Μια ακόμη απόδειξη της έλλειψης ασφαλείας στους υπολογιστές έκανε την εμφάνιση της, αυτή την φορά δείχνοντας την ευπάθεια των USB συνδέσεων.
Το όνομα αυτού είναι «BadUSB» και είναι ένα malware που δημιουργήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο από τους ερευνητές ασφαλείας Karsten Nohl και Jakob Lell. Το εν λόγω malware κάνει exploit ένα κενό ασφαλείας στο βασικό firmware που ελέγχει τις βασικές λειτουργίες των USB συσκευών.
Οι ερευνητές τονίζουν πως το πρόβλημα δεν μπορεί να γίνει patched, μιας και η ευπάθεια έχει να κάνει με τη βασική αρχή που έχουν σχεδιαστεί οι USB συσκευές. Με λίγα λόγια, οι ερευνητές τονίζουν με τον καλύτερο τρόπο πως δεν πρέπει να συνδέουμε όποιο USB driver πέφτει στα χέρια μας.
Υπάρχουν βέβαια ευκολότεροι τρόποι για να χακάρει κάποιος μια συσκευή από την εν λόγω μέθοδο, ειδικά μιας και αυτή προδιαθέτει μια φυσική πρόσβαση. Το κακό είναι πως κάποιος χάσει το φυσικό έλεγχο της συσκευής του τότε είναι σχεδόν αδύνατο να καταφέρει να αποφύγει τα χειρότερα.
Επειδή ο κώδικας του BadUSB βρίσκεται μέσα στο USB firmware της συσκευής είναι κάτι που πολύ δύσκολα μπορεί να διορθωθεί. Για παράδειγμα διαγράφοντας όλα τα δεδομένα και κάνοντας format ένα USB drive δεν ακουμπάτε ποτέ το ίδιο το firmware του και έτσι το malware θα συνεχίσει να παραμένει ενεργό.
Επίσης το εν λόγω malware μπορεί να μεταδοθεί και σε άλλες USB συσκευές μιας και έχει την ικανότητα να επαναπρογραμματίζει το firmware όλων των USB συσκευών που θα βρει συνδεμένα σε ένα σύστημα. Μπορεί να υπάρξει λοιπόν ακόμη και σε συσκευές μη αποθήκευσης όπως ένα smartphone ή ακόμη και ένα ποντίκι.
Φανταστείτε να μπορούσαμε να "ακούσουμε" με κάποιον τρόπο τον ήχο από ένα βίντεο, χωρίς ο ήχος αυτός να έχει καταγραφεί στο βίντεο – να μπορούσαμε, δηλαδή, να ανασυνθέσουμε τον ήχο του βίντεο με βάση την εικόνα του βίντεο. Ακούγεται τραβηγμένο, όμως ίσως η εποχή αυτή δεν είναι και τόσο μακριά.

Ερευνητές του MIT, της Microsoft και της Adobe ανέπτυξαν έναν αλγόριθμο που μπορεί να ανακατασκευάσει ένα ηχητικό σήμα, αναλύοντας τις ανεπαίσθητες δονήσεις αντικειμένων που απεικονίζονται σε ένα βίντεο. Μάλιστα, σε πειράματα που διεξήγαγαν, κατάφεραν να ανακατασκευάσουν τον ήχο ενός βίντεο με τη βοήθεια μίας συσκευασίας από πατατάκια, ενός φυτού, ενός κομματιού αλουμινόχαρτου, αλλά και από την επιφάνεια ενός ποτηριού με νερό.
Όταν ο ήχος πέφτει πάνω σε ένα αντικείμενο, του προκαλεί δονήσεις, εξηγεί ο Έιμπ Ντέιβις, μέλος της ομάδας. Η κίνηση αυτής της δόνησης δημιουργεί ένα πολύ διακριτικό οπτικό σήμα που συνήθως είναι αόρατο δια γυμνού οφθαλμού. Οι άνθρωποι δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι αυτές οι πληροφορίες υπήρχαν εκεί.
Για την επιτυχή ανακατασκευή του ήχου απαιτείται μία εξαιρετικά γρήγορη κάμερα, με συχνότητα που να ξεπερνά αυτήν του ηχητικού σήματος. Σε κάποια από τα πειράματα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μία κάμερα που έπιανε 2.000 με 6.000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, όταν τα περισσότερα smartphones διαθέτουν κάμερες που δεν ξεπερνούν τα 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο.
Έγινε το μάλε-βράσε... ο Ασίκης έκανε τσαμπουκά στο βλάμη της γιαβουκλούς του... αφού το γιαγκίνι δεν μπορείς εύκολα να το κάνεις ζάφτι. Πάτησε το ζωνάρι του και πήρε τη δίκοπη να ξεπλύνει την ντροπή, να μην τον κογιονάρουν οι κουσελιάρηδες στην πιάτσα...

- Τι γλώσσα είναι αυτή;
- Αυτή αδερφέ μου είναι το ησπεράλντο, το λεξικό του μάγκα! Κι από ενθάδε κι εμπρός όλη η Ελλάδα θα ξηγιέται μ' αυτό το βιολί», διευκρινίζει στο ρεμπέτικο τραγούδι «Το Λεξικό του Μάγκα" ο Πέτρος Κυριακού.
Κι αν σήμερα τα παραπάνω λόγια φαντάζουν δυσνόητα, στις αρχές της δεκαετίας του προηγούμενου αιώνα, εκφέροντας τα, θα μπορούσες σίγουρα να συνεννοηθείς, τουλάχιστον με τους μάγκες... Η αργκό άλλωστε μαζί με το τραγούδι, το χορό και το θέατρο σκιών, που αποτελούν τρόπους έκφρασης των περιθωριακών ομάδων της εποχής, είναι ενδεικτικά στοιχεία της ελληνικής κουλτούρας των αρχών του 20ου αιώνα.
Πριν ονομαστούν μάγκες, τους έλεγαν κουτσαβάκηδες. Ποιος ήταν όμως ο μάγκας ή ο κουτσαβάκης; Στα σημερινά λεξικά ανάμεσα σε άλλους ορισμούς που αποδίδονται στη λέξη συνυπάρχει και ο παλαιότερος, που προσδιορίζει τον τύπο των λαϊκών αστικών στρωμάτων των αρχών του 20ου αιώνα με χαρακτηριστικό ντύσιμο και συμπεριφορά.
Τα παιχνίδια «ανοικτού κόσμου»/ sandbox (όπως η διάσημη σειρά Elder Scrolls, με τελευταίο το Skyrim) ήταν ανέκαθεν ιδιαίτερα δημοφιλή, καθώς έδιναν στον παίκτη μία πρωτόγνωρη ελευθερία, επιτρέποντάς του να κινηθεί και να εξερευνήσει έναν εικονικό μεν, λεπτομερή δε, κόσμο. Αναλόγως το τεχνολογικό επίπεδο και τα μέσα των δημιουργών, οι κόσμοι αυτοί μπορούσαν να είναι από σχετικά στοιχειώδεις μέχρι πραγματικά «ζωντανές» εμπειρίες, που «λειτουργούσαν» αδιάλειπτα, «απορροφώντας» μέσα τους τον παίκτη.

Οι δημιουργοί του No Manʼs Sky για το PlayStation 4 σκοπεύουν να πάνε όχι ένα, αλλά πολλά βήματα παραπέρα: όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του MIT Technology Review, το παιχνίδι της αγγλικής Hello Games διαθέτει ένα ολόκληρο σύμπαν, στο οποίο κάθε πέτρα, λουλούδι, δέντρο, πλάσμα και πλανήτης έχει «παραχθεί διαδικαστικά» (procedural generation) για την δημιουργία μίας τεράστιας «πλατφόρμας» όπου λαμβάνει χώρα το παιχνίδι.
Κατά τον Σον Μάρεϊ, έναν εκ των δημιουργών του παιχνιδιού, εάν κάποιος παίκτης επισκεπτόταν έναν εικονικό πλανήτη κάθε δευτερόλεπτο, «ο Ήλιος μας θα είχε πεθάνει πριν καταφέρει να τους δει όλους».

Η Apple είναι μια από τις πολύ λίγες εταιρείες που δεν έχουν το όνομα της εταιρείας στο λογότυπό τους. Όμως, το λογότυπο Apple είναι ένα από τα πιο αναγνωρισμένα εταιρικά σύμβολα στον κόσμο.
Το λογότυπο είναι απόλυτα ισορροπημένο, και τα περιγράμματα που χαρτογραφούν το λογότυπο είναι κύκλοι με διαμέτρους ανάλογα με τη σειρά Fibonacci.
Τα σκυλιά σίγουρα προσφέρουν συντροφιά, αγάπη, αφοσίωση στους ιδιοκτήτες τους όμως δίνουν και πολλά περισσότερα που δεν τα γνωρίζουμε και είναι άκρως σημαντικά και αναντικατάστατα. Συναισθήματα αλλά και προστασία από ασθένειες που δεν φανταζόμαστε καν.

Η λίστα που ακολουθεί θα σας εκπλήξει χωρίς αμφιβολία.
Το Goldsmiths College κυκλοφόρησε μια μελέτη η οποία αποδεικνύει ότι τα σκυλιά προσεγγίζουν με καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο κάποιον που κλαίει ή βρίσκεται σε κίνδυνο από τον άνθρωπο.
Λόγω της απίστευτης αίσθησης της όσφρησης που έχουν, τα σκυλιά έχουν αποδείξει ότι με ακρίβεια 70% έως 99% (ανάλογα με τη μελέτη) μπορούν να ανιχνεύσουν τον καρκίνο του πνεύμονα σε έναν ασθενή.
Η International Journal of Workplace ανακάλυψε ότι οι εργαζόμενοι που φέρνουν το σκυλί τους στο γραφείο έχουν λιγότερο άγχος και είναι πιο ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους, απλώς και μόνο επειδή ο σκύλος βρίσκεται κοντά τους.
Η νανοτεχνολογία και η ιατρική είναι δύο τομείς οι οποίοι ήδη έχουν αρχίσει να «συνεργάζονται» στενά, και ένα από τα πλέον σίγουρα «στοιχήματα» για το κοντινό μέλλον είναι η ανάπτυξη νανορομπότ τα οποία θα εισάγονται στο σώμα των ασθενών για ιατρικούς/ θεραπευτικούς σκοπούς.

Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του κόσμου όσον αφορά στο συγκεκριμένο αντικείμενο, ωστόσο, είναι το πώς ακριβώς θα κινούνται αυτά τα νανορομπότ. Σε paper που δημοσιεύθηκε στο ACS Nano, ομάδα ισραηλινών και γερμανών ερευνητών (από το Technion- Israel Institute of Technology και το Πανεπιστήμιο της Στουγκάρδης) ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν μία νανοπροπέλα η οποία μπορεί να κινείται μέσα σε ζελατινοειδές υλικό- αντίστοιχο του περιβάλλοντος στο εσωτερικό ενός ζωντανού οργανισμού.
Η προπέλα είναι φτιαγμένη από πυρίτιο και νίκελ έχει διάμετρο 70 νανομέτρων και μήκος 400. «Εάν συγκρίνετε τη διάμετρο (των νανοπροπελών) με ένα ανθρώπινο κύτταρο αίματος, οι προπέλες είναι 100 φορές μικρότερες» αναφέρει ο Πέερ Φίσερ, μέλος της ερευνητικής ομάδας- για την ακρίβεια είναι τόσο μικρές που η κίνησή τους μπορεί να επηρεαστεί από την κίνηση κοντινών μορίων.
Η ομάδα γνώριζε ότι οι μικροσκοπικές προπέλες τέτοιου είδους μπορούν να κινηθούν αρκετά καλά μέσα στο νερό, ωστόσο για να διαπιστωθεί εάν μπορούν να κάνουν το ίδιο μέσα σε ζωντανούς οργανισμούς χρησιμοποίησε υαλουρονάνη, ενώ παράλληλα έλεγε την κίνησή τους μέσω ενός σχετικά αδύναμου μαγνητικού πεδίου.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...