Η μορφή του κλόουν όπως τη γνωρίζουμε σήμερα έχει τις ρίζες της στην commedia dell' arte, η οποία εμφανίστηκε το 16ο αιώνα ως μέρος της παράδοσης του καρναβαλιού. Στις παλαιότερες κωμωδίες ο κλόουν ονομαζόταν Αρλεκίνος. Από την αρχή της εμφάνισής του φορούσε σκισμένα ρούχα και μαύρη μάσκα, αλλά με τον καιρό ο Αρλεκίνος εξελίχθηκε σε κομψό γυναικοκατακτητή και ο ρόλος του κλόουν πέρασε στα χέρια του Πιερό.

Οι πρώτοι κλόουν του τσίρκου εμφανίστηκαν το 18ο προς 19ο αιώνα, αλλά οι σύγχρονοι (με τα χαρακτηριστικά τους ρούχα, την κόκκινη μύτη και τα μεγάλα παπούτσια) άρχισαν να εμφανίζονται όταν πια είχε μπει για τα καλά ο 20ός αιώνας.

Το παράπονο του Οδυσσέα Ελύτη

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:

Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία;

Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα.

Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.

Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές.

Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.

Να περιμένεις μεγάλες στιγμές.

Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.