
Σήμερα το πρωί, η πρώτη μου κίνηση ήταν σχεδόν αντανακλαστική. Πριν καν φτιάξω καφέ, πήγα στο παράθυρο και το άνοιξα με μια αγωνία που κρατάει από τα παιδικά μου χρόνια. Ήθελα να δω τον ουρανό του Ηρακλείου γεμάτο «αστέρια» — έτσι λέγαμε εμείς μικροί τους χαρταετούς. Περίμενα να δω εκείνο το πολύχρωμο πανηγύρι να παλεύει με τον άνεμο, δίνοντας ζωή στο γκρίζο του συννεφιασμένου ουρανού.
Όμως, ο ουρανός ήταν άδειος. Μια απέραντη, βουβή έκταση.
Στο νου μου ήρθαν αμέσως τα χρόνια που το σήκωμα του χαρταετού δεν ήταν απλώς μια έξοδος, αλλά μια ιεροτελεστία. Θυμήθηκα τον πατέρα μου να με βοηθά στο κόψιμο των καλαμιών —εκείνη τη στιγμή που η εμπειρία του μεγάλου έδινε τη βάση και τη σταθερότητα— και μετά τη δική μου σειρά. Εγώ αναλάμβανα το δέσιμο, τα ζύγια, την κατασκευή του δικού μου «αστεριού». Με καλό ή με κακό καιρό, εμείς θα ήμασταν εκεί. Αν ο άνεμος ήταν δυνατός, παλεύαμε. Αν είχε κρύο, σφίγγαμε τα δόντια. Γιατί ο χαρταετός που έφτιαχνες με τα χέρια σου, είχε μια ψυχή που δεν την άφηνες εύκολα να μείνει στο έδαφος.

Το πέταγμα του αετού την Καθαρή Δευτέρα είναι ένα όμορφο παιχνίδι, ένα γραφικό έθιμο, ένα πανηγύρι χρωμάτων στους ουρανούς μας. Ας το χαρούμε προσπαθώντας να στείλουμε και τον δικό μας αετό, ψηλά στον ανοιξιάτικο ουρανό, κοντά στον ήλιο.
Δυστυχώς, όμως, κάθε χρόνο, το έθιμο αυτό γίνεται αιτία σοβαρών ατυχημάτων. Προκειμένου να αποφύγουμε τέτοιου είδους ατυχήματα είναι σημαντικό:

Με την τιμή της λαγάνας να είναι στα ύψη αποφασίσαμε με τη σύζυγό μου να δοκιμάσουμε να φτιάξουμε τη δικιά μας λαγάνα.
Ψάξαμε στο internet και βρήκαμε συνταγές για κάθε γούστο. Διαλέξαμε αυτή που μας φαινόταν καλύτερη και αποφασίσαμε να την εκτελέσουμε.
Ε! λοιπόν οι λαγάνες μας ήταν πεντανόστιμες και όπως ήταν φυσικό φτηνότατες.
Η συνταγή που επιλέξαμε για να φτιάξουμε τη λαγάνα μας, είναι:
Υλικά
Ποσότητα:3-4 λαγάνες
Χρόνος προετοιμασίας: 1 - 2 ώρες
Χρόνος ψησίματος: 20'
Είχαμε μόλις πάρει τους χάρακες και τους διαβήτες. Στον πίνακα σχεδιάζαμε μια γωνία και ψάχναμε τη διχοτόμο της – εκείνη τη δίκαιη γραμμή που τη χωρίζει τη γωνία σε δύο ίσες γωνίες, σαν να μοιράζεις μια πίτα σε δύο ίσα κομμάτια.
Ξαφνικά, ένας μαθητής ψιθύρισε: «Κύριε, κοιτάξτε έξω!»
Η βροχή είχε σταματήσει και ο ήλιος έκανε την εμφάνισή του. Πάνω από τα σπίτια, είχε απλωθεί ένα τεράστιο, πεντακάθαρο ουράνιο τόξο. Το μάθημα στον πίνακα σταμάτησε, αλλά ένα άλλο, πολύ πιο εντυπωσιακό, μόλις άρχιζε.
Είπα στα παιδιά να αφήσουν για λίγο τα τετράδια.
«Βλέπετε αυτό το τόξο; τους ρώτησα. Δεν είναι εκεί κατά τύχη.»

Φανταστείτε ότι είστε υπάλληλος σε μια τηλεφωνική εταιρεία το 1930. Φτάνετε το πρωί στην εργασία σας, ανεβαίνετε στο γραφείο σας στον τέταρτο όροφο και ξεκινάτε τη βάρδια σας. Καθώς δουλεύετε, κοιτάζετε από το παράθυρο και παρατηρείτε κάτι παράξενο: το γειτονικό κτίριο φαίνεται να απομακρύνεται με ρυθμό σχεδόν ανεπαίσθητο. Όταν τελειώνετε τη δουλειά σας οκτώ ώρες μετά και βγαίνετε από την κεντρική πύλη, διαπιστώνετε ότι δεν βρίσκεστε στον ίδιο δρόμο από τον οποίο μπήκατε.
Όχι, δεν πρόκειται για οφθαλμαπάτη. Είναι η πραγματική ιστορία του κτιρίου της Indiana Bell στην Ιντιανάπολη, ένα επίτευγμα που απέδειξε ότι όταν οι αριθμοί είναι σωστοί, ακόμα και 11.000 τόνοι μπετόν και ατσαλιού μπορούν να εκτελέσουν έναν αργό, απόλυτα ελεγχόμενο χορό.
ΤΙΤΛΟΣ: Σαν μπόρα του νοτιά | Μουσική: ΤΝ | Βιντεοκλίπ: Δημιουργήθηκε με το Canva | ΣΤΙΧΟΙ: © 2026 Μάριος

Για εμάς τους μαθηματικούς, ο κόσμος είναι συνήθως ένα μέρος όπου η τάξη και η λογική κυριαρχούν. Αν θέλεις να περιγράψεις μια απλή σχέση μεταξύ δύο πραγμάτων, χρησιμοποιείς μια απλή συνάρτηση. Αν πας να περιπλέξεις τα πράγματα χωρίς λόγο, το σύμπαν της Στατιστικής σε τιμωρεί.
Είναι ο παλιός, χρυσός κανόνας: «Μην προσαρμόζεις το μοντέλο σου στις λεπτομέρειες, γιατί θα χάσεις την ουσία».
Όμως, στον κόσμο της Τεχνητής Νοημοσύνης, αυτός ο κανόνας δεν καταρρίφθηκε απλώς• έγινε κομμάτια.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...