Παλιά έπιπλα, χαλασμένες ηλεκτρικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια και άλλα ξεχασμένα αντικείμενα, μπορούν να αποκτήσουν νέα ζωή και υπόσταση! Στο διαδίκτυο ξεφυτρώνουν αναρίθμητα DIY (do it yourself) sites, αλλά και φωτογραφίες από κατασκευές που εντυπωσιάζουν τον καθένα και προσκαλούν σε μία δημιουργική δράση.

Κι όμως, στην καθημερινότητά μας, ολοένα και πιο λίγοι έχουμε τη χαρά να βλέπουμε και να καμαρώνουμε το χειροπιαστό αποτέλεσμα μιας εργασιακής ημέρας μας. Φαίνεται πως οι υπολογιστές και γενικότερα η πνευματική εργασία παραγκώνισαν αποφασιστικά τις DIY πράξεις. Η επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή αντικατέστησε τον παραδοσιακό πάγκο εργασίας κι εμείς νιώθουμε πολλές φορές ανήμποροι να επιδιορθώσουμε οτιδήποτε, είτε λόγω έλλειψης γνώσης, είτε λόγω έλλειψης χρόνου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μια κατασκευή DIY είναι "mission impossible". Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι που θα σας κάνουν να εκτιμήσετε ή έστω να επαναπροσεγγίσετε την ιδέα του «φτιάχτο μόνος σου». Το μόνο που χρειάζεται από εσάς είναι λίγο μεράκι και μπόλικη φαντασία!
Ας υποθέσουμε ότι οι πόροι που διαθέτει ο πλανήτης για να συντηρήσει την ανθρωπότητα καταγράφονται σε έναν ετήσιο προϋπολογισμό. Στις 19 Αυγούστου, αυτοί οι πόροι εξαντλήθηκαν.

Η ανθρωπότητα θα ζει, μέχρι το τέλος του έτους, με «οικολογικό έλλειμμα», άρα εις βάρος των επόμενων γενεών.
Αυτό υποστηρίζει η οργάνωση Global Footprint Network, ΜΚΟ που καταγράφει τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον και αναζητά λύσεις για μία βιώσιμη ανάπτυξη.
Ο επιστημονικός διευθυντής της οικολογικής οργάνωσης WWF, Κριστόφ Ροτιριέ, εξηγεί τι σημαίνει «οικολογικό έλλειμμα»:
«Από σήμερα, ξοδεύουμε περισσότερα από όσα έχουμε διαθέσιμα.
Συγκεκριμένα, διαθέσιμα είναι οι φυσικοί πόροι που παράγει ο πλανήτης: νερό, καλλιεργήσιμη γη, δάση, ψάρια, όλα όσα είναι απαραίτητα για τη συντήρηση της ζωής. Επίσης, όσα μπορεί να απορροφήσει η γη: δηλαδή απορρίμματα, διοξείδιο του άνθρακα, μέρος μόνο του οποίου απορροφάται από δάση και ωκεανούς. Από σήμερα, λοιπόν, δημιουργούμε «οικολογικό χρέος» και συγκεντρώνουμε απόβλητα που δεν μπορεί να απορροφήσει ο πλανήτης.»
Τη γκάμα των εφαρμογών που προκύπτουν από τη χρήση σημάτων Wi-Fi διευρύνει η δουλειά ερευνητών του UC Santa Barbara, οι οποίοι αναπτύσσουν τεχνολογία που επιτρέπει την «όραση» μέσα από τοίχους.

Η Γιασαμίν Μοστόφι, καθηγήτρια ηλεκτρολογίας- μηχανολογίας και η ομάδα της δουλεύουν πάνω στο αντικείμενο εδώ και λίγα χρόνια, με προσανατολισμό προς την εγκατάσταση της εν λόγω τεχνολογίας σε μη επανδρωμένα οχήματα- ρομπότ. «Πρόκειται για μία συναρπαστική περίοδο για να επιδίδεται κανείς σε αυτό το είδος έρευνας» αναφέρει σχετικά. Η συγκεκριμένη τεχνολογία επιτρέπει στον χρήστη να «δει» μέσα από τοίχους μέσω της χρήσης σημάτων ραδιοσυχνοτήτων και να διακρίνει όχι μόνο την παρουσία αντικειμένων που λειτουργούν ως «φράγματα/ εμπόδια», αλλά και τη θέση και τη γεωμετρία τους- χωρίς να υπάρχει πρότερη γνώση περί της περιοχής. Επιπροσθέτως, επιτρέπει την αναγνώριση του υλικού τους- εάν είναι μεταλλικά ή ξύλινα αντικείμενα ή ακόμη και άνθρωποι.
Aν και δεν είναι η πρώτη φορά που αναπτύσσεται τέτοιου είδους σύστημα (αντίστοιχες δυνατότητες έχει το ρομπότ παρακολούθησης Cougar20-H, ενώ ερευνητές του ΜΙΤ έχουν αναπτύξει ένα αντίστοιχο στατικό σύστημα που ανιχνεύει κίνηση μέσω σημάτων Wi-Fi), η καινοτομία επί της προκειμένης έγκειται στο ότι, χρησιμοποιούνται μόνο σήματα Wi-Fi για την «χαρτογράφηση» ενός χώρου, τα οποία είναι ιδιαίτερα χαμηλής ισχύος.
Στα πλαίσια του Διεθνούς Συνεδρίου Μαθηματικών που έλαβε χώρα στη Σεούλ, ανακοινώθηκαν τα ονόματα των τεσσάρων μαθηματικών που τιμήθηκαν με το μετάλλιο Φιλντς, την ύψιστη διάκριση στον τομέα.

Πρόκειται για τον Μάρτιν Χαίρερ από την Αυστρία, τη Μάριαμ Μιρζακάνι από το Ιράν, τον Αρτούρ Αβίλα από τη Βραζιλία, το Μαντζούλ Μπαργκάβα από τον Καναδά,. Στην περίπτωση του Αβίλα ήταν η πρώτη φορά που έλαβε το βραβείο μαθηματικός από τη Λατινική Αμερική, ενώ η Μιρζακάνι ήταν η πρώτη γυναίκα αλλά και η πρώτη Ιρανή που τιμήθηκε με το βραβείο Φιλντς.
Ποια ήταν όμως η συνεισφορά του καθενός στα μαθηματικά που οδήγησε στο μετάλλιο Φιλντς;
Το μετάλλιο Φιλντς, ένα βραβείο που θεωρείται αντίστοιχο με τα Νομπέλ για την επιστήμη των Μαθηματικών, απονεμήθηκε για πρώτη φορά στην 80χρονη ιστορία του σε μια γυναίκα, την ιρανή μαθηματικό Μαριάμ Μιρζαχανί, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Η απόφαση χαιρετίστηκε από άνδρες και γυναίκες μαθηματικούς ως «ιστορικό» και «εξαιρετικά χαρμόσυνο» γεγονός το οποίο «είχε καθυστερήσει πολλά χρόνια».
Το Μετάλλιο Φιλντς (επισήμως Διεθνές Μετάλλιο Εξαιρετικών Ανακαλύψεων στα Μαθηματικά) θεωρείται μαζί με το Βραβείο Αμπελ η μεγαλύτερη διάκριση για έναν μαθηματικό. Θεσπίστηκε το 1936 και απονέμεται από τη Διεθνή Ενωση Μαθηματικών στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου της, το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε τέσσερα χρόνια. Η ανακοίνωση των βραβευθέντων για το 2014 (το μετάλλιο μπορεί να απονεμηθεί κάθε φορά μέχρι και σε τέσσερις μαθηματικούς κάτω των 40ετών) έγινε κατά τη διάρκεια του εφετινού συνεδρίου το οποίο διεξάγεται αυτές τις μέρες στη Σεούλ, στη Νότια Κορέα.
Μία ακόμα λέξη βρήκε τη θέση της στην on line μορφή του λεξικού της Οξφόρδης. Πρόκειται για τα αρχικά YOLO-You Only Live Once (ζεις μονάχα μια φορά).

Οι υπεύθυνοι του λεξικού ενημερώνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα τη διαδικτυακή έκδοσή τους, ωστόσο, στην έντυπη μορφή χρειάζεται πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να καταγραφεί ένα νέο λήμμα.
Σήμερα που το αστικό περιβάλλον είναι περισσότερο εχθρικό από ποτέ και τα παιδιά έχουν συμπεριφορές κατοικίδιων η ανάγκη των παιδιών για ελευθερία και παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι μεγαλύτερη από ποτέ.

Ο Tim Gill δημοσιογράφος συγγραφέας αλλά και ειδικός σε θέματα παιδικής ανάπτυξης μας παραθέτει στο βιβλίο του No Fear (Growing up in a risk averse society), τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου παιχνιδιού.
Το παιχνίδι εκτός σπιτιού ή στην ύπαιθρο δίνει στο παιδί ένα αίσθημα ελευθερίας και παράλληλα το βοηθάει να κοινωνικοποιηθεί. Μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, μαθαίνει να συνεργάζεται με τα άλλα παιδιά και καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του. Ακόμη και οι διαπληκτισμοί είναι μέρος αυτής της κοινωνικοποίησης του.
Το παιχνίδι στο δρόμο προάγει και βελτιώνεται την κινητικότητά του. Μέσα από το τρέξιμο, το κυνηγητό ή το σκαρφάλωμα αποκτά μία ψυχική ευεξία και εκτονώνεται, αποβάλλοντας το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...