ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η ελληνική αποστολή επιστρέφει με ένα ασημένιο μετάλλιο, δύο χάλκινα και δύο εύφημες μνείες...

Με τις βαλίτσες τους φορτωμένες διακρίσεις επιστρέφουν από το Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας οι πέντε Έλληνες μαθητές που συμμετείχαν στην 6η Διεθνή Ολυμπιάδα Αστρονομίας- Αστροφυσικής, που ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε με την απονομή των βραβείων.

Η ελληνική αποστολή επιστρέφει με ένα ασημένιο μετάλλιο, δύο χάλκινα και δύο εύφημες μνείες.

Το ασημένιο μετάλλιο, που είναι και το πρώτο που κατακτά η χώρα μας στο διαγωνισμό, κατέκτησε ο Μάνος Βουρλιώτης από την Αθήνα, τα χάλκινα κατέκτησαν οι Κρινιώ Μαρούδα από τα Λεχαινά Ηλείας και η Ιωάννα Κούρκουλου από τα Γλυκά Νερά Αττικής, ενώ εύφημο μνεία απέσπασαν οι Πάρης Τζιτζιμπάσης από τη Δράμα και Θέμης Πράπας από τη Λάρισα.

Την πενταμελή αποστολή των μαθητών συνόδευσαν στη μακρινή Βραζιλία ο καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιάννης Σειραδάκης και ο καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Λουκάς Ζαχείλας, ενώ ως παρατηρητές συμμετείχαν επίσης στην ομάδα η Μαρία Κονταξή από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ο Χρίστος Ξενάκης από το Βόλο.

«Πρόκειται για πανέξυπνα παιδιά, που μέσα στη 'λαίλαπα' των πανελλήνιων εξετάσεων κατάφεραν να διαβάσουν, να έρθουν εδώ και να διακριθούν» δήλωσε από το Ρίο ντε Τζανέιρο, ο καθηγητής Γιάννης Σειραδάκης, εμφανώς ικανοποιημένος από τις σημαντικές διακρίσεις που απέσπασαν οι Έλληνες μαθητές.

Επί μία εβδομάδα, μέσα στον Ιούλιο, οι πέντε μαθητές, οι οποίοι επελέγησαν ύστερα από απαιτητικές πανελλαδικές εξετάσεις της Εταιρείας Αστρονομίας και Διαστήματος του Βόλου, όπου βρίσκεται και το σχολείο Αστρονομίας, υποβλήθηκαν σε εντατική προετοιμασία από πολυμελή ομάδα αστρονόμων, φυσικών, αλλά και φοιτητών, που συνέβαλαν τα μέγιστα στην πολύ επιτυχημένη παρουσία της ελληνικής αποστολής στην Ολυμπιάδα της Βραζιλίας.

Ο Έντισον (Thomas Alva Edison) έχει μείνει στην ιστορία για πολλές σπουδαίες εφευρέσεις του, που έμελλε να αλλάξουν τον κόσμο, ενώ καμία σχέση δεν είχε ποτέ του με την κουζίνα, τη μαγειρική και άλλα συναφή θέματα. Κι όμως πέρα από την κινούμενη εικόνα, τον ηλεκτρικό λαμπτήρα και τον φωνογράφο, το ακούραστο μυαλό του ανακάλυψε τη μέθοδο διατήρησης φρούτων και λαχανικών σε γυάλινα δοχεία.

Αν και πολλοί λίγοι γνωρίζουν την εν λόγω ανακάλυψή του, για την οποία, μάλιστα, ουδέποτε «χαιρετίστηκε» από το κοινό, ο ίδιος κατέθεσε αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας το 1881, την οποία και έλαβε. Ως αποτέλεσμα των πολύωρων και κοπιαστικών εργασιών του εντός του εργαστηρίου με γυάλινους δοκιμαστικούς σωλήνες, ο Έντισον έστρεψε την προσοχή του κάποια στιγμή και σε κάτι όχι τόσο πολύπλοκο.

Θερμοκρασία περίπου 250.000 φορές μεγαλύτερη από αυτή που επικρατεί στο κέντρο του Ήλιου, πέτυχαν να δημιουργήσουν αμερικανοί επιστήμονες μέσα από συγκρούσεις υποατομικών σωματιδίων σε ένα επιταχυντή, φθάνοντας τα 4 τρισεκατομμύρια βαθμούς Κελσίου.

Πρόκειται, όπως ανακοίνωσαν, για ένα παγκόσμιο ρεκόρ Γκίνες όσον αφορά την «Υψηλότερη Ανθρωπογενή Θερμοκρασία».

Το επίτευγμα ανήκει στους φυσικούς του Σχετικιστικού Επιταχυντή Βαρέων Ιόντων (RHIC), που είναι εγκατεστημένος στο Εθνικό Εργαστήριο Μπρουκχέιβεν των ΗΠΑ.

Ο υπόγειος επιταχυντής, μήκους 3,9 χιλιομέτρων (μία μικρογραφία του μεγάλου επιταχυντή του CERN στην Ευρώπη) κάνει συγκρούσεις σωματιδίων υπό συνθήκες που πιστεύεται ότι υπήρχαν στο σύμπαν μόλις ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά την «Μεγάλη Έκρηξη».

Οι επιστήμονες προκάλεσαν συγκρούσεις μεταξύ πυρήνων χρυσού (δηλαδή των θετικά φορτισμένων τμημάτων του ατόμου που αποτελούνται από πρωτόνια και νετρόνια) με την ταχύτητα σχεδόν του φωτός.

Η τεράστια ενέργεια που απελευθερώνεται από αυτή τη σύγκρουση των ιόντων, είναι τόσο ισχυρή που λιώνει τα νετρόνια και τα πρωτόνια μέσα στους πυρήνες, γεγονός που αποσυνθέτει τους πυρήνες στα συστατικά μέρη τους, κυρίως σε κουάρκ και γκλουόνια.

Στο τέλος του μήνα, το βράδυ του Σαββάτου 30 Ιουνίου, ο χρόνος θα κάνει ένα άλμα και το τελευταίο λεπτό του δεν θα διαρκέσει 60, αλλά 61 δευτερόλεπτα.

Αυτό το πρόσθετο -ή διορθωτικό- δευτερόλεπτο κατά καιρούς προστίθεται στον επίσημο χρόνο για να αποκαταστήσει τη χρονική τάξη που διασαλεύεται εξαιτίας της ακανόνιστης κίνησης της Γης περί τον άξονά της.

Θεωρητικά, ο πλανήτης μας χρειάζεται 86.400 δευτερόλεπτα για να πραγματοποιήσει μία πλήρη περιστροφή 360 μοιρών, μέσα σε ένα 24ωρο.

Ταυτόχρονα όμως, η Γη δέχεται συνεχείς βαρυτικές επιδράσεις από τον Ήλιο, τη Σελήνη και τους άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, με αποτέλεσμα η ταχύτητα περιστροφής της να μην μένει σταθερή, αλλά να επιβραδύνεται ανεπαίσθητα - αρκετά όμως για να δημιουργείται πρόβλημα.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παρατηρείται απόκλιση ανάμεσα στον φυσικό (ηλιακό) χρόνο και στον Διεθνή Ατομικό Χρόνο (ΤΑΙ), που μετρούν τα ατομικά ρολόγια με ακρίβεια δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου. Έτσι, περιοδικά γίνεται μία διόρθωση στον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC), που λέγεται επίσης «Zulu Time» και μετριέται από τα ατομικά ρολόγια.

Ο ατομικός χρόνος υπολογίζεται από εκατοντάδες ατομικά ρολόγια σε όλο τον κόσμο, τα οποία μετρούν τους παλμούς του ατόμου του χημικού στοιχείου καισίου, γεγονός που επιτρέπει τον διαχωρισμό ενός δευτερολέπτου σε δέκα δισεκατομμύρια μικρότερα τμήματα.

Η ακρίβεια αυτή σημαίνει ότι, αντίθετα με τον ηλιακό χρόνο, χάνεται μόλις ένα ατομικό δευτερόλεπτο κάθε 300 εκατ. χρόνια.