Όταν ο άνθρωπος φταρνίζεται, εκσφενδονίζει στον αέρα γύρω στα 3.000-5.000 μικρά σταγονίδια με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων την ώρα – η οποία αντιστοιχεί σε θυελλώδη άνεμο. Σε ελεγχόμενα πειράματα, μετρήθηκαν ταχύτητες φταρνίσματος που έφταναν μέχρι και τα 167 χιλιόμετρα την ώρα.
Για να είναι κολλητικό το φτάρνισμα, απαιτείται, φυσικά, το άτομο να έχει μολυνθεί από κάτι. Αν όντως συμβαίνει αυτό, ο κίνδυνος μετάδοσης είναι πολύ μεγάλος. Κι αυτό, γιατί πολλές ιώσεις και λοιμώξεις από βακτήρια, όπως, π.χ., η γρίπη και το συνάχι, μεταδίδονται μέσω των σταγονιδίων. Τα παιδιά και οι νέοι μπορούν, μάλιστα, να μεταδίδουν την ασθένεια ακόμη και μια εβδομάδα πριν αυτή εκδηλωθεί στους ίδιους.

Ευχαριστούμε την εταιρεία 3Τ-Πολυδομική για τη φιλοξενία που μας προσφέρει στο server της, και για το έτος

Συντονιστείτε στο μουσικό μας κανάλη ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ στο YouTube, για περισσότερα δικά μας τραγούδια...

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 45 guests και κανένα μέλος
Ο Άγγλος δημοσιογράφος Άρθουρ Γουάιν ήταν υπεύθυνος για τη σελίδα ψυχαγωγίας της εφημερίδας «Κόσμος της Νέας Υόρκης». Στις 21 Οκτωβρίου του 1913 δημοσίευσε το πρώτο σταυρόλεξο, το οποίο ήταν ένας γρίφος σε σχήμα ρόμβου με 32 τετραγωνάκια κι έμοιαζε πολύ με το σημερινό σταυρόλεξο.
Την επόμενη μέρα τα γραφεία της εφημερίδας κατακλύστηκαν από εκατοντάδες γράμματα αναγνωστών οι οποίοι ζητούσαν και νέα σταυρόλεξα. Αυτό το γεγονός έκανε εντύπωση στο Γουάιν ο οποίος δεν περίμενε να έχει τέτοια απήχηση το καινούργιο αυτό παιχνίδι. Έτσι ξεκίνησε η μανία για τα σταυρόλεξα στην Αμερική.
Στην Ευρώπη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σταυρόλεξο στην αγγλική εφημερίδα "Sunday Express" στις 2 Νοεμβρίου 1924. Στη δεκαετία του '30 άρχισε να διαδίδεται σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας.
«Ο τόπος μας»
Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας - φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα. Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ' αλέτρι καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες. Κάτω απ' τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο. Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ' ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ' ανώφλια είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ' τα κεριά του Πάσχα - μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι γυρίζοντας απ' την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ' το ξερό πηγάδι βγαίνουν τ' αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.Γιάννης Ρίτσος
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...