
Το Researchgate απευθύνεται σε επιστήμονες όλων των κλάδων και ήδη αριθμεί 900.000 μέλη που ανταλλάσσουν ιδέες και πληροφορίες πάνω στις έρευνές τους. Η ιδέα δημιουργίας του ανήκει στον Ιγιάντ Μάντις, που το 2008 σχεδίασε μαζί με δύο φίλους του το κοινωνικό αυτό δίκτυο για να καλύψει την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των επιστημόνων, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle.
Ο Μάντις και οι συνεργάτες του έψαχναν την περίοδο εκείνη εξειδικευμένους συνεργάτες για ένα πείραμα βιοϊατρικής. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα του Researchgate, που θα τους έφερνε σε επαφή με επιστήμονες από όλους τους κλάδους, ανεξάρτητα από το τόπο διαμονής τους.
Η σημασία της απευθείας επικοινωνίας μεταξύ διαφόρων επιστημόνων είναι τεράστια διότι «στο πεδίο της έρευνας 80 με 90% των δοκιμών αποτυγχάνουν. Όμως όλες αυτές οι δοκιμές δεν δημοσιεύονται, σύμφωνα με τον Μάντις. Το Researchgate δίνει τη δυνατότητα στους ερευνητές να ανταλλάξουν πληροφορίες για τις δοκιμές που έχουν κάνει. Έτσι το λάθος που έχει κάνει ο ένας ερευνητής δεν επαναλαμβάνεται. Με αυτόν τον τρόπο προχωρά πιο γρήγορα η έρευνα».
Οι διαφωνίες είναι αναπόφευκτες σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και πολύ περισσότερο ανάμεσα στα αδέρφια. Με αυτές τις απλές τεχνικές θα καταφέρετε (ελπίζουμε) να φέρετε ξανά την ειρήνη στο σπίτι σας.
Είναι πράγματι δύσκολο να σκεφτεί κάποιος τι είναι σωστό και τι λάθος όταν βλέπει τα παιδιά του να χτυπάνε το ένα το άλλο. Η πρώτη σας αντίδραση να τρέξετε να προστατέψετε τη σωματική τους ακεραιότητα και να τα χωρίσετε είναι σωστή. Προσπαθήστε να τους εξηγήσετε τις επιπτώσεις των πράξεών τους χωρίς απειλές.Το κάθε παιδί καταλαβαίνει ότι με το να χτυπήσει το άλλο παιδί προκαλεί πόνο. Δώστε τους εναλλακτικές λύσεις για να λύσουν τον καυγά τους. Εάν η κατάσταση έχει ξεφύγει και συνεχίζουν, μιλήστε τους αργότερα. Για την ώρα βάλτε τους σε διαφορετικούς χώρους να ηρεμήσουν. Μην φτάσετε στο σημείο να «εμπλακείτε» κι εσείς στον καβγά φωνάζοντας. Μιλήστε απόλυτα και μην ζητάτε εξηγήσεις.
Ο Howard Gardner, ψυχολόγος στο Harvard, βασισμένος σε αποτελέσματα μελετών για τον εγκέφαλο το 1983, διαίρεσε τη νοημοσύνη σε οχτώ είδη, το καθένα από τα οποία αντιστοιχεί σε εφτά διαφορετικά πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας. Κύριος ένοχος για την άνιση ανάπτυξη των πεδίων αυτών είναι το σχολείο, το οποίο δίνει έμφαση στην καλλιέργεια μόνο δύο ευφυϊών- γλωσσική και λογικομαθηματική- και αφήνει σε δεύτερη μοίρα τις υπόλοιπες.
Παρόλο που οι ευφυΐες καλλιεργούνται καλύτερα σε μικρότερη ηλικία, ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξουμε ζωή και να αναπτύξουμε τομείς που τους είχαμε ξεχάσει, αλλά που μπορούν να μας χαρίσουν την ολοκλήρωση που μας έλειπε.
Κανένας μας δεν έχει μόνο ένα είδος νοημοσύνης. Καθένας από μας διαθέτει και τα οκτώ, απλά κάποια από αυτά τυχαίνει να τα αναπτύξει περισσότερο, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του.
Αφορά τον γραπτό και προφορικό λόγο, τις λέξεις, τη γλώσσα και το πώς συνδυάζονται οι λέξεις μεταξύ τους για να εκφράσουν ιδέες. Είναι αναπτυγμένη στους δημοσιογράφους, τους συγγραφείς, τους ποιητές, τους πωλητές, τους μεταφραστές. Παράδειγμα: Τ.Σ. Έλιοτ
Αφορά τις σχέσεις αιτιών και αποτελεσμάτων και λύσεις προβλημάτων. Όσοι έχουν ανεπτυγμένη λογικομαθηματική νοημοσύνη, λειτουργούν με λογικά δεδομένα και κυρίως με πρακτικό-επιστημονικό τρόπο. Είναι αναπτυγμένη στους μαθηματικούς, φυσικούς, προγραμματιστές. Παράδειγμα: Αινστάιν
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...