνετ».
Σε πόσα θέματα έχουμε ακόμα την εντύπωση ότι ακούμε μέσα στο μυαλό μας τη φωνή της μητέρας ή του πατέρα μας, από την εποχή των παιδικών χρόνων, να μιλά και να μας δίνει "οδηγίες";

Ε, λοιπόν αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο για να βοηθήσουμε τα παιδιά να ενστερνιστούν "κανόνες" που θα τους ανοίξουν το δρόμο προς μια ζωή με περισσότερη αυτοπεποίθηση! Παρακάτω, έχουμε καταγράψει τους "κανόνες" που είναι πολύ σημαντικοί και με την πρώτη ευκαιρία, καλό να υπενθυμίζουμε στα παιδιά μας γιατί σίγουρα την κατάλληλη στιγμή θα τους ανακαλέσουν.
1. Συμπεριφέρομαι στους άλλους με τον τρόπο που θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται. Αν θέλω οι άνθρωποι να είναι ευγενικοί μαζί μου, μαθαίνω να είμαι ευγενικός. Αν μ΄ αρέσει να με ενθαρρύνουν, μαθαίνω να ενθαρρύνω κι εγώ.
2. Γελάω με τις γκάφες και τις αστείες καταστάσεις, χωρίς ποτέ να γελάω εις βάρος κάποιου παιδιού. Η αξιοπρέπεια είναι πάνω απ΄ όλα.
3. Το κουτσομπολιό είναι ανόητο και ανώφελο. Όταν κάποιος δεν είναι μπροστά, θα πω γι' αυτόν μόνο κάτι καλό.
4. Όταν νιώθω θλίψη, μπορώ να κάνω κάτι για να νιώσω καλύτερα. Στρέφομαι σε μια δημιουργική απασχόληση, πάω για τρέξιμο, μιλάω με τους γονείς μου, γράφω τις σκέψεις μου, απαριθμώ τις όμορφες στιγμές και καταστάσεις που έχω στη ζωή μου.
Ένα γρήγορο τεστ αίματος, που ανέπτυξαν Ισραηλινοί επιστήμονες, μπορεί να βοηθήσει τους γιατρούς να μάθουν μέσα σε δύο μόνο ώρες αν η λοίμωξη ενός ασθενούς οφείλεται σε ιό ή βακτήριο.
Κάτι τέτοιο θα καταστήσει περιττή την χορήγηση αντιβιοτικών σε πολλές περιπτώσεις, όπου σήμερα αυτά τα φάρμακα δίνονται για λόγους προφύλαξης, παρ' όλο που μπορεί να μην χρειάζονται (στις περιπτώσεις των ιώσεων).
Με τις σημερινές τεχνικές, χρειάζονται ημέρες ή και εβδομάδες, έως ότου διαγνωστεί ποιός ακριβώς παθογόνος μικροοργανισμός ευθύνεται για μια λοίμωξη. Έτσι, πολλοί ασθενείς παίρνουν αντιβιοτικά που δεν χρειάζονται, ενώ αντίστροφα ορισμένοι, που όντως τα έχουν ανάγκη, τελικά δεν τα παίρνουν έγκαιρα.
Το τεστ βρίσκεται ακόμη σε στάδιο δοκιμών στο εργαστήριο, ενώ ήδη προετοιμάζεται η χρήση του με τη βοήθεια φορητής συσκευής, κάτι που θα προσφέρει μεγάλη πρακτική ευκολία στους γιατρούς. Περαιτέρω έρευνες, θα χρειαστούν πάντως, για να επιβεβαιώσουν την αποτελεσματικότητα του τεστ σε βάθος χρόνου.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...