Δύσκολα μπορεί να αντισταθεί κανείς στον πειρασμό να φάει μόνο ένα πατατάκι και συχνά καταλήγει να καταναλώσει όλη τη σακούλα με τα τσιπς. Τώρα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν την αιτία: λιπαρές τροφές, όπως τα πατατάκια και οι τηγανητές πατάτες, "πυροδοτούν" στο σώμα την παραγωγή χημικών ουσιών, των ενδοκαναβινοειδών, που μοιάζουν πολύ με αυτές που περιέχονται στην μαριχουάνα και προκαλούν εθισμό. Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια φαρμακολογίας Ντανιέλε Πιομέλι της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), συμπέραναν ότι τα ενδοκαναβινοειδή στο έντερο παίζουν σημαντικό ρόλο, καθώς αποτελούν ζωτικό κρίκο ενός κύκλου που ωθεί το άτομο να λαχταρά ακόμα ένα πατατάκι, κι άλλο ένα κ.ο.κ.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το λίπος στο έντερο, που προέρχεται από την κατανάλωση των τσιπς, προκαλεί την απελευθέρωση των ενδοκαναβινοειδών στον εγκέφαλο. Τις ίδιες ουσίες, που μοιάζουν με την μαριχουάνα, παράγει και το ανθρώπινο δέρμα, καθώς το προστατεύουν από τον άνεμο και τον ήλιο. Τα ενδοκαναβινοειδή επίσης επηρεάζουν την όρεξη και τη γεύση, σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες.
Ο χώρος του διαστήματος που περιβάλλει τη γη έχει καταστεί επικίνδυνος για τις μελλοντικές διαστημικές αποστολές, αφού εκεί περιφέρονται περισσότερα από 9.000 κομμάτια διαστημικών σκουπιδιών. Δεδομένου ότι ο αριθμός αυτών των άχρηστων αντικειμένων αναμένεται να πολλαπλασιαστεί μέσα στα επόμενα χρόνια, οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, αφού προς το παρόν δεν υπάρχει κανένας βιώσιμος και οικονομικός τρόπος για να καθαριστούν.
Όμως, εάν δεν ληφθούν κάποια στιγμή δράσεις για την απομάκρυνσή τους, θεωρείται δεδομένο ότι τίθενται σε άμεσο κίνδυνο οι εμπορικές και οι ερευνητικές πτήσεις, κάτι που θα είχε καταλυτικές συνέπειες στην αναπτυσσόμενη αγορά των τηλεπικοινωνιών, καθώς και άλλες διαστημικές δραστηριότητες.
Η διαστημική χωματερή, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη γη, αποτελείται από εγκαταλελειμμένους δορυφόρους, χρησιμοποιημένους πυραύλους, και από τεμάχια μετάλλων που προήλθαν από εκρήξεις. Το αμερικανικό Δίκτυο Διαστημικής Επιτήρησης παρακολουθεί τα 9.000 αντικείμενα, μεγέθους μεγαλύτερου των 10 εκατοστών και συνολικού βάρους περίπου 5.500 χιλιάδων τόνων που βρίσκονται σε τροχιά.
Επιστήμονες και ερασιτέχνες αστρονόμοι προετοιμάζονται για την έλευση του αστεροειδή 2011 MD που αναμένεται να περάσει πάνω από τη Γη τη Δευτέρα. Ο αστεροειδής θα περάσει σε απόσταση περίπου 20 χιλιάδων χλμ από τον πλανήτη μας και θα είναι ορατός ακόμη και από ένα μικρό οικιακό τηλεσκόπιο. Τον Νοέμβριο αναμένεται να μας πλησιάσει ένας γιγάντιος αστεροειδής ο οποίος αν κατέληγε στη Γη θα προκαλούσε ανυπολόγιστες καταστροφές. Ο αστεροειδής 2011 MD είναι ένας διαστημικός βράχος με διάμετρο 10-50 μέτρα και η έλευση του έγινε γνωστή προχθές όταν τον εντόπισε ένα ρομποτικό τηλεσκόπιο στο Νέο Μεξικό που ασχολείται με την αναζήτηση διαστημικών σωμάτων που μπορεί να αποτελέσουν πιθανή απειλή για την Γη.
Το κοντινότερο πέρασμά του από τη Γη θα γίνει τη Δευτέρα 27 Ιουνίου πάνω από το Νότιο Ημισφαίριο του πλανήτη. «Είμαστε βέβαiοι ότι θα περάσει πολύ κοντά αλλά τελικά θα μας προσπεράσει. Ακόμη όμως και αν εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα δεν κινδυνεύουμε αφού είναι αρκετά μικρός και θα καταστραφεί προσφέροντάς μας το εντυπωσιακό θέαμα μιας λαμπρής μπάλας φωτιάς που κινείται στον ουρανό.
Ποιος είναι ο λόγος της ύπαρξης τόσο πολλών διαφορετικών γλωσσών στη Γη, και πόσο επηρεάστηκε η εξέλιξη του ανθρώπου από το γεγονός αυτό; Ορισμένοι ανθρωπολόγοι εκτιμούν ότι οι πρώτες γλώσσες έχουν τις ρίζες τους στις λεγόμενες αρχέγονες γλώσσες των ομάδων του Homo sapiens που ζούσαν στην Αφρική πριν από 150.000 περίπου χρόνια. Όταν ομάδες Homo sapiens μετανάστευσαν από την Αφρική και εγκαταστάθηκαν στην Ασία και στην Ευρώπη, πήραν μαζί τους και τις γλώσσες τους, οι οποίες στη συνέχεια μετεξελίχθηκαν χωριστά η μία από την άλλη.
Σύμφωνα με τον καθηγητή γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου του Berkeley της Καλιφόρνια John Mc Whorther, η γλώσσα λειτουργεί σαν ένας ζωντανός οργανισμός και είναι στη φύση της να εξελίσσεται, όπως εξελίχθηκε βιολογικά και ο άνθρωπος ως είδος.
Κατά συνέπεια, το περιβάλλον στο οποίο ρίζωσαν οι διάφορες ανθρώπινες ομάδες, ο τρόπος ζωής τους, οι κλιματικές συνθήκες κτλ. συνέβαλλαν στην εξέλιξη των γλωσσών σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Εάν θα ήταν δυνατόν οι ομάδες των αρχέγονων προγόνων μας να συνέχιζαν να μένουν κοντά η μία στην άλλη, κατά πάσα πιθανότητα θα συνέχιζαν να μιλούν και την ίδια γλώσσα. Όμως η διασπορά, με το χρόνο είχε ως φυσικό αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων γλωσσών. Αν κανείς πολλαπλασιάσει το φαινόμενο αυτό με τις ανθρώπινες φυλές που υπάρχουν στη Γη, εύκολα καταλαβαίνει γιατί σήμερα υπάρχουν περίπου 6.000 γλώσσες στον κόσμο. Ωστόσο, πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι κάποτε στην ανθρώπινη ιστορία υπήρχαν τουλάχιστον 100.000 γλώσσες και ότι περίπου το 90% από αυτές έχουν εξαφανιστεί.
Η παρακολούθηση τηλεόρασης έχει συνδεθεί με διάφορες παθήσεις αλλά μέχρι σήμερα όλες οι σχετικές έρευνες αναφέρονταν σε πολύωρη παρακολούθηση. Μια νέα μελέτη προκαλεί ανησυχία αφού αναφέρει ότι ακόμη και η ολιγόωρη παρακολούθηση τηλεόρασης ημερησίως μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο. Συγκεκριμένα ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ υποστηρίζουν ότι ακόμη και δύο ώρες τηλεθέασης την ημέρα αυξάνουν κατά 13% τις πιθανότητες θανάτου πριν την ηλικία των 65 ετών. Η νέα μελέτη βασίστηκε σε μετα-ανάλυση οκτώ προηγούμενων μελετών στο πλαίσιο των οποίων διερευνήθηκε η πορεία της υγείας χιλιάδων ανθρώπων σε σχέση με την παρακολούθηση τηλεόρασης. Οπως προέκυψε, η παρακολούθηση τηλεόρασης καθηλώνει τον άνθρωπο στις πολυθρόνες και στους καναπέδες, γεγονός που έχει σειρά αρνητικών επιπτώσεων.
Οι δύο βασικότερες είναι ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης δεν επιτρέπει σε κάποιον να κάνει σωματική άσκηση ενώ ταυτόχρονα ευνοεί και την κατανάλωση παχυντικών τροφών. Το αποτέλεσμα αυτών των συμπεριφορών είναι η αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης σοβαρών ασθενειών όπως ο διαβήτης τύπου 2 αλλά και οι καρδιοπάθειες.
Ο διάσημος Έλληνας γεωγράφος Στράβων είχε γράψει κατά τον 1ο αι. μ.Χ. ότι ο Πειραιάς ήταν στο παρελθόν ένα νησί ακριβώς απέναντι από την ηπειρωτική Αττική. Τώρα, μια νέα έρευνα Ελλήνων και Γάλλων γεωλόγων και αρχαιολόγων έρχεται να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα του Στράβωνα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πράγματι πριν από περίπου 6.000 χρόνια ο Πειραιάς χωριζόταν από την ξηρά με μια υδάτινη έκταση. Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο γεωλογικό περιοδικό "Geology", έγινε από τον Κοσμά Παυλόπουλο, αναπληρωτή καθηγητή Γεωμορφολογίας στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, τη Μαρία Τριανταφύλλου, λέκτορα στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και τους Ζαν-Φιλίπ Γκουαράν, Ερίκ Φουάς και Ρολάν Ετιέν του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και του Πανεπιστημίου του Παρισιού.
Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την υπόθεση του Στράβωνα, συνδυάζοντας την ανάλυση ιστορικών και χαρτογραφικών δεδομένων με παλαιοπεριβαλλοντολογικά στοιχεία και χρονολόγηση με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα των γεωλογικών δειγμάτων που ελήφθησαν από γεωτρήσεις στην περιοχή του Κηφισού, νοτιοδυτικά της Αθήνας.
Με τον όρο «πολικό σέλας» εννοούμε τόσο το βόρειο όσο και το νότιο. Η διεθνής ονομασία του είναι «aurora», το όνομα της θεάς της αυγής, ενώ το ελληνικό της όνομα, όπως περιγράφεται στην Ελληνική Μυθολογία, είναι Ηώ. Δεν συνδέεται συμπτωματικά με την αυγή, αφού το φως την ώρα εκείνη θυμίζει το κόκκινο φως του πολικού σέλαος. Το σέλας εμφανίζεται κοντά στους πόλους όπου ενεργητικά σωματίδια του ηλιακού ανέμου συναντούν τη γήινη ατμόσφαιρα. Το βόρειο σέλας είναι κατά κανόνα ορατό μόνο σε μια ζώνη 60-70 μοιρών βόρειου πλάτους, ενώ το νότιο σέλας εμφανίζεται στην αντίστοιχη ζώνη νότια. Με λίγη τύχη, όταν ο Ήλιος είναι ιδιαίτερα δραστήριος, το βόρειο σέλας είναι ορατό ακόμη και από τις 50 μοίρες, κάπου δηλαδή στη βόρεια Κεντρική Ευρώπη.
Το σέλας δημιουργείται όταν τα φορτισμένα ηλεκτρόνια του ηλιακού ανέμου αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της Γης και επιταχύνονται κατά μήκος των δυναμικών γραμμών του προς του πόλους. Καθώς εισέρχονται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας πάνω από τους πόλους, συγκρούονται με άτομα και μόρια οξυγόνου και αζώτου της ατμόσφαιρας, τα οποία και διεγείρουν ενεργειακά. Τα διεγερμένα άτομα, για να επανέλθουν στην αρχική και σταθερή τους κατάσταση ενεργειακής ισορροπίας, εκπέμπουν το πλεόνασμα της ενέργειάς τους με τη μορφή φωτονίων, των οποίων η ενέργεια αντιστοιχεί σε εκείνη του ορατού φωτός. Όσο εντονότερη είναι η ηλιακή δραστηριότητα, τόσο εντονότερος είναι ο ηλιακός άνεμος και τόσο περισσότερη ενέργεια έχουν τα φορτισμένα σωματίδια που τον αποτελούν. Ανάλογη όλων αυτών των αλληλεπιδράσεων είναι και η ένταση του σέλαος, καλύπτοντας έτσι ευρύτερη περιοχή.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...