ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ήταν ένας τσαγκάρης, που χωρίς να φταίει, έπεσε σε μεγάλη φτώχεια. Και δεν τού 'μεινε πια τίποτα παρά μονάχα ένα κομμάτι δέρμα για ένα ζευγάρι παπούτσια. Κάθισε λοιπόν αποβραδίς κι έκοψε το δέρμα, για να ξυπνήσει το πρωί και να φτιάξει τα παπούτσια. Κι επειδή είχε ήσυχη τη συνείδηση του, έκανε το σταυρό του κι έπεσε στο κρεβάτι του να κοιμηθεί.
Την άλλη μέρα, αφού ξύπνησε κι είπε την προσευχή το, ετοιμάστηκε να καθίσει στον πάγκο του να δουλέψει. Τι να δει όμως; Τα παπούτσια ήταν έτοιμα, στολισμένα πάνω στον πάγκο του! Τα πήρε στα χέρια του για να τα δει από κοντά κι ήταν στ' αλήθεια τόσο καλά δουλεμένα που ούτε μια βελονιά δεν ήταν στραβά κεντημένη, λες και τα 'χε φτιάξει ο καλύτερος τσαγκάρης της πολιτείας. Σε λίγο μπήκε μέσα ένας πελάτης κι επειδή τα παπούτσια τού άρεσαν πολύ, πλήρωσε διπλά για να τα αγοράσει. Ο τσαγκάρης μας λοιπόν αγόρασε δέρμα για δυο ζευγάρια παπούτσια. Το 'κοψε κι αυτό αποβραδίς να το 'χει έτοιμο την άλλη μέρα το πρωί να δουλέψει.
Το δέντρο
Σ' ένα άχαρο πεζοδρόμιο μιας πολύβουης πολιτείας ήταν κάποτε ένα άσχημο παραμελημένο δέντρο. Κανείς δεν το πρόσεχε. Κανείς δεν το φρόντιζε. Κανείς δεν του έδινε την παραμικρή σημασία. Τα φύλλα του είχαν μαραζώσει, είχαν πέσει από καιρό κι είχε απομείνει γυμνό, σκονισμένο και καχεκτικό.

Ποτέ δεν είχε γνωρίσει του δάσους τη δροσιά. Δεν είχαν κελαηδήσει ποτέ στα φύλλα του πουλιά, με δυσκολία να το άγγιζε πού και πού κάποια πονετική ηλιαχτίδα που γλιστρούσε στα κρυφά ανάμεσα στις μουντές και άχαρες πολυκατοικίες που το περιστοίχιζαν.
Οι περαστικοί διάβαιναν δίπλα του με αδιαφορία, βλοσυροί και βιαστικοί, χωρίς να του δίνουν καθόλου σημασία, μερικοί μάλιστα πετούσαν αποτσίγαρα, φλούδια από κάστανα και λερωμένα χαρτομάντιλα κι άλλοι φτύνανε στο χωμάτινο τετραγωνάκι γύρω από τη ρίζα του.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, κατάλαβε από κάτι μηχανικούς με σκούρες καμπαρντίνες και κρεμαστά μουστάκια, που έσκυβαν και μουρμούριζαν κι όλο μετρούσαν σκυθρωποί, ότι θα πλάταιναν το δρόμο πλάι του. Κι αν συνέβαινε αυτό, τι τύχη το περίμενε; Θα το πελέκιζαν, θα το ξερίζωναν; Θα το πετούσαν μήπως στα σκουπίδια;
Το πιο κρύο σημείο του πλανήτη βρίσκεται -πού αλλού- στην καρδιά της Ανταρκτικής και έχει θερμοκρασία -93,2 βαθμούς Κελσίου, σύμφωνα με μετρήσεις που έγιναν από δορυφόρους.

Το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ χαμηλής θερμοκρασίας είχε καταγραφεί επίσης στην παγωμένη Ανταρκτική, στη ρωσική βάση «Βοστόκ», στις 21 Ιουλίου 1983, και ήταν -89,2 βαθμοί Κελσίου.
Όπως μετέδωσε το BBC, οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Τεντ Σκάμπος του Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου των ΗΠΑ, ανέφεραν πως η καταγραφή της συγκεκριμένης θερμοκρασίας έγινε στις 10 Αυγούστου 2010 και πως πρόκειται ακόμα για προκαταρκτικά στοιχεία, ενώ δεν απέκλεισαν η τελική θερμοκρασία να είναι ακόμα χαμηλότερη.
Στο άρθρο της που δημοσιεύθηκε στους New York Times Shouting Is the New Spanking (Οι Φωνές είναι το Νέο Ξύλο) η Amy McCready, οικογενειακή σύμβουλος και ιδρύτρια του συμβουλευτικού site για γονείς Positive Parenting Solution μας εξηγεί ότι σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, οι υστερικές φωνές και τα ουρλιαχτά, έχουν αντικαταστήσει σήμερα το παραδοσιακό «ξύλο, που βγήκε από τον παράδεισο».
Οι γονείς σύμφωνα με την δόκτορα Μακ Κρίντι ταλαιπωρημένοι και με τα ενοχικά τους σύνδρομα γιγαντωμένα μέσα τους, ψάχνουν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο να επιβληθούν στα παιδιά τους. Και ενώ για τους περισσότερους γονείς σήμερα είναι αυτονόητο ότι το ξύλο ανήκει στο παρελθόν ως παιδαγωγική μέθοδος, παρ' όλα αυτά δεν μπορούν να επιβληθούν στον εαυτό τους κάθε φορά που οι μικροί μπόμπιρες αδυνατούν να πειθαρχήσουν στις υποδείξεις τους. Και καταφεύγουν στις φωνές. Το αποτέλεσμα είναι οι ενοχές να γίνονται ένας φαύλος κύκλος που δεν σταματά ποτέ.
Το μόνο που πετυχαίνουν οι γονείς με την υψωμένη φωνή είναι να εθίζονται τα παιδιά σε τέτοιου τύπου αντιδράσεις και φυσικά να συνεχίζουν ανενόχλητα. Αν μάλιστα οι φωνές συνοδεύονται από οργή, προσβολές ή ακόμη και σαρκασμό, τότε υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσουν στο παιδί αισθήματα απόρριψης Πριν λοιπόν φωνάξετε ξανά σκεφτείτε ότι τώρα είστε σε θέση να τρομοκρατείτε μία ύπαρξη που αδυνατεί να σας αντιμετωπίσει, αλλά την ίδια στιγμή προετοιμάζετε το μελλοντικό «νευρικό και αγενή» γιο ή κόρη.
Πολλοί από εμάς έχουμε συνήθειες που θεωρούμε ότι είναι αβλαβείς αλλά στην πραγματικότητα μας κάνουν πολλή περισσότερη ζημιά από αυτή που νομίζουμε, σε μερικές περιπτώσεις μακροπρόθεσμα. Από την αλλαγή του σφουγγαριού που πλένουμε τα πιάτα μέχρι το κρακ-κρακ στα δάχτυλα, διάφορες είναι οι συνήθειές μας που ούτε καν φανταζόμαστε ότι μπορούν να μας βλάψουν. Δείτε ποιες είναι για να κόψετε μαχαίρι τα ελαττώματά σας.
Χρειάζεται αντικατάσταση κάθε δύο εβδομάδες το πολύ καθώς συγκεντρώνει τα περισσότερα μικρόβια από κάθε άλλο οικιακό αντικείμενο.
Η εφαρμογή τους καθημερινά και για πολλές ώρες έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση της ακοής. Ειδικά εάν είναι η μουσική στο τέρμα!
Εκτός από το γεγονός ότι είναι σύμπτωμα αγχώδους διαταραχής, είναι επίσης μια από τις ανθυγιεινές συνήθειες που πρέπει να σταματήσει επειδή υπάρχουν εκατομμύρια βακτήρια πάνω τους που θα καταλήξουν στον οργανισμό σας.
Η απόδοση πραγματικών αντικειμένων σε τρισδιάστατα μοντέλα αποτελεί μία πολύπλοκη, δαπανηρή διαδικασία. Αυτό σκοπεύει να αλλάξει το Rubicon 3D: ένας απλός, αλλά ταυτόχρονα ισχυρός τρισδιάστατος scanner χαμηλού κόστους, που χρησιμοποιεί μία webcam και λέιζερ για να δημιουργήσει ακριβή τρισδιάστατα μοντέλα αντικειμένων.

Το Rubicon 3D αποτελεί ένα επιτυχημένο πρόγραμμα χρηματοδότησης του Indiegogo και του Kickstarter, όπου έχει ήδη καλύψει τις απαιτήσεις του (το όριο των 5.000 λιρών που είχε τεθεί) συγκεντρώνοντας ήδη 12.000 λίρες.
Το σύστημα χρησιμοποιεί μία «κανονική» webcam, την οποία πρέπει να παρέχει ο χρήστης, σε συνδυασμό με δύο λέιζερ και μία περιστρεφόμενη βάση, όπου τοποθετείται το αντικείμενο ενδιαφέροντος. Η webcam λαμβάνει εικόνα του αντικειμένου με και χωρίς τη χρήση λέιζερ που «σαρώνουν» την επιφάνειά του. Στη συνέχεια, η βάση περιστρέφεται 45 μοίρες, και η διαδικασία ξαναρχίζει. Μετά από μία σειρά περιστροφών, που έχουν καλύψει κάθε γωνία του αντικειμένου, το λογισμικό που συνοδεύει το σύστημα συγκρίνει τις εικόνες και καταλήγει σε «συμπέρασμα» για το σχήμα του αντικειμένου.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...