Ο πορθμός του Ευρίπου έχει πλάτος 39 μέτρα, μήκος 40 μέτρα και βάθος 8,5 μέτρα. Σε αυτόν παρουσιάζεται το εξής περίεργο φαινόμενο: τα νερά του κινούνται συνεχώς, ενώ ταυτόχρονα αλλάζουν φορά κινήσεως. Άλλοτε κατευθύνονται προς τον Βόρειο και άλλοτε προς τον Νότιο Ευβοϊκό. Μετά από συστηματικές παρατηρήσεις διαπιστώθηκε ότι 22 - 23 ημέρες κάθε μήνα το ρεύμα παρουσιάζει μια κανονικότητα και αλλάζει φορά κάθε 6 ώρες περίπου, με αποτέλεσμα να συμπληρώνει τέσσερις εναλλαγές κάθε 24 ώρες και 50 λεπτά όπως ακριβώς η παλίρροια.
Από τις ημέρες του κανονικού ρεύματος 11-12 αντιστοιχούν στην περίοδο της Νέας Σελήνης και άλλες τόσες στην περίοδο της Πανσελήνου. Πολλές φορές παρουσιάζεται μια αρρυθμία, οπότε το φαινόμενο ολοκληρώνεται σε 22 ώρες και 22 λεπτά. Τις υπόλοιπες 6 ή 7 ημέρες, από τις οποίες 3 ημέρες αντιστοιχούν στην περίοδο του πρώτου και οι υπόλοιπες στην περίοδο του τελευταίου τετάρτου, το ρεύμα είναι ακανόνιστο.
Η ταχύτητα του ρεύματος ανέρχεται σε 5-6 μίλια την ώρα, ενώ μερικές φορές μπορεί να ανέρχεται και στα 9 μίλια την ώρα. Όταν δε το ρεύμα ενισχύεται από τους ισχυρούς βορείους ανέμους, που πνέουν κατά καιρούς στην περιοχή η ταχύτητά των ανωτέρων υδάτινων μαζών προς το Νότιο Ευβοϊκό γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Λέγεται, μάλλον υπερβολικά, ότι στην περίπτωση αυτή θα δυσκολευόταν και ένας καρχαρίας να κολυμπήσει κατά την αντίθετη φορά.
Μια καυστική ματιά στην κοινωνική ανισότητα και την απόσταση που χωρίζει δύο κόσμους. Από τη μια η επίδειξη του πλούτου, τα κονσέρτα και οι πολυτέλειες, και από την άλλη ο καθημερινός αγώνας για τα δανεικά και τις βασικές ανάγκες της οικογένειας.
Ένα τραγούδι που μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας για την πραγματικότητα που ζούμε.

Οι πρόσφατες καταγγελίες για περιστατικά βίας και εκφοβισμού στα ελληνικά σχολεία, με αποκορύφωμα την τραγική απώλεια της συναδέλφου στη Θεσσαλονίκη που δεχόταν συστηματικό bullying, αναδεικνύουν μια πραγματικότητα που δεν επιδέχεται πλέον αναβολές.
Ο εκπαιδευτικός, που συχνά γίνεται στόχος απαξιωτικών συμπεριφορών από μαθητές αλλά και γονείς, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας κρίσης που πλήττει τον πυρήνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Η Παγκόσμια ημέρα της σταθεράς π γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Μαρτίου εξαιτίας κάποιων αριθμητικών συμπτώσεων που συμβαίνουν την ημέρα αυτή και απευθύνεται αποκλειστικά σε μαθηματικούς και σε όλους αυτούς που αγαπάνε τα μαθηματικά.

Στην Αμερική, η 14/3 γράφεται ως 3/14, δηλαδή η τιμή της σταθεράς π η οποία είναι περίπου ίση με 3,14.
Η μέρα γιορτάζεται με πάρτι σε πολλές μαθηματικές σχολές και σχολεία του κόσμου, ακριβώς στις 1:59 μετά το μεσημέρι, καθώς οι αριθμοί 1,5,9 είναι τα τρία ψηφία που ακολουθούν τη σταθερά 3,14 δηλαδή π ≈ 3,14159.
ΤΙΤΛΟΣ: Ωδή στην Τηγανητή Πατάτα ή Shake στο Τηγάνι | Μουσική: ΤΝ | Βιντεοκλίπ: Δημιουργήθηκε με το Canva | ΣΤΙΧΟΙ: © 2026 Μάριος
Σε μια εποχή που η καθημερινότητα μας φορτίζει με γκρίζα νέα, η μουσική και η δημιουργία παραμένουν η πιο φωτεινή διέξοδος. Το «Shake στο Τηγάνι» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι· είναι μια χιουμοριστική απάντηση στη θλίψη των ημερών και ένας φόρος τιμής στο αγαπημένο «καύσιμο» όλων μας την "πατάτα".
Υπάρχουν στιγμές που ο δημόσιος λόγος παύει να είναι απλή ρητορεία και γίνεται μια κραυγή αλήθειας που μας αφορά όλους. Μια τέτοια παρακαταθήκη μας άφησε ο Ρομπέρτο Μπενίνι με τον λόγο του στην εκπομπή «Che Tempo Che Fa» του Fabio Fazio τον Ιανουάριο του 2024, ο οποίος παραμένει συγκλονιστικά επίκαιρος μέχρι σήμερα.
Ο σπουδαίος Ιταλός ηθοποιός και σκηνοθέτης, γνωστός για την ικανότητά του να αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής, ξέσπασε σε έναν αντιπολεμικό λόγο που συγκλόνισε το κοινό και ταξίδεψε γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Με το γνώριμο πάθος του, ο Μπενίνι δεν μίλησε απλώς για την ειρήνη, αλλά για τον απόλυτο παραλογισμό και τη «χυδαιότητα» της σύγκρουσης σε έναν κόσμο που θα έπρεπε να έχει προχωρήσει.
Είχαμε μόλις πάρει τους χάρακες και τους διαβήτες. Στον πίνακα σχεδιάζαμε μια γωνία και ψάχναμε τη διχοτόμο της – εκείνη τη δίκαιη γραμμή που τη χωρίζει τη γωνία σε δύο ίσες γωνίες, σαν να μοιράζεις μια πίτα σε δύο ίσα κομμάτια.
Ξαφνικά, ένας μαθητής ψιθύρισε: «Κύριε, κοιτάξτε έξω!»
Η βροχή είχε σταματήσει και ο ήλιος έκανε την εμφάνισή του. Πάνω από τα σπίτια, είχε απλωθεί ένα τεράστιο, πεντακάθαρο ουράνιο τόξο. Το μάθημα στον πίνακα σταμάτησε, αλλά ένα άλλο, πολύ πιο εντυπωσιακό, μόλις άρχιζε.
Είπα στα παιδιά να αφήσουν για λίγο τα τετράδια.
«Βλέπετε αυτό το τόξο; τους ρώτησα. Δεν είναι εκεί κατά τύχη.»
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...