ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Καθόλου τυχαία δεν είναι τα διαφορετικά χρώματα που, από τη νηπιακή ηλικία, προτιμούν οι άνθρωποι, ανάλογα με το φύλο τους. Οι γυναίκες έλκονται ενστικτωδώς από το ροζ και το κόκκινο, ενώ οι άνδρες από το μπλε και το πράσινο, σύμφωνα με μια νέα κινεζική επιστημονική έρευνα, που αναζητά εξελικτικές ερμηνείες στο απώτατο παρελθόν των ανθρώπων και έρχεται να επιβεβαιώσει ουσιαστικά αυτό που έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Ζεγιάνγκ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό ψυχολογίας "Personality and Individual Differences" (Προσωπικότητα και Ατομικές Διαφορές), σύμφωνα με τη βρετανική "Ντέιλι Μέιλ", εκτιμούν ότι επειδή οι γυναίκες ήσαν κυρίως συλλέκτριες ώριμων καρπών και φρούτων, εθίστηκαν από παλιά στα έντονα ροζ και κόκκινα χρώματα.

Αντίθετα, οι άνδρες, οι οποίοι πρωτίστως ήσαν κυνηγοί, ανέπτυξαν προτίμηση για τον καθαρό μπλε ουρανό που σήμαινε κατάλληλο καιρό για κυνήγι, καθώς και για την πράσινη βλάστηση, που αποτελούσε το προνομιακό πεδίο της δράσης τους.

Οι αγώνες στίβου και αυτοκινήτων, οι ιπποδρομίες και πολλά άλλα αγωνίσματα διεξάγονται κατά κανόνα αριστερόστροφα. Για ποιο λόγο;

Έχει παρατηρηθεί ότι εμάς τους ανθρώπους –τουλάχιστον τους δεξιόχειρες– μας διευκολύνει να στρίβουμε προς αριστερά. Για παράδειγμα, πολλές έρευνες δείχνουν ότι παραμένουμε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ψωνίζουμε περισσότερα πράγματα σε ένα καταστήματα, όταν κινούμαστε με κατεύθυνση αντίθετη από τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Γι' αυτό και πολλά μεγάλα καταστήματα έχουν υιοθετήσει την ανάλογη διαρρύθμιση.

Δε γνωρίζουμε ακριβώς το λόγο για τον οποίο οι αγώνες διεξάγονται αριστερόστροφα. Αν πάρουμε τους αγώνες δρόμου στο στίβο, για παράδειγμα, μία εξήγηση μπορεί να είναι ότι, έτσι, το συνήθως δυνατότερο δεξί πόδι θα τρέξει τη μεγαλύτερη απόσταση. Αν, ωστόσο, παρατηρήσει κανείς διάφορους δρομείς στις προπονήσεις τους στο στίβο, θα διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι τρέχουν και τότε αριστερόστροφα.

Οι φυσικοί του αμερικανικού επιταχυντή Tevatron του Εργαστηρίου Fermilab, έξω από το Σικάγο, του μεγάλου "ανταγωνιστή" του ευρωπαϊκού επιταχυντή του CERN, έχουν βρει "ύποπτες" ενδείξεις, στα στοιχεία των συγκρούσεων σωματιδίων, για ένα άγνωστο -μέχρι σήμερα- υποατομικό σωματίδιο ή ακόμα και -όπως υποστηρίζουν μερικοί επιστήμονες- για μια εντελώς νέα δύναμη στη φύση. 

Αν οι υποψίες επιβεβαιωθούν, σύμφωνα με τους "Τάιμς της Νέας Υόρκης", τότε θα πρόκειται για ένα θριαμβευτικό "κύκνειο άσμα" του αμερικανικού επιταχυντή, ο οποίος πρόκειται να "βγει στη σύνταξη" μέχρι φέτος το φθινόπωρο, λόγω έλλειψης χρημάτων. «Αν αποδειχτεί πραγματική, θα αποδειχτεί η σημαντικότερη ανακάλυψη στη Φυσική εδώ και μισό αιώνα», δήλωσε ο θεωρητικός φυσικός Κρίστοφερ Χιλ, του Fermilab.

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα, ίσως και μπροστά στη μύτη μας, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, όπως επίσης δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Δεν πρόκειται για ευφυολογήματα κάποιου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά για θεωρίες και υποθέσεις ενός από τους πιο διάσημους έλληνες επιστήμονες, του Δημήτρη Νανόπουλου, διακεκριμένου καθηγητή Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, ο οποίος μίλησε  στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, σχετικά με το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).

Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια πολύ συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος. Εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις "μεγάλες" διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο κ. Νανόπουλος.