ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας: η παρέα έχει μαζευτεί στο σπίτι, το φαγητό έχει κρυώσει και την ώρα που κάποιος ετοιμάζεται να βάλει το πιάτο στον φούρνο μικροκυμάτων, ακούγεται η κλασική κραυγή «Σταμάτα, έχει πιρούνι μέσα!».

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ξεκινάει η αιώνια συζήτηση. Γιατί τελικά τα μέταλλα είναι ο «ορκισμένος εχθρός» της αγαπημένης μας συσκευής; Τι είναι αυτό που μετατρέπει ένα αθώο αλουμινόχαρτο ή μια χρυσή ρίγα στο αγαπημένο σου πιάτο σε μικρό εργαστήριο παραγωγής κεραυνών;

Στο απόκρημνο τοπίο του Βόρειου Ντέβον στην Αγγλία, εκεί όπου τα πράσινα βουνά συναντούν απότομα τον Ατλαντικό Ωκεανό, βρίσκεται μια μηχανική κατασκευή που μοιάζει να καταργεί τους κανόνες της σύγχρονης τεχνολογίας. Δύο βαγόνια ανεβοκατεβαίνουν μια πλαγιά με απότομη κλίση 58%, μεταφέροντας καθημερινά εκατοντάδες επιβάτες.

Το πιο εντυπωσιακό; Κάτω από τα βαγόνια δεν υπάρχει ούτε μηχανή εσωτερικής καύσης, ούτε ηλεκτρικό μοτέρ, ούτε καν κάπνα από ορυκτά καύσιμα. Ο Σιδηρόδρομος Lynton and Lynmouth λειτουργεί αδιάκοπα από το 1890, κινούμενος αποκλειστικά για δύο φυσικούς λόγους: το νερό και τη βαρύτητα.

Αν υπάρχει ένας ήχος που έχει ταυτιστεί απόλυτα με το ελληνικό καλοκαίρι, τη ραστώνη κάτω από τη σκιά των δέντρων και τη ζέστη του μεσημεριού, αυτός είναι αναμφίβολα το ασταμάτητο, εκκωφαντικό τραγούδι των τζιτζικιών. Κάθε φορά που ακούμε αυτή την αδιάκοπη καλοκαιρινή συναυλία, είναι σχεδόν αδύνατο να μην αναρωτηθούμε πώς αντέχεται τόση ένταση ή, ακόμα καλύτερα, ποιο είναι το «κοινό» στο οποίο απευθύνεται αυτή η ηχητική παράσταση.

Κάπου εκεί, ανάμεσα στα τραπέζια της αυλής και τις καλοκαιρινές κουβέντες, ξεπροβάλλει πάντα ένας διασκεδαστικός ισχυρισμός: ότι τα θηλυκά τζιτζίκια είναι εντελώς κωφά και γι' αυτό τα αρσενικά αναγκάζονται να «φωνάζουν» με όλη τους τη δύναμη, μπας και καταφέρουν να ακουστούν. Πρόκειται όμως για μια πραγματική βιολογική αλήθεια ή μήπως για μία από τις πιο επιτυχημένες και χαρούμενες παρεξηγήσεις στην ιστορία της φύσης;

Φαντάσου να σου έλεγε κάποιος ότι υπάρχει ένα μυστικό μέρος όπου κάθε μέρα σου δίνουν δωρεάν «υπερδυνάμεις» για το μέλλον σου, αλλά για να τις αποκτήσεις πρέπει πρώτα να σηκωθείς από το κρεβάτι την ώρα που το ξυπνητήρι χτυπάει σαν συναγερμός.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι το πρωί, ειδικά όταν η τσάντα σου ζυγίζει όσο ένα μεγάλο τούβλο, είναι γιατί να πρέπει να ζεις αυτή τη δοκιμασία αντί να μείνεις στο κρεβάτι, να παίζεις παιχνίδια στην οθόνη ή να τρέχεις έξω με τους φίλους σου. Είναι μια απόλυτα λογική απορία, γιατί το παιχνίδι είναι η χαρά της ζωής και η μελέτη μοιάζει συχνά με αγγαρεία που σου κλέβει τον πιο όμορφο χρόνο σου.