Μια εύκαμπτη μπαταρία πάχους μόλις 0,3 χιλιοστών, δημιούργησε η ιαπωνική εταιρία ηλεκτρονικών NEC (Nippon Electric Company). Η μπαταρία χρειάζεται μόλις μισό λεπτό για να επαναφορτιστεί και διατηρεί το 75% του ηλεκτρικού φορτίου της μετά από 500 επαναφορτίσεις.
Η μπαταρία βασίζεται σε οργανικό πολυμερές και η κατασκευή της γίνεται με τη βοήθεια εκτυπωτικών τεχνολογιών, πράγμα που βοηθά στη μελλοντική αξιοποίησή της σε νέου τύπου πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες ή άλλες «έξυπνες» κάρτες («κλειδιά» για πόρτες ξενοδοχείων, κάρτες συγκοινωνιακών μέσων κ.α.).
Μια νέα γενιά «έξυπνων» πλαστικών καρτών εφοδιασμένων με ενσωματωμένη μπαταρία θα πρόσφερε νέες δυνατότητες στον χρήστη, όπως να βλέπει πληροφορίες (π.χ. το υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού του) όχι πια μέσω μηχανήματος ΑΤΜ, αλλά μέσω μιας μικρής οθόνης πάνω στην ίδια την κάρτα, η οποία θα τροφοδοτείται με τη δική της πλέον ενέργεια.
Τέτοιες πολύ λεπτές πλαστικές και εύκαμπτες κάρτες με μπαταρία μπορεί να αργήσουν να κυκλοφορήσουν στο εμπόριο, όμως η NEC σκοπεύει να ενσωματώσει τη νέα πολύ λεπτή μπαταρία σε διάφορα προϊόντα της έως το 2013, για παράδειγμα σε επίπεδες οθόνες και συσκευές ψηφιακής ανάγνωσης (e-readers). Μια ακόμα χρήση θα μπορούσε να είναι η ενσωμάτωση των μπαταριών αυτών σε «έξυπνα» ρούχα.
Μια άλλη εξέλιξη στον τομέα αυτόν, είναι η προοπτική αξιοποίησης του νέου υλικού- θαύματος, του γραφένιου. Αμερικανοί και Αιγύπτιοι επιστήμονες από τα πανεπιστήμια της Καλιφόρνιας και του Κάιρου, με επικεφαλής τον Μαχέρ Ελ-Καντί, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Science", ανακάλυψαν μια νέα τεχνική, με τη βοήθεια λέιζερ, για τη δημιουργία εύκαμπτων, μεγάλης διάρκειας και ιδιαίτερα αγώγιμων ηλεκτροχημικών πυκνωτών (των λεγόμενων «σούπερ- πυκνωτών») από γραφένιο.
Σύμφωνα με τον αυστριακό ψυχίατρο δρ Μάνφρεντ Σπίτσερ, δεν υπάρχουν μαγικά κόλπα που μπορούν να μας μεταμορφώσουν σε Αϊνστάιν εν μια νυκτί. Ο εγκέφαλός μας, άλλωστε, είναι σαν έναν αθλητή που χρειάζεται καθημερινή προπόνηση προτού τρέξει στον μαραθώνιο. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό παίζει το εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο, κατά τον δρα Σπίτσερ, πρέπει να αλλάξει ριζικά.
«Το τρικ για κάποιον που επιθυμεί να βελτιώσει τις ικανότητές του στην ανάγνωση είναι να διαβάζει πολύ. Οι δυσκολίες κατά την ανάγνωση που εμφανίζουν αρκετοί μαθητές ενδεχομένως να συνοδεύονται από άλλα προβλήματα, όπως η έλλειψη ενδιαφέροντος για τα μαθήματά τους. Σε αυτό, βέβαια, σημαντικό ρόλο παίζει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που ακολουθούν τα σχολεία. Στα αγόρια, π.χ., δεν αρέσουν τόσο τα φιλολογικά μαθήματα σε σχέση με τα κορίτσια. Αν όμως στραφούμε προς θέματα που προσελκύουν το ενδιαφέρον τους, π.χ. πώς να κατασκευάσετε μια μηχανή ή οι βασικές αρχές του ποδοσφαίρου, τότε η ανάγνωση δεν θα τους ήταν αγγαρεία. Αντίθετα, αν τα κορίτσια διδάσκονταν για τη φυσική του κραγιόν, τότε είμαι σίγουρος ότι το ενδιαφέρον τους θα χτυπούσε κόκκινο» υπογραμμίζει. «Ενα επιπλέον σημαντικό στοιχείο που είδαμε να βοηθά τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών είναι η αισιοδοξία και τα θετικά συναισθήματα. Αρα οι δάσκαλοι δεν πρέπει να διδάσκουν προκαλώντας άγχος στα παιδιά. Ακόμη, οφείλουν να ενσωματώσουν το γνωστό (πραγματικός κόσμος) στο άγνωστο (νέες γνώσεις) με θετικό τρόπο ώστε τα παιδιά να μπορούν να συνδυάσουν τα νέα δεδομένα με κάτι που ήδη γνωρίζουν και να το μάθουν».
Πολέμιος της εισαγωγής των νέων τεχνολογιών στα σχολεία, ο δρ Σπίτσερ γνωρίζει καλά ότι οι απόψεις του δεν είναι δημοφιλείς. Δεινός υποστηρικτής του μαυροπίνακα, των καλών εκπαιδευτικών και της πλούσιας βιβλιοθήκης, είναι της άποψης ότι πίσω από το σπρώξιμο των μαθητών προς αυτές δεν υπάρχει κανένα μαθησιακό όφελος παρά μόνο η αύξηση των κερδών των τεχνολογικών κολοσσών.
Μια ευφάνταστη τεχνική ''από-εκτύπωσης'' και διαγραφής του χαρτιού που έχει βγει από τον εκτυπωτή ή το φωτοαντιγραφικό μηχάνημα, ανακάλυψαν Βρετανοί ερευνητές.
Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον μηχανικό Ντέηβιντ Λεάλ-Αγιάλα, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Proceedings A" της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC, βρήκαν ένα τρόπο να απο-εκτυπώνουν το μελάνι της κασέτας του γραφίτη (πιο γνωστού ως ''τόνερ'') που έχει αποτυπωθεί πάνω στο χαρτί.
Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί πολύ βραχείς παλμούς λέιζερ που διαγράφουν τις τυπωμένες λέξεις και εικόνες θερμαίνοντας το εκτυπωμένο υλικό σε σημείο που αυτό εξατμίζεται και έτσι εξαφανίζεται από το χαρτί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το ''τόνερ'' αποτελείται κυρίως από γραφίτη (είδος άνθρακα) και από ένα πλαστικό πολυμερές, το οποίο είναι αυτό που κυρίως εξατμίζεται.
Η τεχνολογία δουλεύει μια χαρά με το κοινό χαρτί για εκτυπώσεις και φωτοαντίγραφα, καθώς και με τα συνήθη μελάνια ''τόνερ''. Θεωρείται μάλιστα πιο φιλική για το περιβάλλον σε σχέση με την ανακύκλωση του χαρτιού, αφού με τη νέα μέθοδο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά και ξανά τα ίδια χαρτιά και έτσι γίνεται μεγάλη εξοικονόμηση χαρτιού (και δέντρων).
Προς το παρόν πάντως η νέα τεχνική βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και πρέπει να βελτιωθεί περαιτέρω για να βγει στην αγορά. Η ιδέα αυτή είχε δοκιμαστεί ξανά στο παρελθόν από άλλους ερευνητές, όμως είχε σκοντάψει στο ότι η όλη διαδικασία δημιουργούσε ζημιά ή αποχρωματισμό στο χαρτί, κάτι που φαίνεται πλέον να έχει ξεπεραστεί με τη νέα μέθοδο.
Ο "μπαμπάς" της Μαφάλντα, ο σκιτσογράφος Κίνο, παρενέβη στη διαμάχη για την ακριβή ηλικία της χάρτινης ηρωίδας του, διευκρινίζοντας, ότι η "κόρη" του γεννήθηκε το 1964 και επομένως είναι άστοχο να της προσθέτουν χρόνια για να γιορτάσουν φέτος, πρόωρα, τα 50χρονά της.
Η Μαφάλντα δεν κρύβει τα χρόνια της: θα κλείσει τα 50 το 2014, γράφει ο Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο, γνωστότερος με το ψευδώνυμο Κίνο. "Η πρώτη δημοσίευση έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου 1964 στο περιοδικό Primera Plana", σημειώνει, τονίζοντας ότι "οποιοσδήποτε άλλος υπολογισμός είναι λανθασμένος".
Πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και η ισπανική εφημερίδα Ελ Παΐς, έχουν αρχίσει να δημοσιεύουν επετειακά άρθρα για το μισό αιώνα ζωής του πανέξυπνου, απαισιόδοξου κοριτσιού με τις πολλές απορίες.
Ο λόγος είναι ότι η Μαφάλντα πρωτοεμφανίστηκε στις 15 Μαρτίου 1962, σε μια διαφήμιση.
Όμως ο 79χρονος Κίνο απέδωσε τη σύγχυση σε "παρεξήγηση". "Θα γιορτάσουμε τα γενέθλιά της σε δύο χρόνια", γράφει, διευκρινίζοντας ότι "είναι δύσκολο να φτιάξουμε ένα χρονολόγιο για ένα χάρτινο ήρωα" καθώς "η Μαφάλντα θα είναι πάντα ένα μικρό κοριτσάκι".
"Η Μαφάλντα δεν έχει ηλικία", τιτλοφορεί το άρθρο της η Ελ Παΐς. Το γεγονός είναι ότι, όσα χρόνια κι αν πέρασαν, δεν έχει αποκτήσει ούτε μία ρυτίδα και παραμένει πάντα επίκαιρη.
Στο Μπουένος Άιρες, στην ιστορική συνοικία Σαν Τέλμο, έγιναν το 2009 τα αποκαλυπτήρια ενός αγάλματος της Μαφάλντα, απέναντι από το κτίριο όπου ο Κίνο σχεδίαζε τα κόμικ του. Δεκάδες τουρίστες φωτογραφίζονται καθημερινά στο παγκάκι όπου κάθεται το κορίτσι-φαινόμενο.
Για πρώτη φορά στον κόσμο, αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν με ένα πείραμά τους να στείλουν μήνυμα χρησιμοποιώντας μια ακτίνα νετρίνων, των σωματιδίων που έχουν σχεδόν ανύπαρκτη μάζα και ταξιδεύουν σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.
Το μήνυμα ταξίδεψε μέσω ενός όγκου πέτρας 240 μέτρων και αποτελούνταν από τη μοναδική λέξη «νετρίνο». «Χρησιμοποιώντας νετρίνα, θα μπορούσαμε να επικοινωνούμε μεταξύ δύο οποιωνδήποτε σημείων στη Γη, χωρίς τη χρήση δορυφόρων ή καλωδίων», δήλωσαν οι ερευνητές των πανεπιστημίων Ρότσεστερ της Ν.Υόρκης και Β.Καρολίνας, με επικεφαλής τον καθηγητή Νταν Στάνσιλ, που κάνουν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Modern Physics Letters A».
Σήμερα, οι περισσότερες επικοινωνίες (ραδιοφώνων, τηλεοράσεων, κινητών τηλεφώνων κ.α.) πραγματοποιούνται μέσω αποστολής και λήψης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, τα οποία όμως δεν μπορούν να διαπεράσουν εύκολα τα περισσότερα υλικά εμπόδια, είτε αυτά είναι βουνά, θάλασσες ή άλλα στερεά και υγρά.
Όμως, τα νετρίνα διαπερνούν ολόκληρους πλανήτες χωρίς πρόβλημα, καθώς, χάρη στο ουδέτερο ηλεκτρικό φορτίο τους και στη μηδαμινή μάζα τους, δεν υπόκεινται σε μαγνητικές ή βαρυτικές επιδράσεις από την ύλη που συναντούν κι έτσι η κίνησή τους είναι ανεμπόδιστη.
Έτσι, εδώ και κάποιο διάστημα, οι επιστήμονες μελετούν τη δυνατότητα αξιοποίησης των νετρίνων στις επικοινωνίες, επειδή αυτά τα σωματίδια κινούνται σαν αστραπή και παράλληλα διαπερνούν σχεδόν οτιδήποτε υλικό συναντούν. Αν θα ήταν δυνατό να αναπτυχθεί μια νέα τεχνολογία επικοινωνιών μέσω νετρίνων, τότε οι εφαρμογές της θα ήσαν άπειρες.
Ερευνητές της Microsoft ανέπτυξαν ένα καινοτομικό λογισμικό που μεταφράζει τη φωνή του χρήστη σε ξένη γλώσσα και μάλιστα με παρόμοιο τόνο φωνής.
Το λογισμικό μαθαίνει τον ήχο της φωνής του χρήστη και μετά δημιουργεί μια ανάλογη συνθετική φωνή σε άλλη γλώσσα, την οποία ο χρήστης δεν γνωρίζει.
Οι ερευνητές Φρανκ Σουνγκ και Ρικ Ρασίντ, που έκαναν τη σχετική επίδειξη στο ερευνητικό κέντρο της Microsoft, έχουν κάνει ένα σημαντικό βήμα ώστε να γίνει πραγματικότητα ένας ''καθολικός μεταφραστής'' που θα μπορεί να μεταφράζει (κατ' αρχήν) την αγγλική γλώσσα σε 26 άλλες γλώσσες, από τα ισπανικά και τα ιταλικά έως τα κινέζικα.
Ο χρήστης απλώς μιλάει στα αγγλικά στο μηχάνημα και αυτό αναλαμβάνει να μετατρέψει τα λόγια του σε κάποια άλλη γλώσσα και με παρόμοια χροιά φωνής.
Η συσκευή μπορεί κάποτε να διευκολύνει αφάνταστα την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων που δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα και έτσι να καταστήσει λιγότερο αναγκαίους τους ανθρώπους μεταφραστές.
Το μεταφραστικό λογισμικό θα μπορούσε μελλοντικά να ενσωματωθεί ακόμα και σε ''έξυπνα'' κινητά τηλέφωνα, οπότε ο χρήστης θα κουβαλά παντού μαζί του ένα φορητό αυτόματο μεταφραστή, πράγμα πολύτιμο για κάθε τουρίστα- και όχι μόνο.
Οι ερευνητές της Microsoft πιστεύουν ακόμα ότι θα ήταν δυνατόν ο χρήστης να μην μιλά καν, αλλά να γράφει κάτι στη γλώσσα του (π.χ. στο κινητό του) και αμέσως το μεταφραστικό λογισμικό να δημιουργεί αυτόματα τα λόγια του σε άλλη γλώσσα (μετατροπή κειμένου σε ξενόγλωσσο λόγο).
Η πρώτη αφίσα που ενσωματώνει ηλεκτρονικά κυκλώματα από αγώγιμο μελάνι, επιτρέποντας σε όποιον πατήσει ένα κουμπί να ακούει μουσική, δημιουργήθηκε στη Βρετανία.
Η διαδραστική αφίσα παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ "South by Southwest" στο Όστιν και ονομάζεται "Listening Post".
Στην ουσία πρόκειται για έναν οδηγό μουσικών συγκροτημάτων, που εμφανίζονται στην περιοχή, στο πλαίσιο του φεστιβάλ.
Κάθε ενδιαφερόμενος, πατώντας κάποιο από τα εικονίδια της αφίσας, έχει τη δυνατότητα να ακούσει ένα μικρό μουσικό απόσπασμα από το αντίστοιχο συγκρότημα.
Σύμφωνα με τους εφευρέτες της αφίσας, το χαμηλό κόστος της εκτύπωσης, συνεπάγεται ότι πολύ σύντομα οτιδήποτε χάρτινο αντικείμενο, θα μπορούσε να είναι και διαδραστικό.
Σημειώνεται δε, ότι μέσω της αφίσας, όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να κλείσει και εισιτήρια για το φεστιβάλ.
Όπως είπε ο Πίτερ Τόμας, επικεφαλής του πρακτορείου Uniform, που συνεργάστηκε με τους εφευρέτες της αφίσας για την δημιουργία της, "οι άνθρωποι καθημερινά βομβαρδίζονται με πολλές πληροφορίες. Ειδικά όταν πρόκειται για μουσική, αυτός είναι ένας τρόπος, για να τις προσπεράσει κανείς όλες και να μπει κατευθείαν στο θέμα".
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...