Ο διαστημικός καιρός είναι ένας όρος που άρχισε να χρησιμοποιείται μετά το 1990 και αφορά τις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στο διάστημα που βρίσκεται ανάμεσα στην ατμόσφαιρα του Ήλιου και της Γης. Είναι διαφορετικός από τον καιρό που όλοι ξέρουμε, τις συνθήκες δηλαδή μέσα στην γήινη τροπόσφαιρα και στρατόσφαιρα.
Στο ηλιακό μας σύστημα, ο διαστημικός καιρός επηρεάζεται κυρίως από την ταχύτητα και πυκνότητα των ηλιακών ανέμων και τα διαπλανητικά μαγνητικά πεδία. Πολλά φαινόμενα σχετίζονται με τον διαστημικό καιρό, όπως οι γεωμαγνητικές καταιγίδες, ενεργοποίηση των ραδιενεργών ζωνών Van Allen, διαταραχές της ιονόσφαιρας και αλλοίωση των σημάτων από τους τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, το σέλας, γεωμαγνητικά ρεύματα στην επιφάνεια της Γης, κ.α.
Η εκτόξευση τεραστίων ποσοτήτων μάζα από την κορόνα του Ήλιου, προκαλεί συμπίεση της μαγνητόσφαιρας, ενώ τα ενεργά σωματίδια μπορούν να καταστρέψουν τα ηλεκτρονικά των διαστημόπλοιων και να βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή των πληρωμάτων.
Η παρακολούθηση και μελέτη του διαστημικού καιρού είναι πολύ σημαντική, γιατί παρ' όλο που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αναχαιτίσουμε τα φαινόμενα, μπορούμε να προετοιμαστούμε και να μειώσουμε όσο γίνεται τα καταστροφικά αποτελέσματα της ηλιακής δραστηριότητας.
Αυτό λίγο- πολύ ισχυρίζεται μια νέα αιρετική και επίμαχη αμερικανική επιστημονική έρευνα, που υποστηρίζει ότι όσο προοδεύει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τόσο λιγότερο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι.
Μάλιστα φέρνει ως παράδειγμα τους αρχαίους Αθηναίους, για τους οποίους αναφέρει ότι, αν οποιοσδήποτε από αυτούς μεταφερόταν με τη μηχανή του χρόνου στη σημερινή εποχή, θα ξεχώριζε εύκολα μέσα στη γενική μετριότητα.
Σύμφωνα με τη μελέτη, οι άνθρωποι έφθασαν στο διανοητικό αποκορύφωμά τους πριν από περίπου 2.000 έως 6.000 χρόνια και από τότε υπάρχει μια αργή πτωτική τάση στις νοητικές ικανότητές τους, η οποία έχει γίνει πιο έντονη στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή. Η βασική αιτία γι' αυτό (υποτίθεται ότι) είναι το γεγονός πως εξαιτίας των πολλαπλών ευκολιών που παρέχει η τεχνολογία, δεν «δουλεύει» πια η πανάρχαια εξελικτική πίεση που ευνοεί τους πιο έξυπνους και ικανούς σε βάρος των χαζών και ανίκανων.
Ο καθηγητής αναπτυξιακής βιολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ Τζέραλντ Κράμπτρι, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής "Trends in Genetics", σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν», «Τέλεγκραφ» και «Ιντιπέντεντ», υποστηρίζει ότι η νοημοσύνη αναπτύχθηκε στους προϊστορικούς προγόνους μας στην Αφρική, πριν από 50.000 έως 500.000 χρόνια, επειδή όσο πιο έξυπνοι ήταν, τόσο καλύτερα μπορούσαν να επιβιώσουν (εύρεση τροφής με το κυνήγι, κατασκευή καταλυμάτων κ.α.). Τα γονίδια της εξυπνάδας οι πιο ευνοημένοι τα κληροδοτούσαν στις επόμενες γενιές.
Το δημοφιλές παιχνίδι Paintball, ίσως μια μέρα παίξει σημαντικό ρόλο στο να αποφευχθεί μια σύγκρουση αστεροειδή με τη Γη. Ο Sung Wook Paek, απόφοιτος του ΜΙΤ, δημοσίευσε ένα σχέδιο αντιμετώπισης ενός παρόμοιου συμβάντος, το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Move an Asteroid Technical Paper Competition του 2012.
Σύμφωνα με την πρόταση του Paek, ένα διαστημόπλοιο θα εκτοξεύσει πληθώρα μπαλών με άσπρη μπογιά, οι οποίες θα καλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερη επιφάνεια του αστεροειδή. Η δύναμη από τις μπάλες θα βγάλει τον αστεροειδή, έστω και για λίγο, από την πορεία του. Στη συνέχεια, το άσπρο χρώμα θα διπλασιάσει την ανακλαστικότητα της επιφάνειας του αστεροειδή στο ηλιακό φως. Έτσι, τα περισσότερα φωτόνια που θα πέφτουν στο βράχο, θα αυξήσουν την ραδιενεργή πίεση πάνω του και θα τον βγάλουν ακόμα περισσότερο από την πορεία του.
Ο αστεροειδής που χρησιμοποιήθηκε για αυτή τη θεωρητική μελέτη είναι ο Apophis, ο οποίος έχει πλάτος 270 μέτρα και θεωρείται ότι ίσως συγκρουστεί με τη Γη στις επόμενες δεκαετίες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες που τον παρακολουθούν, ίσως πλησιάσει τη Γη το 2029 και στη συνέχεια το 2036.

Αναλύοντας καινούργια δεδομένα επιστήμονες στις ΗΠΑ έκαναν νέους υπολογισμούς για τη λεγόμενη «σταθερά του Χαμπλ» που είναι πιο γνωστή με τον όρο «κοσμική σκάλα απόστασης». Στην ουσία οι επιστήμονες έκαναν την ακριβέστερη μέχρι σήμερα μέτρηση του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος στην τωρινή χρονική περίοδο.
Η «σταθερά του Χαμπλ» είναι ο παράγοντας αναλογίας στον νόμο του Χαμπλ, που εκφράζει την ταχύτητα με την οποία φαίνεται ότι απομακρύνεται ένα σώμα, ανά μονάδα απόστασης λόγω της διαστολής του Σύμπαντος. Ακριβέστερα αποδίδεται με τον όρο παράμετρος διότι μεταβάλλεται με τον χρόνο και δε παραμένει σταθερή. Μέχρι σήμερα οι παρατηρήσεις και οι μετρήσεις είχαν οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι η τιμή της «σταθεράς του Χαμπλ» είναι 71±4 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά μεγαπαρσέκ (ένα μεγαπαρσέκ είναι περίπου 3 εκατ. έτη φωτός).
Έχει συνδέσει το όνομά του με γλωσσικές εκφράσεις, μύθους, αστρολογικές προβλέψεις, ακόμα και σπάνια φυσικά φαινόμενα. Το «μπλε φεγγάρι», δηλαδή η πανσέληνος, για δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο μήνα, θα συμβεί σήμερα Παρασκευή 31/8/2012, συνοδευόμενο από πλήθος εκδηλώσεων.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που εμφανίζεται κάθε 2,5 χρόνια περίπου. Τα περισσότερα έτη έχουν δώδεκα πανσελήνους, ωστόσο κάθε ημερολογιακό έτος περιλαμβάνει δώδεκα σεληνιακούς κύκλους και έντεκα ημέρες ακόμη. Όταν αυτές αθροίζονται, εμφανίζεται ένα επιπλέον φεγγάρι.
«Καθώς ο σεληνιακός μήνας είναι μικρότερος από το μέσο μήνα του ημερολογίου, τυχαίνει να έχουμε δύο πανσελήνους μέσα στον ίδιο μήνα. Το φαινόμενο αυτό αποκαλείται "μπλε πανσέληνος", όρος που όμως δεν χρησιμοποιείται επίσημα στην Αστρονομία», εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο αστρονόμος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Νίκος Ματσόπουλος.
Φέτος έχει δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο φαινόμενο, καθώς συμβαίνει τον Αύγουστο. «Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αστρονομία η πανσέληνος του Αυγούστου δεν διαφέρει από τις υπόλοιπες. Το λαμπρότερο φεγγάρι συμβαίνει όταν την ημέρα της πανσελήνου η Σελήνη βρίσκεται στην πιο κοντινή απόστασή της από τη Γη, δηλαδή περίπου μία φορά το χρόνο. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται και "Super moon"», διευκρινίζει ο κ. Ματσόπουλος.
Με άριστα το 100, οι ωκεανοί του πλανήτη μας βαθμολογήθηκαν, κατά μέσον όρο, με 60, από μια νέα επιστημονική έρευνα, που έρχεται να καθιερώσει τον Ocean Health Index, έναν νέο διεθνή δείκτη αξιολόγησης της «υγείας» των θαλασσών της Γης.
Μέχρι τώρα, υπήρχαν αρκετοί επιμέρους δείκτες αξιολόγησης των θαλασσών και είναι η πρώτη φορά που γίνεται μία προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας τόσο συνθετικός και ολοκληρωμένος δείκτης- καθρέφτης της κατάστασης των ωκεανών.
Χρησιμοποιώντας μια πλειάδα κριτηρίων (βιοποικιλότητα, καθαρά νερά, ικανότητα παροχής τροφής και αναψυχής στους ανθρώπους, προστασία ακτών, βαθμός αλίευσης κ.αλ.), η νέα βαθμολογία δείχνει ότι οι ωκεανοί έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης της κατάστασής τους, ώστε στο μέλλον να... ανεβάσουν τους βαθμούς τους. Είναι ενδεικτικό ότι σχεδόν μία στις τρεις χώρες του πλανήτη «κόπηκε», καθώς συγκέντρωσε λιγότερους από 50 βαθμούς, ενώ μόνον το 5% των χωρών πήρε πάνω από 70 βαθμούς. Συνολικά πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, η εικόνα των ωκεανών δεν δείχνει αποτυχία, όμως αναδεικνύει τη σημασία να ληφθούν μέτρα προστασίας.
Οι Αμερικανοί και Καναδοί ερευνητές, με επικεφαλής τον Μπέντζαμιν Χάλπερν του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια- Σάντα Μπάρμπαρα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, αξιολόγησαν την κατάσταση σε 171 Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ), που φθάνουν έως 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές και περιλαμβάνουν περίπου το 40% των ωκεανών της Γης, αποτελώντας έτσι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Ο Δείκτης μετρά, κατά βάση, πόσο αποτελεσματικά μία χώρα διαχειρίζεται τις θάλασσες και τους ωκεανούς της, τόσο από την οπτική γωνία της Φύσης, όσο και των ανθρώπων.
Με τις βαλίτσες τους φορτωμένες διακρίσεις επιστρέφουν από το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας οι πέντε Έλληνες μαθητές που συμμετείχαν στην 6η Διεθνή Ολυμπιάδα Αστρονομίας- Αστροφυσικής, που ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε με την απονομή των βραβείων.
Η ελληνική αποστολή επιστρέφει με ένα ασημένιο μετάλλιο, δύο χάλκινα και δύο εύφημες μνείες.
Το ασημένιο μετάλλιο, που είναι και το πρώτο που κατακτά η χώρα μας στο διαγωνισμό, κατέκτησε ο Μάνος Βουρλιώτης από την Αθήνα, τα χάλκινα κατέκτησαν οι Κρινιώ Μαρούδα από τα Λεχαινά Ηλείας και η Ιωάννα Κούρκουλου από τα Γλυκά Νερά Αττικής, ενώ εύφημο μνεία απέσπασαν οι Πάρης Τζιτζιμπάσης από τη Δράμα και Θέμης Πράπας από τη Λάρισα.
Την πενταμελή αποστολή των μαθητών συνόδευσαν στη μακρινή Βραζιλία ο καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννης Σειραδάκης και ο καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Λουκάς Ζαχείλας, ενώ ως παρατηρητές συμμετείχαν επίσης στην ομάδα η Μαρία Κονταξή από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ο Χρίστος Ξενάκης από το Βόλο.
«Πρόκειται για πανέξυπνα παιδιά, που μέσα στη 'λαίλαπα' των πανελλήνιων εξετάσεων κατάφεραν να διαβάσουν, να έρθουν εδώ και να διακριθούν» δήλωσε από το Ρίο ντε Τζανέιρο, ο καθηγητής Γιάννης Σειραδάκης, εμφανώς ικανοποιημένος από τις σημαντικές διακρίσεις που απέσπασαν οι Έλληνες μαθητές.
Επί μία εβδομάδα, μέσα στον Ιούλιο, οι πέντε μαθητές, οι οποίοι επελέγησαν ύστερα από απαιτητικές πανελλαδικές εξετάσεις της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος του Βόλου, όπου βρίσκεται και το σχολείο Αστρονομίας, υποβλήθηκαν σε εντατική προετοιμασία από πολυμελή ομάδα αστρονόμων, φυσικών, αλλά και φοιτητών, που συνέβαλαν τα μέγιστα στην πολύ επιτυχημένη παρουσία της ελληνικής αποστολής στην Ολυμπιάδα της Βραζιλίας.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...