Τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ενώσεις, που περιέχονται σε σκευάσματα τα οποία χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση ζωικών και φυτικών οργανισμών, που βλάπτουν τις καλλιέργειες. Ανάλογα με τη δράση τους, διακρίνονται σε 3 κατηγορίες: ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα και παρασιτοκτόνα ή μυκητοκτόνα.

Ένα από τα πιο γνωστά φυτοφάρμακα είναι το διχλωρο-διφαινυλο-τριχλωροαιθάνιο (DDT) ,το οποίο χρησιμοποιήθηκε ευρέως τις δεκαετίες του '50 και του '60. Παρά την απαγόρευση της χρήσης του στις περισσότερες χώρες του κόσμου το 1971, λόγω του ότι DDT είναι μη βιοδιασπώμενη ουσία και αποθηκεύεται στον λιπώδη ιστό, υπολλείματά του ανιχνεύονται ακόμα και σήμερα σε όλο τον κόσμο.
Από την ανακάλυψη του DDT το 1939, μέχρι και σήμερα, έχει δημιουργηθεί και χρησιμοποιηθεί πλειάδα φυτοφαρμάκων παγκοσμίως, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς (Οργανοφωσφορικά, Οργανοχλωριωμένα, Πυρεθρίνες, Καρβαμιδικά, Αζωτούχα κ.α.).ripoi2 Από τα αποτελέσματα πολλών ερευνών, κατά τα τελευταία χρόνια, καταδεικνύεται το γεγονός ότι ο άνθρωπος και το περιβάλλον εκτίθενται σε κινδύνους, λόγω της ανεξέλεγκτης χρήσης τους. Πολλές από αυτές τις ουσίες (όπως το DDT) έχουν την ικανότητα να παραμένουν για πολλά χρόνια στο περιβάλλον, καθώς δεν διασπώνται, και με τον τρόπο αυτό βιο-συσσωρεύονται.
Ιάπωνες ερευνητές κατόρθωσαν να μεταφέρουν ηλεκτρική ενέργεια με ασύρματο τρόπο, μέσω του αέρα, καθιστώντας περιττά τα καλώδια.
Αν και η απόσταση ήταν μικρή (55 μέτρα) και η ισχύς του ρεύματος επίσης μικρή (1,8 κιλοβάτ), πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα, που ανοίγει μεγάλες δυνατότητες για το μέλλον, μεταξύ άλλων την αξιοποίηση της ηλιακής ακτινοβολίας για την παραγωγή ηλεκτρισμού στο διάστημα και την ασύρματη μετάδοσή της στη Γη.
Οι επιστήμονες της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Εξερεύνησης του Διαστήματος (JAXA), χρησιμοποίησαν μικροκύματα για να κάνουν, από ένα πομπό σε ένα δέκτη, μετάδοση ρεύματος αρκετού για να ζεστάνει μια κατσαρόλα.
«Είναι η πρώτη φορά που κάποιος κατάφερε να στείλει σχεδόν δύο κιλοβάτ ηλεκτρικής ενέργειας μέσω μικροκυμάτων σε ένα μικρό στόχο, χρησιμοποιώντας μια συσκευή ελέγχου μεγάλης κατευθυντικότητας», δήλωσε εκπρόσωπος της JAXA, η οποία εδώ και χρόνια εργάζεται για τη δημιουργία διαστημικών σταθμών παραγωγής ρεύματος.
Η διαστημική παραγωγή ηλεκτρισμού έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με την παραγωγή στη Γη, κυρίως ότι είναι πάντα διαθέσιμη, ανεξαρτήτως καιρού ή ώρας.
Η εμπορική αξιοποίηση μιας τεχνολογικής καινοτομίας, όπως αυτής του απόλυτα οικολογικού - οικονομικού αυτοκινήτου υδρογόνου, είναι το μεγάλο ζητούμενο της κατασκευάστριας ερευνητικής ομάδας Ανάπτυξης Οχημάτων με Μηδενικούς Ρύπους του Πολυτεχνείου Κρήτης.
«Πέρα από τη χρηστική σημασία της ενέργειας είναι και η ικανοποίηση - επιβράβευση των μελών της ομάδας για τη μετουσίωση των δημιουργικών ιδεών σε καινοτόμες εφαρμογές, καθώς και η ακαδημαϊκή ώθησή της στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον», δηλώνει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ ο επικεφαλής της, Χρόνης Σπανουδάκης.
Πρόκειται για το Eco Racer, το απόλυτα ασφαλές και αθόρυβο αυτοκίνητο με καύσιμο υδρογόνου, υψηλής οικονομίας και αυτονομίας 600 χλμ. με ένα λίτρο καυσίμου (σε ισοδύναμο υδρογόνου), αλλά και χαμηλού κόστους, όταν και εφ' όσον κατορθώσει να μπει στη γραμμή παραγωγής.
Η ομάδα μας, αναφέρει ο Χρόνης Σπανουδάκης, ασχολείται από το 2007 με την κατασκευή οχημάτων τεχνολογίας φιλικής προς το περιβάλλον, δηλαδή ως προς τους ρύπους, το θόρυβο και το μέγεθος της αυτονομίας. Έχουμε κατασκευάσει τρία οχήματα, εξ ολοκλήρου στα εργαστήρια του Πολυτεχνείου Κρήτης υπό την επίβλεψη του καθηγητή, κ. Τσουρβελούδη. Το πλαίσιο, το κάλυμμα, τα ηλεκτρονικά του οχήματος, όλα γίνονται από τους φοιτητές, τους καθηγητές και το προσωπικό του Πολυτεχνείου, με τη συνεργασία και των άλλων τμημάτων. Υπογραμμίζει, μάλιστα, ότι στην κατασκευή έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά εξελιγμένα, όπως ανθρακονήματα, ειδικά κράματα αλουμινίου και άλλα που σχετίζονται με την κίνηση, την ασφάλεια του οχήματος και φυσικά την ενεργειακή διαχείριση όλου αυτού με καινούργια υλικά που κυρίως σχετίζονται με το υδρογόνο ή μπαταρίες. Στην προκείμενη περίπτωση, το αποθηκευμένο σε φιάλη υδρογόνου αξιοποιείται ενεργειακά για την παραγωγή ρεύματος σε κάποιον αθόρυβο κινητήρα του οχήματος, ενώ η μόνη εκπομπή του είναι το αποσταγμένο νερό.
Το Ίντερνετ αποτελεί αναμφίβολα το μεγαλύτερο «ράδιο αρβύλα» στον πλανήτη, καθώς, ειδικά στην εποχή των social media, οι φήμες έχουν την ευκαιρία να κυκλοφορήσουν ευρύτατα πριν διασταυρωθεί το αν αληθεύουν ή όχι.

Όσον αφορά στη Google και τις επιδόσεις της μηχανής αναζήτησής της, θα ήταν σαφώς τεράστιο πλεονέκτημα όσον αφορά στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αναζητήσεων εάν οι σελίδες που παρουσιάζονταν αξιολογούνταν και βάσει της αξιοπιστίας / εγκυρότητάς τους. Πάνω σε αυτό ακριβώς το αντικείμενο, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του New Scientist, ο αμερικανικός κολοσσός του χώρου της τεχνολογίας αναπτύσσει ένα «fix», για την αξιολόγηση των ιστοσελίδων βάσει αυτού ακριβώς του κριτηρίου.
Επί της παρούσης η μηχανή αναζήτησης χρησιμοποιεί τον αριθμό των links που οδηγούν σε μια σελίδα ως ένδειξη ποιότητας, για τον καθορισμό του εάν θα εμφανιστεί στα search results. Οπότε εν ολίγοις ιστοσελίδες στις οποίες «linkάρουν» άλλα sites εμφανίζονται ψηλότερα στην κατάταξη. Το σύστημα αυτό έχει διαμορφώσει την εικόνα των μηχανών αναζήτησης όπως την γνωρίζουμε σήμερα, ωστόσο υπάρχει το μειονέκτημα ότι σελίδες γεμάτες (εντυπωσιακά) ψεύδη μπορούν να ανεβούν επίσης ψηλά στην κατάταξη, καθώς είναι πολλοί αυτοί που παρέχουν link προς αυτές.
Περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο νέοι στον κόσμο απειλούνται από ακουστικές διαταραχές επειδή ακούν υπερβολικά δυνατά μουσική, προειδοποίησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).
Το ηχητικό επίπεδο στις συναυλίες και τα νυκτερινά κέντρα είναι συχνά υπερβολικά υψηλό, όπως και η ένταση στα ακουστικά των συσκευών ήχου και των smartphones.
Σύμφωνα με δεδομένα που συγκεντρώθηκαν από τον ΠΟΥ, περίπου 50% των νέων μεταξύ 12 και 35 ετών από χώρες υψηλών και μεσαίων εισοδημάτων είναι εκτεθειμένοι σε υπερβολικά υψηλά ηχητικά επίπεδα.
Τα επίπεδα αυτά είναι της τάξης των 85 ντεσιμπέλ επί οκτώ ώρες συνεχώς και των 100 ντεσιμπέλ επί 15 λεπτά.
Τα 85 ντεσιμπέλ αντιπροσωπεύουν το θόρυβο της κυκλοφορίας σε ώρες αιχμής, όταν είμαστε μέσα στο αυτοκίνητο.
Ενδεικτικά ο ήχος από μια τρομπέτα βουβουζέλα αντιπροσωπεύει 120 ντεσιμπέλ και δεν πρέπει να τον ακούει κανείς περισσότερο από 9 δευτερόλεπτα την ημέρα, διότι διαφορετικά απειλείται μα μη αναστρέψιμες ζημιές στην ακοή.
"Θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς" αυτό το είδος της τρομπέτας, παραδέχθηκε σήμερα ο δρ. Σέλεϊ Σάχντα του ΠΟΥ απαντώντας σε ερώτηση περί ενδεχόμενης απαγόρευσης της βουβουζέλας.
Βρετανοί ερευνητές ξεκινούν τη δημιουργία «έξυπνων» παντελονιών, τα οποία θα ενσωματώνουν τεχνητούς μυς και θα βοηθούν τους ηλικιωμένους και τους ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα να περπατούν.
Μελλοντικά, τέτοια «έξυπνα» ρούχα μπορεί να αντικαταστήσουν ακόμα και τα αναπηρικά καροτσάκια.
Η ανάπτυξη των καινοτομικών παντελονιών γίνεται από ομάδα μηχανικών ειδικών στα ρομπότ, του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, με επικεφαλής τον δρα Τζόναθαν Ρόσιτερ, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν». Το τριετές φιλόδοξο σχέδιο, προϋπολογισμού 2 εκατ. λιρών, θα ξεκινήσει τον Ιούλιο.
Όπως δήλωσε ο Ρόσιτερ, θα είναι η πρώτη φορά που «μαλακές» ρομποτικές τεχνολογίες θα συνδυασθούν και θα χρησιμοποιηθούν σε ένα ρούχο-συσκευή. Το σκεπτικό για τη νέα καινοτομία είναι ότι πολλές από τις υπάρχουσες «σκληρές» συσκευές υποβοήθησης των ατόμων με κινητικά προβλήματα μπορεί να τους προκαλέσουν προβλήματα υγείας ή και να επιδεινώσουν την κατάστασή τους, δυσκολεύοντας την κυκλοφορία του αίματος, ερεθίζοντας το δέρμα κ.α.
Αντίθετα, τα «έξυπνα» ρομποτο-ρούχα θα είναι μαλακά και εύκαμπτα, διευκολύνοντας έτσι τις κινήσεις του ατόμου με αναπηρία ή με κινητική δυσκολία. Εκτός από τους τεχνητούς μυς από «έξυπνα» υλικά, τα παντελόνια θα ενσωματώνουν αισθητήρες και συστήματα ελέγχου, που θα παρακολουθούν συνεχώς την κατάσταση του ανθρώπου που τα φορά και, όταν χρειάζεται, θα συνεργάζονται με τους φυσικούς μυς του.

Περγαμηνές, πάπυροι και τοιχογραφίες/ βραχογραφίες που σώζονται μέχρι σήμερα φροντίζουν να φέρνουν στον 21ο αιώνα γνώση από το μακρινό παρελθόν. Στη σημερινή εποχή, μεγάλο τμήμα της γνώσης μας βρίσκεται αποθηκευμένο σε servers και σκληρούς δίσκους, οι οποίοι θα είναι δύσκολο να επιβιώσουν σε διάστημα 50 ετών, όχι χιλιετιών. Οπότε, ερευνητές αναζητούν τρόπους αποθήκευσης μεγάλων όγκων δεδομένων μακροπρόθεσμα, και ένας που φαίνεται πολλά υποσχόμενος είναι η αξιοποίηση του DNA ως αποθηκευτικού μέσου.
Το DNA μπορεί να αποθηκεύσει τεράστιους όγκους πληροφορίας με «συμπαγή» τρόπο, ωστόσο η ανάκτησή τους δεν είναι πάντα αυτή που θα έπρεπε να είναι, καθώς εμφανίζονται λάθη, κενά και άλλα προβλήματα λόγω της χημικής υποβάθμισης και λαθών στην αλληλουχία DNA. Επιστήμονες υπό τον Ρόμπερτ Γκρας, λέκτορα στο ETH Zurich, αποκάλυψαν πώς μπορεί να επιτευχθεί μακροπρόθεσμη, χωρίς λάθη αποθήκευση πληροφοριών, πιθανώς για πάνω από ένα εκατομμύριο χρόνια, εγκιβωτίζοντας κομμάτια DNA με πληροφορίες σε διοξείδιο του πυριτίου και χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο για τη διόρθωση λαθών στα δεδομένα.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...