ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας: η παρέα έχει μαζευτεί στο σπίτι, το φαγητό έχει κρυώσει και την ώρα που κάποιος ετοιμάζεται να βάλει το πιάτο στον φούρνο μικροκυμάτων, ακούγεται η κλασική κραυγή «Σταμάτα, έχει πιρούνι μέσα!».

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ξεκινάει η αιώνια συζήτηση. Γιατί τελικά τα μέταλλα είναι ο «ορκισμένος εχθρός» της αγαπημένης μας συσκευής; Τι είναι αυτό που μετατρέπει ένα αθώο αλουμινόχαρτο ή μια χρυσή ρίγα στο αγαπημένο σου πιάτο σε μικρό εργαστήριο παραγωγής κεραυνών;

ΤΙΤΛΟΣ: Η κυρία Μελπομένη - Official Audio Release (Στίχοι: Μάριος - Μουσική: ΤΝ)

Με ιδιαίτερη χαρά μοιράζομαι μαζί σας το νέο μου τραγούδι με τίτλο «Η κυρία Μελπομένη», το οποίο κυκλοφόρησε στο κανάλι Ηχογραφήματα.

Το τραγούδι αυτό είναι ένας τρυφερός και βαθιά ειλικρινής φόρος τιμής στη γυναίκα της καθημερινότητας. Στη μητέρα, τη σύζυγο, τη νοικοκυρά, που σηκώνεται από τα χαράματα για να κρατήσει ζωντανό, ζεστό και λειτουργικό τον πυρήνα του σπιτιού και της οικογένειας.

Στο απόκρημνο τοπίο του Βόρειου Ντέβον στην Αγγλία, εκεί όπου τα πράσινα βουνά συναντούν απότομα τον Ατλαντικό Ωκεανό, βρίσκεται μια μηχανική κατασκευή που μοιάζει να καταργεί τους κανόνες της σύγχρονης τεχνολογίας. Δύο βαγόνια ανεβοκατεβαίνουν μια πλαγιά με απότομη κλίση 58%, μεταφέροντας καθημερινά εκατοντάδες επιβάτες.

Το πιο εντυπωσιακό; Κάτω από τα βαγόνια δεν υπάρχει ούτε μηχανή εσωτερικής καύσης, ούτε ηλεκτρικό μοτέρ, ούτε καν κάπνα από ορυκτά καύσιμα. Ο Σιδηρόδρομος Lynton and Lynmouth λειτουργεί αδιάκοπα από το 1890, κινούμενος αποκλειστικά για δύο φυσικούς λόγους: το νερό και τη βαρύτητα.

Η μουσική και οι στίχοι συχνά γίνονται η φωνή των συναισθημάτων που όλοι μοιραζόμαστε. Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι βιωματικό, αλλά μια γενικότερη στιχουργική και φιλοσοφική προσέγγιση πάνω στο θέμα της απουσίας, με σκοπό να αγγίξει και να εκφράσει όποιον έχει νιώσει αυτό το συναίσθημα.

Υπάρχει μια αθόρυβη στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου, όπου κοιτάζει πίσω και συνειδητοποιεί πως το «για πάντα» είναι μια λέξη που δανειζόμαστε από τις επιθυμίες μας και όχι από την πραγματικότητα. Οι άνθρωποι που αγαπάμε φεύγουν, και η απουσία τους αφήνει πίσω της έναν παράξενο, βαρύ απόηχο.