Ο Δίας στο γάμο του κάλεσε σε τσιμπούσι όλα τα ζωντανά. Μονάχα η χελώνα έλειψε και ο Δίας αγνοώντας την αιτία, τη ρώτησε την επόμενη μέρα γιατί δεν πήγε στο δείπνο. Και τότε αυτή του λέει: «Το καλύτερο σπίτι είναι για τον καθένα το δικό του». Και τότε, ο Δίας θυμωμένος μαζί της, την ανάγκασε να κουβαλάει το καλύβι της στην πλάτη της.
ΠΗΓΗ: Αισώπου Μύθοι

Ευχαριστούμε την εταιρεία 3Τ-Πολυδομική για τη φιλοξενία που μας προσφέρει στο server της, και για το έτος


Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 118 guests και κανένα μέλος
Ο Άγγλος δημοσιογράφος Άρθουρ Γουάιν ήταν υπεύθυνος για τη σελίδα ψυχαγωγίας της εφημερίδας «Κόσμος της Νέας Υόρκης». Στις 21 Οκτωβρίου του 1913 δημοσίευσε το πρώτο σταυρόλεξο, το οποίο ήταν ένας γρίφος σε σχήμα ρόμβου με 32 τετραγωνάκια κι έμοιαζε πολύ με το σημερινό σταυρόλεξο.
Την επόμενη μέρα τα γραφεία της εφημερίδας κατακλύστηκαν από εκατοντάδες γράμματα αναγνωστών οι οποίοι ζητούσαν και νέα σταυρόλεξα. Αυτό το γεγονός έκανε εντύπωση στο Γουάιν ο οποίος δεν περίμενε να έχει τέτοια απήχηση το καινούργιο αυτό παιχνίδι. Έτσι ξεκίνησε η μανία για τα σταυρόλεξα στην Αμερική.
Στην Ευρώπη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σταυρόλεξο στην αγγλική εφημερίδα "Sunday Express" στις 2 Νοεμβρίου 1924. Στη δεκαετία του '30 άρχισε να διαδίδεται σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας.
«Ο τόπος μας»
Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας - φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα. Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ' αλέτρι καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες. Κάτω απ' τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο. Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ' ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ' ανώφλια είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ' τα κεριά του Πάσχα - μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι γυρίζοντας απ' την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ' το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ' αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.Γιάννης Ρίτσος
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...