Διάσημος ιταλός μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας και σημειολόγος. Έγινε παγκόσμια γνωστός το 1980 με το πρώτο του μυθιστόρημα «Το όνομα του Ρόδου», που μεταφράστηκε σε 43 γλώσσες (και στα ελληνικά) και πούλησε περισσότερα από 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Το επιστημονικό του έργο ήταν αφιερωμένο στη θεωρία της λογοτεχνίας, στην εξέλιξη των συγχρόνων κοινωνιών και στις σχέσεις ανάμεσα στην πρωτοποριακή τέχνη και το φαινόμενο της μαζικής επικοινωνίας.
Ο Ουμπέρτο Έκο (Umberto Eco) γεννήθηκε στην πόλη Αλεσάντρια του Πεδεμοντίου στις 5 Ιανουαρίου 1932 και ήταν o μοναχογιός του λογιστή Τζούλιο Έκο και της Τζοβάνα Μπίζιο. Φημολογείται ότι το επώνυμο «Έκο» είναι το αρκτικόλεξο των λέξεων «Ex Caelis Oblatus» («Θεϊκό Δώρο» στα λατινικά) και αποδόθηκε στον παππού του, που ήταν έκθετο, από ένα δημοτικό υπάλληλο. Έλαβε αυστηρή και καθολική σχολική αγωγή, αλλά το κριτικό του πνεύμα το οφείλει, όπως ο ίδιος έχει γράψει «... στον πατέρα μου, που μου δίδαξε να δυσπιστώ, και στη μητέρα μου που δίδαξε να το λέω...».
Αν και αρχικά παρακολούθησε σπουδές Νομικής, εγκατέλειψε αυτό τον τομέα και ακολούθησε σπουδές Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας και Λογοτεχνίας. Ολοκλήρωσε τον κύκλο των σπουδών το 1954 με τη διδακτορική του διατριβή για τον Άγιο Θωμά τον Ακινάτη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία κι εργάστηκε ως παραγωγός πολιτιστικών προγραμμάτων στη RAI, τη δημόσια ιταλική τηλεόρασης. Η θέση τού έδωσε την ευκαιρία να δει την κοινωνία μέσα από τα μάτια των ΜΜΕ, που τότε μονοπωλούνταν και ελέγχονταν από το κράτος.

Το "Vomit Comet" αναφέρεται σε ένα πρόγραμμα της NASA που εισάγει τους αστροναύτες στην αίσθηση της μηδενικής βαρύτητας που θα βιώσουν στις διαστημικές πτήσεις. Το επίσημο όνομα του προγράμματος είναι "Ερευνητικό Πρόγραμμα Μειωμένης Βαρύτητας της NASA".
Το αεροσκάφος δίνει στους επιβαίνοντες την αίσθηση της έλλειψης βαρύτητας, ακολουθώντας μια (περίπου παραβολική) ελλειπτική διαδρομή πτήσης σε σχέση με το κέντρο της Γης. Για το χρόνο που πραγματοποιείται το Vomit Comet, το αεροσκάφος και το ωφέλιμο φορτίο του είναι σε ελεύθερη πτώση σε ορισμένα σημεία της πτήσης. Το αεροσκάφος χρησιμοποιείται με αυτόν τον τρόπο για να δείξουν στους αστροναύτες πως είναι να βρίσκεται κάποιος σε τροχιά γύρω από τη Γη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, το αεροσκάφος δεν ασκεί καμία δύναμη αντίδρασης του εδάφους επί του περιεχομένου του, προκαλώντας την αίσθηση της έλλειψης βαρύτητας.

Το γέλιο, ανεβάζει με φυσικό τρόπο τη διάθεση, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνει το καρδιαγγειακό σύστημα και αυξάνει τη μακροζωία. Όλες αυτές οι ιδιότητες δεν συγκεντρώνονται σε κάποιο μαγικό φίλτρο, αλλά στην ικανότητά μας να γελάμε.
Δείτε τι αποκαλύπτουν οι έρευνες.
1. Τα μωρά δεν γελούν παρά μόνο αφού συμπληρώσουν 3 μήνες ζωής.
2. Όταν γελάμε, ο αέρας που εκπνέουμε, φεύγει από τους πνεύμονες με ταχύτητα 96 χλμ/ώρα.
3. Χρησιμοποιούμε 17 μυς του προσώπου μας για να γελάσουμε και 47 για να κατσουφιάσουμε.
4. Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν 40% μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια συγκριτικά με τους απαισιόδοξους.
5. Τουλάχιστον 17 λεπτά γέλιου την ημέρα, αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής σας κατά μία ημέρα.
Φοιτητές του Τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής του ΤΕΙ Θεσσαλίας, υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Εφαρμογών Φώτη Κόκκορα, δημιούργησαν την εφαρμογή fuelGR, όπου οι χρήστες smartphone ή H/Y μπορούν να δουν σε χάρτη τα πρατήρια και τις τιμές καυσίμων σε όλη την Ελλάδα.
Η δωρεάν εφαρμογή υπάρχει σε εκδόσεις για Android, Windows 8/8.1/10, Windows Phone 8, καθώς και σε web έκδοση (χρήση με browser). Ο καθηγητής Εφαρμογών δημιούργησε το μηχανισμό τροφοδοσίας δεδομένων και όρισε τις λειτουργικές προδιαγραφές των εφαρμογών.
Ειδικότερα, ο Δημήτρης Ντέμος υλοποίησε τις εκδόσεις για Windows (πτυχιακή εργ.) και Android, με επιπλέον σημαντική συμβολή στις υποδομές υποστήριξης της εφαρμογής, ο Τάσος Θεοδοσίου υλοποίησε την έκδοση για Windows Phone 8 (πτυχιακή εργ.) και ο Θάνος Πηγαδάς υλοποίησε την έκδοση για Web browser (πτυχιακή εργ.).
Πρόκειται, σύμφωνα με δηλώσεις του καθηγητή κ. Κόκκορα, ένα ωραίο παράδειγμα αξιοποίησης δημόσιων και ανοικτών δεδομένων (public open data) που συγκεντρώνουν διάφορες κρατικές και μη υπηρεσίες. Στην προκειμένη περίπτωση, η πηγή των δεδομένων είναι το Παρατηρητήριο Τιμών Υγρών Καυσίμων του υπουργείου Ανάπτυξης, του οποίου η αντίστοιχη υπηρεσία, με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, θεωρείται ξεπερασμένη αλλά και δύσχρηστη.
Κοιτάζοντας αυτή τη στροφή αναρωτιόμαστε τι θα συμβεί αν συναντηθούν δύο μεγάλα οχήματα.
Στο βίντεο η συνέχεια...
Οι δολίνες είναι βαθιές λακκούβες ή τρύπες, που σχηματίζονται, κατά κανόνα, από την υπονόμευση του εδάφους σε κάποια σημεία. Οι δολίνες συναντιούνται κυρίως σε περιοχές με ασβεστολιθικά πετρώματα.
Σχηματίζονται συνήθως ως εξής: Το βρόχινο νερό περνάει στο υπέδαφος και διασπά βαθμιαία το ασβεστολιθικό πέτρωμα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται υπόγειες κοιλότητες και σπηλιές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτές οι σπηλιές γίνονται σταδιακά τόσο μεγάλες, που δεν μπορούν πλέον να αντέξουν το βάρος της οροφής τους. Έτσι, το έδαφος που βρίσκεται από πάνω τους καταρρέει, και εμφανίζονται μεγάλες ή μικρότερες τρύπες.
Σε κάποια μέρη του κόσμου, οι δολίνες είναι τόσο πολλές, που διαμορφώνουν το τοπίο. Τέτοιου είδους τοπία ονομάζονται καρστικά, από την περιοχή Καρστ στα σύνορα Ιταλίας-Σλοβενίας. Σε σπάνιες περιπτώσεις, οι δολίνες μπορούν να γίνουν πολύ μεγάλες και πολύ βαθιές.
Κάτι τέτοιο συνέβη στην Πόλη της Γουατεμάλας, το Φεβρουάριο του 2007. Ισχυρές βροχοπτώσεις και νερά που διέρρεαν από ένα μη στεγανοποιημένο υπόνομο, σε συνδυασμό με την ύπαρξη πολλών κοιλοτήτων στο υπέδαφος, οδήγησαν σε μια απότομη κατάρρευση του εδάφους. Σχηματίστηκε μια τρύπα βάθους 100 μέτρων, που κατάπιε πολλά σπίτια και στοίχισε τρεις ανθρώπινες ζωές.
Το Βουλισμένο Αλώνι είναι μια από τις εντυπωσιακότερες και μεγαλύτερες δολίνες στην Ευρώπη! Η αμφιθεατρική του διάταξη προσφέρει πολύ καλή ακουστική και γι’αυτό ο συνθέτης Μάνος Χατζηδάκις είχε προτείνει να διαμορφωθεί σε υπαίθριο θέατρο.

Τι βλέπετε; Μια πάπια ή ένα κουνέλι; Ένα κουνέλι ή μια πάπια; Μια πολύ γνωστή οπτική ψευδαίσθηση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1899 σε ένα γερμανικό περιοδικό, αν και είχε δημιουργηθεί λίγο νωρίτερα από έναν διάσημο Αμερικανό ψυχολόγο τον Joseph Jastrow. Εκείνος ήθελε να δείξει ότι μπορούμε να δούμε το ίδιο καλά με το μυαλό όπως και με τα μάτια.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στην αρχή διακρίνουν την πάπια και μετά διακρίνουν το κουνέλι. Το ζήτημα όμως είναι πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν αυτή την εικόνα στο μυαλό τους. Χρειάζεστε πολύ νοητική προσπάθεια;
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...