ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σήμερα το πρωί, η πρώτη μου κίνηση ήταν σχεδόν αντανακλαστική. Πριν καν φτιάξω καφέ, πήγα στο παράθυρο και το άνοιξα με μια αγωνία που κρατάει από τα παιδικά μου χρόνια. Ήθελα να δω τον ουρανό του Ηρακλείου γεμάτο «αστέρια» — έτσι λέγαμε εμείς μικροί τους χαρταετούς. Περίμενα να δω εκείνο το πολύχρωμο πανηγύρι να παλεύει με τον άνεμο, δίνοντας ζωή στο γκρίζο του συννεφιασμένου ουρανού.

Όμως, ο ουρανός ήταν άδειος. Μια απέραντη, βουβή έκταση.

Στο νου μου ήρθαν αμέσως τα χρόνια που το σήκωμα του χαρταετού δεν ήταν απλώς μια έξοδος, αλλά μια ιεροτελεστία. Θυμήθηκα τον πατέρα μου να με βοηθά στο κόψιμο των καλαμιών —εκείνη τη στιγμή που η εμπειρία του μεγάλου έδινε τη βάση και τη σταθερότητα— και μετά τη δική μου σειρά. Εγώ αναλάμβανα το δέσιμο, τα ζύγια, την κατασκευή του δικού μου «αστεριού». Με καλό ή με κακό καιρό, εμείς θα ήμασταν εκεί. Αν ο άνεμος ήταν δυνατός, παλεύαμε. Αν είχε κρύο, σφίγγαμε τα δόντια. Γιατί ο χαρταετός που έφτιαχνες με τα χέρια σου, είχε μια ψυχή που δεν την άφηνες εύκολα να μείνει στο έδαφος.

Το πέταγμα του αετού την Καθαρή Δευτέρα είναι ένα όμορφο παιχνίδι, ένα γραφικό έθιμο, ένα πανηγύρι χρωμάτων στους ουρανούς μας. Ας το χαρούμε προσπαθώντας να στείλουμε και τον δικό μας αετό, ψηλά στον ανοιξιάτικο ουρανό, κοντά στον ήλιο.

Δυστυχώς, όμως, κάθε χρόνο, το έθιμο αυτό γίνεται αιτία σοβαρών ατυχημάτων. Προκειμένου να αποφύγουμε τέτοιου είδους ατυχήματα είναι σημαντικό:

• Να επιλέγουμε με προσοχή τον τόπο που θα πετάξουμε το χαρταετό. Ιδανικά, επιλέγουμε χώρους ανοιχτούς, μακριά από ηλεκτροφόρα σύρματα και γκρεμούς, και ποτέ ταράτσες. Η πτώση από ύψος αποτελεί έναν από τους πιο σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να προκληθεί από το πέταγμα του χαρταετού.
• Σε περίπτωση που ο χαρταετός μπλεχτεί σε ηλεκτροφόρα σύρματα, σε καμία περίπτωση να μην προσπαθήσουμε να τον ξεμπλέξουμε, καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.
• Να επισημάνουμε στα παιδιά ότι το ίδιο το σκοινί του χαρταετού χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Ο χειρισμός του είναι δυνατόν να προκαλέσει δυσάρεστα ατυχήματα, όπως κόψιμο στα χέρια ή το λαιμό και εγκαύματα από την τριβή.

Για την κατασκευή του χαρταετού Θα χρειαστούμε:

• 3 ελαφρά πηχάκια από ξύλο περίπου 80 εκατοστά το καθένα (ή για καλύτερο χαρταετό 3 ξερά καλάμια κομμένα στη μέση)
• χαρτί
• γερό σπάγκο
• λεπτό σύρμα
• κολλητική ταινία
• χρωματιστά χαρτιά για την ουρά ή χάρτινες κορδέλες

Φανταστείτε ότι είστε υπάλληλος σε μια τηλεφωνική εταιρεία το 1930. Φτάνετε το πρωί στην εργασία σας, ανεβαίνετε στο γραφείο σας στον τέταρτο όροφο και ξεκινάτε τη βάρδια σας. Καθώς δουλεύετε, κοιτάζετε από το παράθυρο και παρατηρείτε κάτι παράξενο: το γειτονικό κτίριο φαίνεται να απομακρύνεται με ρυθμό σχεδόν ανεπαίσθητο. Όταν τελειώνετε τη δουλειά σας οκτώ ώρες μετά και βγαίνετε από την κεντρική πύλη, διαπιστώνετε ότι δεν βρίσκεστε στον ίδιο δρόμο από τον οποίο μπήκατε.

Όχι, δεν πρόκειται για οφθαλμαπάτη. Είναι η πραγματική ιστορία του κτιρίου της Indiana Bell στην Ιντιανάπολη, ένα επίτευγμα που απέδειξε ότι όταν οι αριθμοί είναι σωστοί, ακόμα και 11.000 τόνοι μπετόν και ατσαλιού μπορούν να εκτελέσουν έναν αργό, απόλυτα ελεγχόμενο χορό.