Ο επικεφαλής της NASA Τσάρλς Μπόλντεν παρουσίασε το σχέδιο ενός νέου βαρέως τύπου οχήματος εκτόξευσης για την εξερεύνηση με επανδρωμένες αποστολές του μακρινού διαστήματος, με απώτερο στόχο τον πλανήτη Άρη. "Αυτό το νέο σύστημα εκτόξευσης θα δημιουργήσει καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τους Αμερικανούς, θα εξασφαλίσει τη διατήρηση της αμερικανικής ηγεσίας στο διάστημα και θα εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο", δήλωσε σε παρουσίαση στο Κογκρέσο.
Αυτό το σύστημα εκτόξευσης, που ονομάζεται "Space Launch System", θα επιτρέψει τη μεταφορά αστροναυτών πέρα από τη χαμηλή γήινη τροχιά σε μια κάψουλα που ονομάζεται "Orion Multi Purpose System", του οποίου το σχήμα θυμίζει εκείνο του προγράμματος "Απόλλων" για την κατάκτηση της Σελήνης.
Οι δύο πρώτοι όροφοι του πυραύλου θα προωθούνται με κρυογονικούς κινητήρες που χρησιμοποιούν ένα μείγμα υδρογόνου και υγρού οξυγόνου.Η πρώτη έκδοση του συστήματος εκτόξευσης θα είναι σε θέση να μεταφέρει στο διάστημα ωφέλιμο φορτίο μεταξύ 70 και 100 τόνων και θα εξελιχθεί για να αυξήσει αυτή την ικανότητα έως τους 130 τόνους.
Μπορεί 109 διαστημικές αποστολές, επανδρωμένες και μη, να έχουν πάει στη Σελήνη μέχρι σήμερα, 12 άνθρωποι να έχουν περπατήσει πάνω της και τρεις επιστημονικοί δορυφόροι αυτή τη στιγμή να βρίσκονται σε τροχιά γύρω της, όμως καμία αποστολή δεν έχει ακόμα μελετήσει τι υπάρχει στο εσωτερικό της. Αυτό ακριβώς, για πρώτη φορά, πρόκειται να κάνει η νέα «δίδυμη» αποστολή GRAIL που ετοιμάζεται να στείλει η NASA στο φεγγάρι.
Η αποστολή, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό, αποτελείται από δύο πανομοιότυπους δορυφόρους, με στόχο να μελετήσουν από κοινού τις διακυμάνσεις στο πεδίο βαρύτητας του δορυφόρου της Γης και, έτσι, να αποκτήσουν οι επιστήμονες μια ιδέα για τον πυρήνα του, κατά πόσο είναι στερεός, υγρός ή ένας συνδυασμός αυτών των δύο, καθώς και ποια στοιχεία περιέχει. Η Σελήνη έχει περίπου το ένα έκτο της βαρύτητας της Γης, αλλά η βαρύτητά της δεν είναι ίδια παντού.
Οι επιστήμονες ξαφνιάζονται, για παράδειγμα, επειδή ένα όρος στην Σελήνη δεν έχει την αναμενόμενη υψηλότερη βαρύτητα, ενώ αντίθετα μερικές πεδιάδες έχουν μεγαλύτερη, μια ένδειξη για την ύπαρξη υπόγειων δομών που αυξάνουν τη βαρύτητα.
Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η νέα αποστολή GRAIL (Gravity Recovery And Interior Laboratory), κόστους σχεδόν μισού δισεκατομμυρίου δολαρίων, θα τους βοηθήσει να συναρμολογήσουν το γεωλογικό «παζλ» του φεγγαριού από την αρχή της δημιουργίας του πριν από περίπου 4,4 - 4,5 δισ. χρόνια, όταν πιστεύεται ότι, μετά από μια κολοσσιαία πρόσκρουση στη Γη ενός σώματος όσο ο Άρης, τεράστια κομμάτια ύλης εκτινάχθηκαν στο διάστημα, ώσπου συμπτύχθηκαν και αποτέλεσαν σταδιακά τη Σελήνη.
Ένα άστρο-βρέφος, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στον πλανήτη μας, φαινόμενο ιδιαίτερα σπάνιο, ανακάλυψαν αστρονόμοι του τμήματος φυσικής και αστρονομίας του πολιτειακού πανεπιστημίου της Τζόρτζια στην Ατλάντα. Το άστρο βρίσκεται σε απόσταση μόλις 27 ετών φωτός από τον πλανήτη, απόσταση που θεωρείται πολύ μικρή για τα αστρονομικά δεδομένα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Άντρικ Ρίντελ , δημοσίευσαν την ανακάλυψή τους στο αστρονομικό περιοδικό «The Astronomical Journal», στην οποία "βάφτισαν" το άστρο «AP Columbae».
Οι φλόγες από τις πυρηνικές καύσεις στο εσωτερικό του άστρου δεν έχουν ανάψει ακόμα, γεγονός που αποτυπώνει το νεαρό της ηλικίας του, ενώ, όπως αναφέρεται, μόλις δημιουργηθούν οι πρώτοι πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω του, θα είναι σε θέση να παρατηρηθούν.
Όπως εξηγείται στη μελέτη, τα άστρα δημιουργούνται από την κατάρρευση ψυχρών νεφών αερίων και σκόνης υπό το δικό τους βάρος. Καθώς η βαρύτητα συμπιέζει το νέφος, αυξάνεται η θερμοκρασία του τελευταίου και γίνεται τόσο καυτό που αρχίζει να λάμπει.
Στην πρώτη φάση της δημιουργίας του, το νέο άστρο αντλεί ενέργεια από τη βαρύτητά του και όχι από τις πυρηνικές αντιδράσεις του.
Τεχνητό κρέας, που έχει δημιουργηθεί σε εργαστήριο, χωρίς να χρειαστεί να έχει σφαχτεί προηγουμένως κανένα ζώο, αναμένεται να είναι έτοιμο για κατανάλωση μέσα στο επόμενο εξάμηνο, σύμφωνα με τους Ολλανδούς επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα. Το πρώτο τεχνητό "μπέργκερ" βέβαια θα κοστίζει περίπου 230.000 ευρώ. Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Ποστ, χρησιμοποιούν χιλιάδες βλαστικά κύτταρα ζώων για να δημιουργήσουν ολόκληρα κομμάτια τεχνητού (εργαστηριακού) κρέατος, που θα μπορούσε και ονομαστεί «κρέας του σωλήνα», κατ' αναλογία με τα «παιδιά του σωλήνα».
Τα βλαστοκύτταρα των ζωικών κυττάρων πολλαπλασιάζονται σε ελεγχόμενες συνθήκες στο εργαστήριο και παράγουν τμήματα μυϊκού ιστού, τον οποίο μετά μπορεί να μεταχειριστεί κανείς σαν κομμάτι κρέατος που προέρχεται από κανονικό ζώο. Σε πρώτη φάση, οι ερευνητές έχουν προχωρήσει τους πειραματισμούς τους με κύτταρα χοίρων και σε ένα εξάμηνο πιστεύουν ότι θα έχουν έτοιμο το πρώτο «χοιρινό του σωλήνα».
Σε ένα χρόνο, αναμένεται να έχει γίνει το ίδιο με μοσχαρίσιο κρέας, ενώ θα ακολουθήσουν πειράματα με άλλου τύπου κρέας (κύτταρα από αρνί, κοτόπουλο κ.α.). Η προοπτική ενός τέτοιου κρέατος δημιουργεί σωρεία διλημμάτων και προκλήσεων σε όλο το φάσμα της οικονομίας και της κοινωνίας.
Ένα ξενοδοχείο σε τροχιά, καθώς και πολυτελής διαστημικός τουρισμός περιλαμβάνονται στα μελλοντικά σχέδια της Ρωσίας για να διασφαλίσει ότι θα συμμετάσχει στην βιομηχανία του διαστημικού τουρισμού. Ρωσικές εταιρίες παρουσίασαν τα σχέδιά τους στη διάρκεια αεροπορικής επίδειξης αυτή την εβδομάδα στο Ζουκόφσκι, έξω από τη Μόσχα.
Η εταιρία Orbital Technologies ανακοίνωσε ότι στοχεύει να κατασκευάσει ένα ξενοδοχείο σε τροχιά που θα μπορεί να φιλοξενεί επτά ενοίκους μέχρι το 2016. Στα άλλα σχέδιά της περιλαμβάνεται η μεταφορά τουριστών στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και, έως το 2030, στον Αρη.
"Ο διαστημικός τουρισμός είναι μια πραγματική και ραγδαία αναπτυσσόμενη επιχείρηση," δήλωσε ο Σεργκέι Κοστένκο, επικεφαλής της ρωσικής Orbital Technologies.
Όπως είπε ο ίδιος, το διαστημικό ξενοδοχείο δεν θα προσφέρει τις απαραίτητες ανέσεις αφού οι ένοικοί του- όπως και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό- θα τρέφονται με κάψουλες σαν τους αστροναύτες και θα χρησιμοποιούν τις ειδικές τουαλέτες λόγω της έλλειψης βαρύτητας.
Μετά από τετράμηνη διακοπή λόγω έλλειψης των αναγκαίων κονδυλίων, το διάσημο πρόγραμμα αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης SETI ξανάρχισε να λειτουργεί χάρη σε περίπου 2.300 "πρόθυμους" που κατέθεσαν τον οβολό τους και συνέβαλαν για να συγκεντρωθεί το ποσό των 200.000 δολαρίων. Με τα χρήματα αυτά, το μεγάλο ραδιοτηλεσκόπιο Άλεν του προγράμματος, "άναψε" και πάλι τις αντένες του - τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα, οπότε το χρηματοδοτικό πρόβλημα αναμένεται να προκύψει και πάλι, καθώς λόγω της οικονομικής κρίσης έχουν δυσκολέψει οι εποχές για τέτοιες "πολυτέλειες".
Στη "συμμαχία των προθύμων" συμμετείχε και η γνωστή ηθοποιός Τζόντι Φόστερ, η οποία είχε πρωταγωνιστήσει το 1997 στην κινηματογραφική ταινία "Επαφή", μια μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του διάσημου αστρονόμου Καρλ Σαγκάν, όπου μια νεαρή ερευνήτρια των άστρων "πιάνει" πράγματι ένα εξωγήινο σήμα (στην πραγματικότητα, δυστυχώς, οι εξωγήινοι δεν έχουν ακόμα εμφανιστεί!).
Η Φόστερ έχει -στην καριέρα και την προσωπική της ζωή- δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τους εξωγήινους και έχει δηλώσει ότι κάποια στιγμή θα σκηνοθετήσει ένα σχετικό φιλμ επιστημονικής φαντασίας.
Ένα νέου τύπου «μανδύα αορατότητας», ο οποίος αυτή τη φορά δεν θα εξαφανίζει ένα αντικείμενο από τα μάτια ενός παρατηρητή, αλλά θα το «κρύβει» από τα μαγνητικά πεδία, σχεδιάζουν για πρώτη φορά ισπανοί ερευνητές. Ο «αντιμαγνήτης», που ακόμα δεν έχει κατασκευαστεί, αφενός θα εξασφαλίζει ότι το παραγόμενο εντός του μανδύα μαγνητικό πεδίο δεν θα διαρρέει προς τα έξω και αφετέρου θα διασφαλίζει ότι τα περιεχόμενά του δεν θα ανιχνεύονται από ένα εξωτερικό μαγνητικό πεδίο.
Αν όντως η συγκεκριμένη αντιμαγνητική συσκευή καταστεί εφικτό να υλοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί στην πράξη, όπως πιστεύουν ο Αλβάρο Σάντσεθ και οι συνεργάτες του στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, οι οποίοι έχουν κάνει το σχεδιασμό της, σύμφωνα με το "Physics World", τότε η επαναστατική τεχνολογία, μεταξύ άλλων, θα αποδειχτεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε διάφορες εφαρμογές (βιομηχανικές, ιατρικές, στρατιωτικές, επιστημονικές κ.α.).
Ο πρώτος «μανδύας αορατότητας» παρουσιάστηκε το 2006 και «δούλευε» για την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στο μήκος κύματος των μικροκυμάτων (και όχι στο ορατό φως). Από τότε, έχει γίνει σημαντική πρόοδος με την χρήση καινοτομικών «μετα-υλικών».
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...