Ο Θαλής ο Μιλήσιος, (περ 630/635 π.Χ. - 543 π.Χ.), προσωκρατικός φιλόσοφος, που δραστηριοποιήθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. στη Μίλητο. Του αποδίδεται το έργο Ναυτική Αστρολογία, αλλά θεωρείται μάλλον αμφίβολο αν έγραψε ο ίδιος. Για την ανασύσταση της σκέψης του βασιζόμαστε αποκλειστικά σε μαρτυρίες.
Η παράδοση κατατάσσει τον Θαλή μεταξύ των επτά σοφών και τον περιγράφει ως άνθρωπο με πλατιές γνώσεις και μεγάλη επινοητικότητα. Ο Θαλής είναι γνωστός και για την επιτυχημένη πρόβλεψη της ηλιακής έκλειψης του 585.

Ευχαριστούμε την εταιρεία 3Τ-Πολυδομική για τη φιλοξενία που μας προσφέρει στο server της, και για το έτος


Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 75 guests και κανένα μέλος
Πέρα από την εικόνα, πώς είναι δηλαδή στην όψη το Διάστημα και τι υπάρχει «εκεί έξω», οι αστροναύτες έχουν περιγράψει τη μυρωδιά του διαστήματος και εντυπωσιάζουν με αυτά που λένε ότι έχουν μυρίσει εκεί. Σύμφωνα με τον αστροναύτη της NASA Ντον Πέτιτ, στο Διάστημα υπάρχει μια διαπεραστική μυρωδιά που σε πολλούς θυμίζει ψημένο κρέας. Ο λόγος που κυριαρχεί αυτή η μυρωδιά είναι γιατί οι αστροναύτες μύριζαν πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAH), ενώσεις οι οποίες παράγονται κατά τον σχηματισμό πλανητών και άστρων.
Οι ίδιες ενώσεις, σύμφωνα με τον Τζεφ Όισι, ερευνητή στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νέας Υόρκης, παράγονται και στη Γη, όταν κάνουμε μπάρμπεκιου, οπότε η «σύνδεση» είναι εμφανής. Στον Sagittarius B2 η μυρωδιά που κυριαρχεί είναι βατόμουρα και ρούμι. Όπως παρατήρησαν οι ερευνητές, μεταξύ των χημικών ενώσεων που εντοπίστηκαν στο κέντρο του Γαλαξία ήταν ο μεθανικός αιθυλεστέρας (C3H6O2), που δίνει τη χαρακτηριστική μυρωδιά στα βατόμουρα και την αντίστοιχη γεύση στο ρούμι.
Περισσότερα...«Ο τόπος μας»
Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας - φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα. Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ' αλέτρι καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες. Κάτω απ' τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο. Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ' ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ' ανώφλια είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ' τα κεριά του Πάσχα - μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι γυρίζοντας απ' την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ' το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ' αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.Γιάννης Ρίτσος
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...