ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Tηγανίσαμε τις πατάτες, τα καλαμαράκια, τα κολοκυθάκια, που κολυμπούσαν στο λάδι. Και μετά; Τι να το κάνουμε το χρησιμοποιημένο λάδι, αναλογιζόμενοι, μάλιστα, ότι για κάθε λίτρο λαδιού που ρίχνουμε στην αποχέτευση, μολύνεται ένα εκατομμύριο λίτρο νερού;

Απαντήσεις στα ερωτήματα δίνει η κ. Πασχαλίνα Αγαπιάδου, πληροφορικός, MSc στην περιβαλλοντική εκπαίδευση και καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ανατολικής Θεσσαλονίκης, η οποία θα αναφερθεί στην ανακύκλωση του λαδιού στο 4ο Περιβαλλοντικό Συνέδριο Μακεδονίας, στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με την κ. Αγαπιάδου, εάν ένα λίτρο λαδιού από κάθε νοικοκυριό προκαλεί τόσες δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, το κακό που προκαλούν όλα τα τηγανόλαδα από ταβέρνες και καταστήματα φαστ φουντ, που τηγανίζουν συνεχώς, είναι σαφώς μεγαλύτερο.

Η κ. Αγαπιάδου παραθέτει τις επιλογές που έχουμε για το χρησιμοποιημένο λάδι, όπως να το ρίξουμε στην αποχέτευση, που είναι και το ευκολότερο. «Λανθασμένη πρακτική, μιας και όχι μόνο βουλώνουν οι αποχετεύσεις και δημιουργείται δυσοσμία, αλλά και μόλυνση, αφού περνώντας από τον υδροφόρο ορίζοντα προκαλεί διάφορες καρκινοπάθειες», εξηγεί.

Στο μέλλον οι άνθρωποι μπορεί να ανησυχούν λιγότερο μήπως εξαντληθεί η μπαταρία του κινητού τηλεφώνου τους, ή όποιας άλλης μικρής φορητής συσκευής τους, για τον απλούστατο λόγο ότι θα προσφεύγουν στην ενέργεια του σώματός τους, ακόμα και της καρδιάς τους, για να τροφοδοτήσουν τις ηλεκτρονικές συσκευές τους.

Ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Γεωργίας των ΗΠΑ (Georgia Tech), με επικεφαλής τον δρα Ζονγκ Λιν Γουάνγκ, που παρουσίασαν τη σχετική εργασία στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, σύμφωνα με τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», αναπτύσσουν μια καινοτομική μέθοδο που αξιοποιεί την κίνηση του ανθρωπίνου σώματος για να παράγει ενέργεια.

Οι επιστήμονες έχουν ήδη κατασκευάσει ένα μικροσκοπικό τσιπάκι-νανογεννήτρια που χρησιμοποιεί την κίνηση για να παράγει ηλεκτρισμό. Αισιοδοξούν ότι μελλοντικά θα μπορέσουν να «χειραγωγήσουν» ακόμα και τον κτύπο της καρδιάς στο «άρμα» της παραγωγής ενέργειας, με τελικό στόχο ο άνθρωπος να μην χρειάζεται μπαταρίες για καμία από τις φορητές συσκευές του.

Ο αμερικανός μαθηματικός Τζον Μίλνορ βραβεύεται για το 2011 με το Βραβείο Άμπελ, το αποκαλούμενο και «Νόμπελ Μαθηματικών», όπως ανακοίνωσε η Νορβηγική Ακαδημία Επιστημών, σύμφωνα με την οποία ο 80χρονος σήμερα επιστήμων βραβεύεται για «τις πρωτοποριακές ανακαλύψεις του στην τοπολογία, την γεωμετρία και την άλγεβρα», δηλαδή σε όλο το φάσμα των μαθηματικών, ένα ασυνήθιστο επίτευγμα.

Πάνω από όλα, ο Μίλνορ έγινε διάσημος όταν ανακάλυψε ότι υπάρχουν σφαίρες σε επτά διαστάσεις, πολύ διαφορετικές από αυτές με τις οποίες παίζουμε ποδόσφαιρο ή μπάσκετ. Πάντως, μην προσπαθήστε να φανταστείτε τέτοιες «εξωτικές» σφαίρες!

Το βραβείο Άμπελ, που απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 2003 και γρήγορα απέκτησε «στάτους» ισοδύναμο με Νόμπελ μεταξύ των μαθηματικών, συνοδεύεται από το ποσό του 1 εκατ. δολαρίων περίπου. Η τελετή απονομής θα γίνει στο Όσλο στις 24 Μαϊου και το βραβείο θα απονείμει ο νορβηγός βασιλιάς Χάραλντ, σύμφωνα με το "Science", το "Nature" και το "New Scientist". Το βραβείο Άμπελ πήρε το όνομα του Νορβηγού μαθηματικού του 19ου αιώνα Νιλς Χένρικ Άμπελ, ο οποίος ανακάλυψε τη θεωρία ομάδων μαζί με τον Τσέχο μαθηματικό Φράντιζεκ Βολφ.

Ο Μίλνορ, ειδικός στην τοπολογία και τη θεωρία των δυναμικών συστημάτων, αλλά επίσης στην θεωρία παιγνίων, την θεωρία ομάδων και την θεωρία των αριθμών, διδάσκει στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών του πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης.

Ο αγώνας για την προώθηση εναλλακτικών πηγών ενέργειας -ακόμα πιο επίκαιρος πλέον μετά τη σοβαρή πυρηνική κρίση στην Ιαπωνία- οδήγησε σε ένα επιστημονικό και τεχνολογικό ορόσημο: τη δημιουργία, από Αμερικανούς ερευνητές, του πρώτου τεχνητού φύλλου.

Πρόκειται για ένα εξελιγμένο ηλιακό "κύτταρο" (ή κυψέλη), σε μέγεθος τραπουλόχαρτου, αλλά ακόμα πιο λεπτού σε πάχος, που μιμείται τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης, με την οποία τα φυτά μετατρέπουν το φως του ήλιου και το νερό σε ενέργεια.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον χημικό Ντάνιελ Νοσέρα του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική παρουσίαση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, τόνισαν ότι «η δημιουργία ενός λειτουργικού τεχνητού φύλλου αποτελεί ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της επιστήμης, εδώ και χρόνια.

Πιστεύουμε ότι πλέον το πετύχαμε», όπως είπαν. Επεσήμαναν ότι η εφεύρεσή τους είναι πολλά υποσχόμενη ως μια φθηνή πηγή παραγωγής ηλεκτρισμού για οικιακή χρήση, με τελικό στόχο κάθε σπίτι να γίνει παραγωγός της δικής του ηλεκτρικής ενέργειας.