ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Είναι ένα από τα πιο "διάσημα" ναυάγια στην ιστορία της ανθρωπότητας, όμως ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας εικόνες, που αποτυπώνουν με κάθε λεπτομέρεια το μέγεθος της καταστροφής και τα προσωπικά αντικείμενα επιβατών.

Ερευνητές, με τη βοήθεια υποβρυχίων ραντάρ, κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν πλήρη χάρτη με τα απομεινάρια του άλλοτε "αβύθιστου" πλοίου, που σήμερα βρίσκονται διασκορπισμένα σε ακτίνα 3 έως 5 μιλίων, από το κουφάρι του Τιτανικού.

Η ερευνητική ομάδα ελπίζει, με τα νέα στοιχεία να ρίξει εκ νέου φως στο τι συνέβη εκείνη τη μοιραία νύχτα, πριν από 100 χρόνια, όταν το πλοίο συγκρούστηκε με παγόβουνο και βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, παίρνοντας μαζί του στον υγρό τάφο περισσότερους από 1.500 ανθρώπους.

Περισσότερες από 100.000 νέες φωτογραφίες βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας, απαθανατίζοντας εκατοντάδες αντικείμενα από το πλοίο, όπως κείνται σήμερα στον λασπώδη βυθό.

Οι επιστήμονες που έχουν αφιερωθεί στην εξερεύνηση του Τιτανικού, που βυθίστηκε κατά το παρθενικό ταξίδι του από το Σάουθαμπτον της Βρετανίας στη Νέα Υόρκη, γνώριζαν για περισσότερα από 25 χρόνια το ακριβές σημείο, όπου "προσγειώθηκε" μετά το ναυάγιο.

Δεν είχαν όμως ποτέ άλλοτε στη διάθεσή τους τόσο εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα, όπως τα συγκεκριμένα υποβρύχια ραντάρ, ενώ οι χάρτες από το πλοίο ήταν ημιτελείς.

"Με τους παλιούς χάρτες ήταν σαν να προσπαθούσαμε να βρούμε το δρόμο σε έναν σκοτεινό λαβύρινθο, με την βοήθεια μόνο ενός μικρού φακού. Με τα σύγχρονα ραντάρ, όμως, αυτός ο λαβύρινθος ξαφνικά φωτίστηκε και πλέον μπορούμε να τον εξερευνήσουμε ακόμα και με μεγεθυντικούς φακούς καταγράφοντας κάθε λεπτομέρεια. Ποτέ άλλοτε, δεν είχε γίνει κάτι αντίστοιχο στον Τιτανικό", είπε ο ιστορικός και μελετητής του Τιτανικού, Παρκς Στίβενσον.

Αιμίλιος, ή Περί Αγωγής λέγεται ένα έργο του διαφωτιστή Ζαν Ζακ Ρουσσώ που γράφτηκε το 1762. Σε αυτό υποστήριξε ότι η εκπαίδευση πρέπει να βασίζεται στην προσωπική αναζήτηση του διδασκόμενου και μόνο. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να λειτουργεί σαν αυθεντία, αλλά χρειάζεται μόνο να θέτει ερωτήματα και να οδηγεί το μαθητή στην ανακάλυψη των απαντήσεων. Στο έργο αυτό του Ρουσσώ απηχούνται ιδέες σχετικά με την εκπαίδευση που συναντάμε στην Πλατωνική Πολιτεία.

Ο Ρουσώ πίστευε ότι το βιβλίο ήταν "το καλύτερο και πιο σημαντικό από όλα τα γραπτά του". Το βιβλίο είναι γενικά μια φιλοσοφική πραγματεία πάνω στη φύση του ανθρώπου. Διερευνά πολιτικά και φιλοσοφικά ερωτήματα που αφορούν τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία, και πιο συγκεκριμένα το πώς μπορεί το άτομο να διατηρήσει την έμφυτη, όπως πίστευε ο Ρουσώ, καλωσύνη του ενώ συμμετέχει σε μια αναπόφευκτα διεφθαρμένη κοινωνία. Στον Αιμίλιο ο Ρουσώ επιχειρεί να περιγράψει ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα κάνει τον "φυσικό άνθρωπο", όπως τον περιέγραψε στο Κοινωνικό Συμβόλαιο, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, να ζήσει μέσα στη διεφθαρμένη κοινωνία.

Ο Ρουσσώ, με όχημα τη μυθιστορηματική ιστορία του Αιμίλιου και του δασκάλου του, προσπαθεί να περιγράψει το πώς κάποιος μπορεί να εκπαιδεύσει τον ιδανικό πολίτη. Ο Αιμίλιος επομένως δεν είναι ένας οδηγός ανατροφής παιδιών, αν και συμπεριλαμβάνει ορισμένες συμβουλές πάνω στο θέμα αυτό. Είναι η πρώτη ολοκληρωμένη φιλοσοφία της εκπαίδευσης στη δυτική παράδοση, καθώς και το πρώτο μυθιστόρημα μαθητείας (Bildungsroman), προηγούμενο του Τα χρόνια μαθητείας του Βίλχελμ Μάιστερ του Γκαίτε κατά περισσότερα από τριάντα χρόνια.

Το έργο χωρίζεται σε πέντε "βιβλία": τα τρία πρώτα αφορούν το παιδί Αιμίλιο, το τέταρτο τον έφηβο και το τελευταίο σκιαγραφεί την εκπαίδευση του θηλυκού ισοδυνάμου του, της Σοφί, και την καθημερινή και κοινωνική ζωή του Αιμίλιου.

Την επόμενη φορά που θα ζητήσετε να σας φτιάξει, επί τόπου, το πορτρέτο σας κάποιος πλανόδιος καλλιτέχνης, ίσως πέσετε πάνω σε ρομπότ...

Ερευνητές του διάσημου γερμανικού Ινστιτούτου Φραουνχόφερ επέδειξαν στη μεγαλύτερη διεθνή έκθεση τεχνολογίας CeBIT του Ανόβερου ένα ρομποτικό ζωγράφο που είναι σε θέση, μέσα σε τρία μόνο λεπτά, να σχεδιάσει με αξιοσημείωτη ακρίβεια το πορτρέτο όποιου ανθρώπου ποζάρει για αυτό το σκοπό.

Το ρομπότ αρχικά τραβάει με την κάμερα του μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του «μοντέλου», στη συνέχεια ο υπολογιστής-εγκέφαλός του υπολογίζει διάφορες παραμέτρους όπως το κοντράστ και τις καμπύλες του προσώπου και, τελικά, ο ρομποτικός βραχίονάς του αναλαμβάνει να σκιτσάρει το πορτρέτο.

Όσο πιο νέος είναι κανείς, τόσο πιο εύκολο πρόσωπο έχει συνήθως (χωρίς ρυτίδες κλπ) και άρα τόσο ταχύτερα το ρομποτικό πορτρέτο του είναι έτοιμο.

Αν και το «χάπενινγκ» μάζεψε πλήθη κόσμου στην έκθεση, δεν έμειναν όλοι ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Αντίθετα με τους πραγματικούς ζωγράφους του πεζοδρομίου, που είναι αρκετά πονηροί για να μην ζωγραφίζουν ακριβώς αυτό που βλέπουν, το ρομπότ είναι δυστυχώς πολύ «αθώο» και ειλικρινές, με συνέπεια να μην καμουφλάρει τις όποιες ατέλειες του προσώπου.

«Ορισμένοι άνθρωποι φεύγουν απογοητευμένοι», παραδέχτηκε η ερευνήτρια Κάριν Στάιν. «Αν, για παράδειγμα, έχεις πολύ μικρά χείλη, αυτό ακριβώς θα σκιτσάρει το ρομπότ».