Ένα πρωτοποριακό πείραμα έφερε ξανά στη ζωή το αρχαιότερο φυτό που έχει ποτέ αναγεννηθεί και ανοίγει τον δρόμο για την αναβίωση και άλλων αρχαίων φυτικών ειδών.
Εδώ και 32.000 χρόνια, ένας προϊστορικός σκίουρος της εποχής των παγετώνων είχε κρύψει βαθιά στο μόνιμα παγωμένο έδαφος της Σιβηρίας σπόρους φυτών για να τους φάει εν καιρώ.
Τώρα, ρώσοι επιστήμονες, που ανακάλυψαν την υπόγεια κρυψώνα του «θησαυρού», κατάφεραν να αναστήσουν ένα ολόκληρο φυτό, που αναπτύχθηκε και έβγαλε άνθη. Τα προηγούμενα ρεκόρ αναβίωσης φυτού αφορούσαν ένα φοίνικα ηλικίας 2.000 ετών στο Ισραήλ και έναν λωτό ηλικίας 1.200 ετών.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Σβετλάνα Γιασίνα του Ινστιτούτου Βιοφυσικής του Κυττάρου της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό (PNAS) της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ απέδειξαν, όπως αναφέρουν, ότι το παγωμένο υπέδαφος λειτουργεί ως φυσικό «αποθετήριο» για τις αρχαίες μορφές ζωής επί δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Όπως επισημαίνουν, οι σχετικές έρευνες πρέπει να συνεχιστούν για να φέρουν στο φως -και πιθανώς πίσω στη ζωή- και άλλα από καιρό εξαφανισμένα φυτά, ζώα και οργανισμούς.
Το προϊστορικό φυτό, η αρκτική στενόφυλλη σιληνή (Silene stenophylla) που οι Ρώσοι ξαναζωντάνεψαν, μοιάζει πολύ με τον σύγχρονο απόγονό του που φυτρώνει στην ίδια τούντρα της βορειανατολικής Σιβηρίας, μια ένδειξη για το πόσο καλά προσαρμοσμένο είναι στο δύσκολο περιβάλλον του από εξελικτική σκοπιά.
Αυστραλοί και Αμερικανοί φυσικοί κατασκεύασαν το μικρότερο λειτουργικό τρανζίστορ στον κόσμο, που αποτελείται από ένα μόνο άτομο φωσφόρου ενσωματωμένο σε ένα κρύσταλλο πυριτίου.
Το επίτευγμα μπορεί να αποτελέσει τον θεμέλιο λίθο για ένα μελλοντικό κβαντικό ηλεκτρονικό υπολογιστή και, γενικότερα, σημαίνει ότι η βασική μονάδα της ύλης, το άτομο, μπορεί να γίνει μελλοντικά η βασική μονάδα και των κομπιούτερ.
Αν και στο παρελθόν, ήδη από το 2002, έχουν δημιουργηθεί και άλλα μονο-ατομικά τρανζίστορ, οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Νέας Νότιας Ουαλίας και του Πέρντιου, με επικεφαλής την Μισέλ Σίμονς, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νανοτεχνολογίας «Nature Nanotechnology», για πρώτη φορά πέτυχαν να δημιουργήσουν μια τόσο μικροσκοπική ηλεκτρονική συσκευή, που να δουλεύει με τόση ακρίβεια, άρα είναι δυνητικά πολύ πιο χρήσιμη από ανάλογες απόπειρες στο παρελθόν.
Το νέο νανο-τρανζίστορ έχει μέχρι και ορατά σημάδια («πύλες») χαραγμένα στην επιφάνειά του, έτσι ώστε οι μηχανικοί να μπορούν να συνδέουν σε αυτό μεταλλικές επαφές και να εφαρμόζουν την αναγκαία ηλεκτρική τάση.
Ο χειρισμός του ατόμου φωσφόρου, μέσω λιθογραφικής διαδικασίας, έγινε με υπερεξελιγμένο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σε θάλαμο κενού.
Το μονο-ατομικό τρανζίστορ, που χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση, λειτουργεί όμως σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (κάτω του ενός βαθμού Κέλβιν), άρα η μαζική παραγωγή του είναι δύσκολη προς το παρόν.
Τα τρανζίστορ, που ως καλοί αγωγοί ρυθμίζουν τη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος, αποτελούν τις βάσεις των «τσιπ» εδώ και πάνω από 50 χρόνια.
Ο αμερικανός πρώην αστροναύτης Τζον Γκλεν γιόρτασε την 50η επέτειο από την πρώτη πτήση σε διαστημική τροχιά των ΗΠΑ συζητώντας μέσω τηλεδιάσκεψης με το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαρτώνται πλέον από τη Ρωσία για τις διαστημικές πτήσεις τους.
Στις 09:47 της 20ης Φεβρουαρίου του 1962, ο Τζον Γκλεν, στην ενδέκατη προσπάθεια, "απογειώθηκε" από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με έναν πύραυλο Atlas, και έκανε τρεις φορές το γύρο της Γης σε λιγότερο από πέντε ώρες.
Σχεδόν ένα χρόνο μετά την πτήση του σοβιετικού Γιούρι Γκαγκάριν, η επιτυχημένη αποστολή αποκατέστησε την εμπιστοσύνη των Αμερικανών στην κατάκτηση του Διαστήματος και έκανε εθνικό ήρωα τον Τζον Γκλεν.
"Έχω την εντύπωση ότι έγινε πριν από μία εβδομάδα, ίσως γιατί το θυμόμουνα συχνά τα τελευταία 50 χρόνια, και επειδή αυτό μοιάζει ακόμη πολύ πρόσφατο" στο μυαλό μου, δήλωσε ο 90χρονος Γκλεν στο δίκτυο CNN.
"Ήταν τόσο εντυπωσιακό την εποχή εκείνη που είναι αποτυπωμένο ανεξίτηλα στη μνήμη μου και θυμάμαι πολύ καθαρά εκείνες τις ημέρες", πρόσθεσε.
Όμως ο παλιός αστροναύτης δεν μπορεί να δεχτεί ότι οι αμερικανοί αστροναύτες εξαρτώνται πλέον από τα ρωσικά διαστημόπλοια Σογιούζ για να μεταβούν στον ISS, μετά τον τερματισμό του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων τον Ιούλιο.
Ο Γκλεν, οποίος έκανε καριέρα ως γερουσιαστής των Δημοκρατικών στην Ουάσινγκτον, από το 1974 έως το 1999, κατηγορεί τώρα τη διοίκηση του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους ότι θυσίασε τις διαστημικές φιλοδοξίες των Ηνωμένων Πολιτειών με την περικοπή της χρηματοδότησης της NASA.
Οι επιστήμονες για πρώτη φορά αποκρυπτογράφησαν την ακριβή υλική δομή που έχουν οι βελόνες του αχινού και πιστεύουν ότι μπορούν να αξιοποιήσουν αυτή τη γνώση για να κατασκευάσουν πιο γερό μπετόν.
Οι ακίδες του αχινού είναι φτιαγμένες από ανθρακικό ασβέστιο και, όπως έδειξαν οι μελέτες με ισχυρές ακτίνες Χ, συγκροτούνται από «τούβλα» κρυσταλλικού ασβεστίτη σε συνδυασμό με ένα ειδικού τύπου «ασβεστοκονίαμα».
Οι ερευνητές από διάφορες χώρες (Γερμανία, Κίνα, Βρετανία, Γαλλία), με επικεφαλής τον Χέλμουτ Κέλφεν του γερμανικού πανεπιστημίου της Κωνστάντσας, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησαν νέες πανίσχυρες τεχνικές απεικόνισης για να μελετήσουν εξονυχιστικά τη δομή των αγκαθιών του αχινού.
Ξεκινώντας από ηλεκτρονικά μικροσκόπια, κατέληξαν στην τεχνική της κρυσταλλογραφίας ακτίνων-Χ με τη βοήθεια του εξοπλισμού στο Ευρωπαϊκό Συγκρότημα Ακτινοβολίας Σύγχροτρον στη Γκρενόμπλ.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα αγκάθια του αχινού αποτελούνται από κρυστάλλους ασβεστίτη (τα «τούβλα» στη νανοκλίμακα, διαταγμένα σε παράλληλες σειρές), τα οποία είναι συγκολλημένα με το υπόλοιπο 8% από άμορφο ανθρακικό ασβέστιο χωρίς κρυσταλλική δομή (το «κονίαμα»), ενώ ένα 0,1% αποτελείται από βιολογικές πρωτεΐνες.
Το παραγόμενο σύνθετο υλικό απορροφά αποτελεσματικά τα εξωτερικά σοκ και διαθέτει ελαστικότητα.
Αμερικανοί επιστήμονες του πανεπιστημίου Χάρβαρντ δημιούργησαν μια μικροσκοπική «ρομποτική» συσκευή από DNA, που είναι σε θέση να εισέλθει στο σώμα και να στοχεύσει συγκεκριμένα καρκινικά κύτταρα καταστρέφοντάς τα και αφήνοντας άθικτα τα υγιή, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στη συμβατική χημειοθεραπεία, η οποία έχει τοξικές παρενέργειες.Το βιολογικό νανορομπότ, που συνιστά ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία «έξυπνων» φαρμάκων, μεταφέρει μοριακές οδηγίες με τη μορφή αντισωμάτων, που οδηγούν τα κύτταρα του καρκίνου στην αυτοκαταστροφή τους.
Η νέα ιατρική νανοβιοτεχνολογία θα μπορούσε πιθανώς στο μέλλον να αξιοποιηθεί σε διάφορες παθήσεις, πέραν του καρκίνου, ενισχύοντας γενικότερα την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιοφυσικό Σον Ντάγκλας του Ινστιτούτου Wyss του Χάρβαρντ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», δημιούργησαν ένα νανορομπότ με μορφή ανοικτού βαρελιού, διαμέτρου 35 νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου), το οποίο στα δύο άκρα του είναι κλεισμένο από δύο τμήματα DNA σαν «άγκιστρα» ή «κλειδαριές», που μπορούν να αναγνωρίσουν τις καρκινικές πρωτεΐνες στην επιφάνεια των κυττάρων-στόχων και να προσδεθούν σε αυτές.
Όταν φθάσουν στο στόχο τους, τα βιορομπότ-βαρελάκια είναι προγραμματισμένα να ανοίγουν και να απελευθερώνουν το «φορτίο» τους, το οποίο αποτελείται από ειδικά μόρια αντισωμάτων με κωδικοποιημένες εντολές καταστροφής, οι οποίες γίνονται αντιληπτές από τους μοριακούς υποδοχείς των καρκινικών κυττάρων.
Οι εντολές ενεργοποιούν τον «διακόπτη αυτοκτονίας» των καρκινικών κυττάρων, ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει σε όλα τα κύτταρα και οδηγεί στην φυσιολογική αυτοκαταστροφή των πιο γερασμένων ή ελαττωματικών από αυτά.
Η νέα τεχνική χρησιμοποιεί ένα είδος «οριγκάμι», που επιτρέπει το δίπλωμα του γενετικού υλικού, ώστε να δημιουργούνται βιολογικές δομές από έλικες DNA.
Σε ελληνικά χέρια θα πάει το βραβείο Daniel Heineman για το έτος 2012 για την αστροφυσική. Πρόκειται για τη διεθνούς φήμης Χρύσα Κουβελιώτου η οποία θα τιμηθεί για το σημαντικό έργο και την προσφορά της στην επιστήμη της αστροφυσικής.
Το βραβείο της απονέμεται για τα επιτεύγματα και τις ανακαλύψεις της στους τομείς των εκρήξεων ακτινών τύπου γάμμα και magnetars. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Φυσικής (ΑΙΡ) και της American Astronomical Society (AAS) η Δρ. Κουβελιώτου είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις γνώσεις και τις παρατηρήσεις πολλαπλού μήκους κύματος.
Η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2013 στην 221η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρίας.
«Το να κερδίσω αυτό το βραβείο είναι θαυμάσιο γιατί μου παρέχει ερεθίσματα ώστε να συνεχίσω τις έρευνές μου περαιτέρω», δήλωσε η Δρ. Κουβελιώτου, που είναι μέλος της ομάδας Διαστημικής Επιστήμης στο Εθνικό Κέντρο Διαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας και συνεργάζεται με την Marshall Space Flight του κέντρου της NASA στο Huntsville της Αλαμπάμα.
Η ξεχωριστή μπίρα από μανιτάρια με το όνομα "Shiitake Mushroom Beer" είναι μια πατέντα ελληνική με καταγωγή από τον Πισσώνα της Εύβοιας. Δύο απόφοιτοι γεωπόνοι του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Λευτέρης Λαχουβάρης και ο Θανάσης Μαστρογιάννης σε συνεργασία με συνάδελφό τους από το Βέλγιο, χρησιμοποιώντας μανιτάρια λεντινούλα ανακάλυψαν τη μανιταρομπίρα.
Οι δύο φίλοι είναι ιδρυτές της εταιρίας «Μανιτάρια Δίρφυς» και κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά τη μπίρα από μανιτάρια το καλοκαίρι του 2011, σε καταστήματα γκουρμέ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με σκοπό βέβαια τη διάθεση του νέου προϊόντος και σε άλλα καταστήματα τροφίμων.
Η μανιταρομπίρα παρασκευάζεται από μανιτάρια λεντινούλα, τα οποία αναμιγνύονται σε αποξηραμένη μορφή με το λυκίσκο και τη βίνη, σε μια ιδιαίτερη παραδοσιακή Βελγική συνταγή, σε μικροζυθοποιείο του Βελγίου. Τα μανιτάρια λεντινούλα είναι γνωστά για τις ευεργετικές τους ιδιότητες λόγω των πολυσακχαριτών και της ουσίας Lentinan που περιέχουν. Τα εκχυλίσματα και το άρωμά τους παραμένουν στη φιάλη για περίπου τρεις μήνες που διαρκεί η ζύμωση. Η μπίρα παίρνει ένα πορτοκαλοκόκκινο χρώμα κι ένα περίεργο άρωμα βοτάνων το οποίο οφείλεται στις αρωματικές ουσίες του συγκεκριμένου είδους μανιταριού. Η μπίρα εκτός από το άρωμα διαθέτει «τσιμπήματα» πικράδας καθώς επίσης και κάποια διακριτική οξύτητα.
Όπως δήλωσε ο κ. Λαχουβάρης, μέσα στον επόμενο μήνα η εταιρία θα κυκλοφορήσει ένα νέο σνακ λαζανόφυλλων με γεύση μανιταριού, ψημένα στο φούρνο. Ήδη τα λαζανόφυλλα φτιάχνονται στη Χίο με πάπρικα και ντομάτα και είναι πολύ δημοφιλή.
Η εταιρία «Μανιτάρια Δίρφυς» ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2003 κατασκευάζοντας την πρώτη και μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής μανιταριών στην Ελλάδα. Σε μικρό χρονικό διάστημα η εταιρία επεκτάθηκε και απέκτησε συνεργασίες με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και άλλα ερευνητικά κέντρα τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού. Μεταξύ των άλλων ένα τμήμα της, το «Dirfis Health" ασχολείται με τις φαρμακευτικές ιδιότητες που έχουν κάποια είδη μανιταριών στη χώρα μας.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...