ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ένα ακόμα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία συνθετικών μορφών ζωής πραγματοποιήθηκε, καθώς αμερικανοί ερευνητές πέτυχαν να προσθέσουν συνθετικό γενετικό υλικό (DNA) σε κύτταρα μαγιάς.

Είναι η πρώτη φορά που καθίσταται κάτι τέτοιο εφικτό σε έναν πολυκύτταρο οργανισμό με πυρήνα (ευκαρυωτικό). Το επίτευγμα ανοίγει το δρόμο για την "χειραγώγηση" πολύπλοκων κυττάρων και για την ανάπτυξη, μεταξύ άλλων, καλύτερων εμβολίων και αποδοτικότερων βιοκαυσίμων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή μοριακής βιολογίας και γενετικής Τζεφ Μπέκε της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς του Μέριλαντ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Nature", κατάφεραν να "σχεδιάσουν" εκ του μηδενός - με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή - ένα χρωμόσωμα μαγιάς (το μακρύ μόριο που περιέχει το DNA) και μετά να ενσωματώσουν στο δημιούργημά τους ένα νέο σύστημα που τους επιτρέπει να αναδιατάσσουν κατά βούληση το γενετικό υλικό της μαγιάς.

Με τον τρόπο αυτό, όπως είπαν, "ανοίγεται η προοπτική κάποια μέρα να σχεδιάζουμε γονιδιώματα για ειδικούς σκοπούς", με άλλα να δημιουργούνται συνθετικοί οργανισμοί "κατά παραγγελία".

Η μαγιά (σακχαρομύκητας), που μεταξύ άλλων χρησιμοποιείται στην παραγωγή μπίρας και στην αρτοποιία, θεωρείται ο καλύτερα γενετικά μελετημένος οργανισμός με κυτταρικό πυρήνα στον κόσμο.

Ο επικεφαλής της NASA Τσάρλς Μπόλντεν παρουσίασε το σχέδιο ενός νέου βαρέως τύπου οχήματος εκτόξευσης για την εξερεύνηση με επανδρωμένες αποστολές του μακρινού διαστήματος, με απώτερο στόχο τον πλανήτη Άρη.

"Αυτό το νέο σύστημα εκτόξευσης θα δημιουργήσει καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τους Αμερικανούς, θα εξασφαλίσει τη διατήρηση της αμερικανικής ηγεσίας στο διάστημα και θα εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο", δήλωσε σε παρουσίαση στο Κογκρέσο.

Αυτό το σύστημα εκτόξευσης, που ονομάζεται "Space Launch System", θα επιτρέψει τη μεταφορά αστροναυτών πέρα από τη χαμηλή γήινη τροχιά σε μια κάψουλα που ονομάζεται "Orion Multi Purpose System", του οποίου το σχήμα θυμίζει εκείνο του προγράμματος "Απόλλων" για την κατάκτηση της Σελήνης.

Η πρώτη έκδοση του συστήματος εκτόξευσης θα είναι σε θέση να μεταφέρει στο διάστημα ωφέλιμο φορτίο μεταξύ 70 και 100 τόνων και θα εξελιχθεί για να αυξήσει αυτή την ικανότητα έως τους 130 τόνους.

Μπορεί 109 διαστημικές αποστολές, επανδρωμένες και μη, να έχουν πάει στη Σελήνη μέχρι σήμερα, 12 άνθρωποι να έχουν περπατήσει πάνω της και τρεις επιστημονικοί δορυφόροι αυτή τη στιγμή να βρίσκονται σε τροχιά γύρω της, όμως καμία αποστολή δεν έχει ακόμα μελετήσει τι υπάρχει στο εσωτερικό της.

Αυτό ακριβώς, για πρώτη φορά, πρόκειται να κάνει η νέα «δίδυμη» αποστολή GRAIL που ετοιμάζεται να στείλει η NASA στο φεγγάρι.

Η αποστολή, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό, αποτελείται από δύο πανομοιότυπους δορυφόρους, με στόχο να μελετήσουν από κοινού τις διακυμάνσεις στο πεδίο βαρύτητας του δορυφόρου της Γης και, έτσι, να αποκτήσουν οι επιστήμονες μια ιδέα για τον πυρήνα του, κατά πόσο είναι στερεός, υγρός ή ένας συνδυασμός αυτών των δύο, καθώς και ποια στοιχεία περιέχει. Η Σελήνη έχει περίπου το ένα έκτο της βαρύτητας της Γης, αλλά η βαρύτητά της δεν είναι ίδια παντού.

Οι επιστήμονες ξαφνιάζονται, για παράδειγμα, επειδή ένα όρος στην Σελήνη δεν έχει την αναμενόμενη υψηλότερη βαρύτητα, ενώ αντίθετα μερικές πεδιάδες έχουν μεγαλύτερη, μια ένδειξη για την ύπαρξη υπόγειων δομών που αυξάνουν τη βαρύτητα.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η νέα αποστολή GRAIL (Gravity Recovery And Interior Laboratory), κόστους σχεδόν μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων, θα τους βοηθήσει να συναρμολογήσουν το γεωλογικό «παζλ» του φεγγαριού από την αρχή της δημιουργίας του πριν από περίπου 4,4 - 4,5 δισ. χρόνια, όταν πιστεύεται ότι, μετά από μια κολοσσιαία πρόσκρουση στη Γη ενός σώματος όσο ο Άρης, τεράστια κομμάτια ύλης εκτινάχθηκαν στο διάστημα, ώσπου συμπτύχθηκαν και αποτέλεσαν σταδιακά τη Σελήνη.

Ένα άστρο-βρέφος, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στον πλανήτη μας, φαινόμενο ιδιαίτερα σπάνιο, ανακάλυψαν αστρονόμοι του τμήματος φυσικής και αστρονομίας του πολιτειακού πανεπιστημίου της Τζόρτζια στην Ατλάντα.

Το άστρο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 27 ετών φωτός από τον πλανήτη, απόσταση που θεωρείται πολύ μικρή για τα αστρονομικά δεδομένα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Άντρικ Ρίντελ , δημοσίευσαν την ανακάλυψή τους στο αστρονομικό περιοδικό «The Astronomical Journal», στην οποία "βάφτισαν" το άστρο «AP Columbae».

Οι φλόγες από τις πυρηνικές καύσεις στο εσωτερικό του άστρου δεν έχουν ανάψει ακόμα, γεγονός που αποτυπώνει το νεαρό της ηλικίας του, ενώ, όπως αναφέρεται, μόλις δημιουργηθούν οι πρώτοι πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω του, θα είναι σε θέση να παρατηρηθούν.

Όπως εξηγείται στη μελέτη, τα άστρα δημιουργούνται από την κατάρρευση ψυχρών νεφών αερίων και σκόνης υπό το δικό τους βάρος. Καθώς η βαρύτητα συμπιέζει το νέφος, αυξάνεται η θερμοκρασία του τελευταίου και γίνεται τόσο καυτό που αρχίζει να λάμπει.

Στην πρώτη φάση της δημιουργίας του, το νέο άστρο αντλεί ενέργεια από τη βαρύτητά του και όχι από τις πυρηνικές αντιδράσεις του.