ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Την επόμενη φορά που θα ζητήσετε να σας φτιάξει, επί τόπου, το πορτρέτο σας κάποιος πλανόδιος καλλιτέχνης, ίσως πέσετε πάνω σε ρομπότ...

Ερευνητές του διάσημου γερμανικού Ινστιτούτου Φραουνχόφερ επέδειξαν στη μεγαλύτερη διεθνή έκθεση τεχνολογίας CeBIT του Ανόβερου ένα ρομποτικό ζωγράφο που είναι σε θέση, μέσα σε τρία μόνο λεπτά, να σχεδιάσει με αξιοσημείωτη ακρίβεια το πορτρέτο όποιου ανθρώπου ποζάρει για αυτό το σκοπό.

Το ρομπότ αρχικά τραβάει με την κάμερα του μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του «μοντέλου», στη συνέχεια ο υπολογιστής-εγκέφαλός του υπολογίζει διάφορες παραμέτρους όπως το κοντράστ και τις καμπύλες του προσώπου και, τελικά, ο ρομποτικός βραχίονάς του αναλαμβάνει να σκιτσάρει το πορτρέτο.

Όσο πιο νέος είναι κανείς, τόσο πιο εύκολο πρόσωπο έχει συνήθως (χωρίς ρυτίδες κλπ) και άρα τόσο ταχύτερα το ρομποτικό πορτρέτο του είναι έτοιμο.

Αν και το «χάπενινγκ» μάζεψε πλήθη κόσμου στην έκθεση, δεν έμειναν όλοι ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Αντίθετα με τους πραγματικούς ζωγράφους του πεζοδρομίου, που είναι αρκετά πονηροί για να μην ζωγραφίζουν ακριβώς αυτό που βλέπουν, το ρομπότ είναι δυστυχώς πολύ «αθώο» και ειλικρινές, με συνέπεια να μην καμουφλάρει τις όποιες ατέλειες του προσώπου.

«Ορισμένοι άνθρωποι φεύγουν απογοητευμένοι», παραδέχτηκε η ερευνήτρια Κάριν Στάιν. «Αν, για παράδειγμα, έχεις πολύ μικρά χείλη, αυτό ακριβώς θα σκιτσάρει το ρομπότ».

Ορισμός

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying), όπως και ο όρος «θυματοποίηση» (victimization) χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.

Συχνά το «ισχυρότερο» παιδί αντλεί από την πράξη του κάποιο όφελος, όπως ευχαρίστηση, κύρος, υλικά αποκτήματα, ενώ το «αδύναμο» παιδί δεν μπορεί να προστατέψει με ουσιαστικό και ριζικό τρόπο τον εαυτό του.

Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι και ομαδικό φαινόμενο, καθώς δεν αφορά μόνο το μαθητή που εκφοβίζει και εκείνον που εκφοβίζεται, αλλά και όσους είναι παρόντες ή γνωρίζουν την ύπαρξή του, δηλαδή τους παρατηρητές, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε μαθητές είτε ενήλικες.

Ένα σημείο το οποίο χρήζει διευκρίνισης είναι ότι όλες οι μορφές μαθητικής επιθετικότητας δεν αποτελούν εκφάνσεις του σχολικού εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο.

Η επιθετικότητα, η οποία αποτελεί οικουμενικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης, δεν στοχεύει πάντα στην εμπρόθετη και επαναλαμβανόμενη τρομοκράτηση των «αδύναμων» και συνεπώς δεν αποτελεί σε όλες τις περιπτώσεις μορφή εκφοβιστικής συμπεριφοράς. Για παράδειγμα, η έκφραση επιθετικότητας στα πλαίσια κάποιου παιχνιδιού εξαιτίας μιας διαφωνίας, δεν αποτελεί αναγκαστικά μορφή εκφοβισμού.

Η ανάγκη της κατανόησης από όλους και ιδιαίτερα από τους ανηλίκους χρήστες ότι τα άτομα που γνωρίζουν μόνο μέσω Διαδικτύου, παραμένουν πάντα «άγνωστα», επισημαίνεται σε ανακοίνωση της δράσης Saferinternet.gr, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.

Με αφορμή το τραγικό γεγονός βιασμού μιας 15χρονης μαθήτριας από 20χρονο, που η νέα γνώρισε μέσω του Facebook, το Κέντρο αναφέρει ότι, δυστυχώς, συχνά οι έφηβοι παρερμηνεύουν την αληθινή σημασία της λέξης «φίλος» στο διαδίκτυο, όπου ελλοχεύουν διάφοροι κίνδυνοι.

Το Κέντρο τονίζει ότι «αυξάνεται η αλόγιστη χρήση του Facebook από παιδιά κάτω των 13 ετών, που δηλώνουν ψευδή ταυτότητα για να ανοίξουν προφίλ, επιλέγοντας πολλές φορές ως ημερομηνία γέννησης κάποιο έτος που αυτόματα τα αναδεικνύει ως ενήλικες», με συνέπεια να «ανοίγει» το προφίλ τους σε δημόσια πρόσβαση από μηχανές αναζήτησης και από αγνώστους.

Το Κέντρο υπογραμμίζει, για άλλη μια φορά, την επιτακτική ανάγκη της επικοινωνίας των γονέων με τα παιδιά τους σε ό,τι σχετίζεται με το Διαδίκτυο και τη συζήτηση με το παιδί σχετικά με τις διαδικτυακές του δραστηριότητες.

Επίσης, όπως επισημαίνεται, «είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τίθενται κανόνες και όρια στην πλοήγηση του Διαδικτύου, εξηγώντας πάντα το γιατί, μαζί με τα "όχι" και τα "πρέπει"».

Για τους γονείς, που τα παιδιά τους χρησιμοποιούν το Facebook, συστήνεται να δημιουργήσουν ένα δικό τους προφίλ και να ζητήσουν από τα παιδιά τους να τους κάνουν «φίλους», έτσι ώστε οι γονείς να μπορούν να ανακαλύπτουν άμεσα τυχόν ύποπτες κινήσεις στο προφίλ των παιδιών τους.