«Να μη μένει στην ίδια τάξη κανένας». Δεν πρόκειται για το τελευταίο σύνθημα της μαθητικής κοινότητας, που θα «αγκάλιαζαν» με θέρμη οι πιο αδύναμοι από αυτούς, αλλά για την πρόταση των ειδικών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, με βάση τα συμπεράσματα από τη συγκριτική μελέτη των εκπαιδευτικών συστημάτων και της αυστηρότητας, που τα διέπει, σε 63 χώρες του κόσμου. Αυτό που επισημαίνεται στην έκθεση του προγράμματος διεθνούς αξιολόγησης PISA του Οργανισμού είναι ότι η επανάληψη της ίδιας τάξης δεν βοηθά, δεν αποκαθιστά τη χαμένη γνώση, αντίθετα ενισχύει την αίσθηση στους αδύναμους μαθητές ότι τιμωρούνται.
Οι ειδικοί του διεθνούς Οργανισμού κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα με βάση, μεταξύ άλλων, την εξής αναλογία: όπου υπάρχουν πολλοί «διετείς» η συνολική επίδοση της τάξης είναι χαμηλότερη και τελικά μειώνεται το ποσοστό των μαθητών, που τελειώνουν το σχολείο. Αντιθέτως, όπου εφαρμόζονται προγράμματα ενισχυτικής διδασκαλίας για τους αδύναμους μαθητές, όπως στη Φινλανδία και τη Βρετανία, καταγράφεται πρόοδος.
Όπως προκύπτει από τη σχετική λίστα, οι πιο αυστηροί εκπαιδευτικοί στον κόσμο είναι αυτοί που διδάσκουν στο Μακάο, όπου ποσοστό 44% των μαθητών επαναλαμβάνουν την ίδια τάξη.
Εν μέσω της κρίσης χρέους που απειλεί την επιβίωση του ευρώ, οι ιθύνοντες της ΕΕ θυμήθηκαν το "σχέδιο Μάρσαλ", που πρόσφεραν - επέβαλλαν στην Ευρώπη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ, για να αποφύγουν την εξάπλωση του κομμουνιστικού κινδύνου στη Γηραιά Ήπειρο. Ποιος ήταν όμως ο στρατηγός Μάρσαλ, χάρη στον οποίο η Ελλάδα "πλημμύρισε δολάρια" τη δεκαετία του 50;
Όπως αναφέρει σχετικό αφιέρωμα των "ΝΕΩΝ", ο Τζορτζ Μάρσαλ ήταν στρατηγός και επικεφαλής του αμερικανικού στρατού από το 1939 ως το 1945.
Γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1880 στην Πενσιλβάνια. Αποφοίτησε από το στρατιωτικό Ινστιτούτο της Βιρτζίνια το 1901 και υπηρέτησε στις Φιλιππίνες και στην Κίνα. Από το 1941 ήταν μέλος της Επιτροπής που επέβλεπε τις μελέτες Αμερικανών και Βρετανών επιστημόνων για την ατομική βόμβα. Αναβαθμίζεται στην πολιτική ιεραρχία μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τον Ιανουάριο του 1947 αναλαμβάνει την κρίσιμη θέση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Αναφέρεται στο σχέδιο οικονομικής βοήθειας προς την Ευρώπη σε ομιλία του στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ - έμεινε γνωστό ως "σχέδιο Μάρσαλ" - που βασίζεται στο δόγμα του προέδρου Χάρι Τρούμαν, με το οποίο οι ΗΠΑ τέθηκαν επικεφαλής της αντικομμουνιστικής "σταυροφορίας".
Εκλαμβάνει τον άρρωστο ως ένα μοναδικό ψυχο-διανοητικό- σωματικό σύνολο, που πρέπει να αντιμετωπιστεί σφαιρικά. Βασίζεται στην αναζήτηση του προσωπικού τρόπου με τον οποίο ο ασθενής βιώνει την πραγματικότητα, στη διερεύνηση της σχέσης του με τον εαυτό του και με τους άλλους. Ονομάζεται γνωστική ομοιοπαθητική και είναι μία ευρύτερη προέκταση της κλασικής ομοιοπαθητικής με βασικό προστιθέμενο διαγνωστικό εργαλείο την ψυχολογία. Είναι ένα βήμα παραπάνω στο θεραπευτικό σύστημα, την κλασική ομοιοπαθητική, που δημιούργησε ο Γερμανός γιατρός, Σαμουήλ Χάνεμαν πριν από περίπου 200 χρόνια κατακτώντας σιγά - σιγά ολόκληρο τον κόσμο.
Τη γνωστική ομοιοπαθητική ξεκίνησε ο Ινδός Rajan Sankaran και από αυτόν συνέχισε, με τη συμβολή της ρωσικής επιστημονικής κοινότητας, ο Έλληνας ψυχίατρος- ομοιοπαθητικός, Γιώργος Λουκάς για να αναδειχθεί, το 2000, σε μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Συγγραφέων Επιστημονικών Ανακαλύψεων και Εφευρέσεων και να βραβευθεί από τη Ρωσική Ακαδημία Φυσικών Επιστημών με το βραβείο Παβλώφ για το σχεδιασμό και τις κλινικές εφαρμογές νέων ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Ο Γκρέγκορ Γιόχαν Μέντελ (Gregor Mendel) ήταν ένας Αυστριακός μοναχός, γνωστός για τις μελέτες που πραγματοποίησε σχετικά με τους μηχανισμούς της κληρονομικότητας χαρακτηριστικών στα φυτά. Συχνά αναφέρεται και ως ο "πατέρας της Γενετικής", λόγω της σημασίας που είχαν οι νόμοι της Μεντελικής κληρονομικότητας και για τη μελέτη της κληρονομικότητας στα υπόλοιπα είδη, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου. Η αναγνώριση του επιστημονικού έργου του Μέντελ πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, δύο δεκαετίες μετά το θάνατό του. Ο Γκρέγκορ Μέντελ (20 Ιουλίου 1822 - 6 Ιανουαρίου 1884) γεννήθηκε στην πόλη Χάιντσεντορφ της τότε Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Το ενδιαφέρον του για τις Φυσικές Επιστήμες αναπτύχθηκε αρκετά νωρίς. Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας ο Μέντελ δούλεψε ως κηπουρός, ενώ σπούδασε για 2 χρόνια στο Φιλοσοφικό Ινστιτούτο του Όλομουτς. Το 1843 μόνασε στη μονή του τάγματος των Αυγουστινιανών στο Μπρυν (σημερινό Μπρνο, στην Τσεχία).
Ο Μέντελ γεννήθηκε με το όνομα Γιόχαν, το όνομα 'Γκρέγκορ' το απέκτησε με την είσοδό του στη μοναστική ζωή. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1847, ενώ το 1850 έδωσε εξετάσεις για τακτικός δάσκαλος, χωρίς όμως επιτυχία. Ένα χρόνο αργότερα στάλθηκε από τη μονή του στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης για σπουδές φυσικής, χημείας, μαθηματικών, ζωολογία και βοτανικής. Το 1854 επέστρεψε στο Μπρυν και δίδαξε Φυσικές επιστήμες στο Γυμνάσιο της πόλης.
Τις βάσεις γιά την κατασκευή του πρώτου αυτοκίνητου ειδικά σχεδιασμένου για τυφλούς οδηγούς θέτει μιά επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Στο αυτοκίνητο αυτό, τύπου «μπιτς μπάγκι» - με μεγάλες ρόδες και υπερμεγέθη σκελετό, που συνήθως χρησιμοποιείται στην άμμο- οι κατασκευαστές του τοποθέτησαν αισθητήρες λέιζερ και κάμερες ως εργαλεία «αντίληψης» του περιβάλλοντος χώρου. Επιπλέον, έδωσαν στον οδηγό του να φορέσει ένα ειδικό γιλέκο που του δίνει σήματα με δονήσεις ωστε να αυξήσει ή να ελαττώσει την ταχύτητα του και να στρίψει την κατάλληλη στιγμή! Το αυτοκίνητο χρησιμοποιεί διάφορα πρωτότυπα «μη οπτικά διαδραστικά περιβάλλοντα»( nonvisual interfaces), προκειμένου να βοηθησεί τον τυφλό οδηγό του, όπως το «DriveGrip» - ειδικά γάντια με έναν μηχανισμό δόνησης στις περιοχές των αρθρώσεων, που ειδοποιούν τον οδηγό για το ακριβές χρονικό σημείο που πρέπει να στρίψει -και το «ΑirΡrix», ενα συστημα που τον ενημερώνει, με χρηση κυκλώματος πεπιεσμένου αέρα, για τυχόν αντικείμενα που βρίσκονται γύρω από το αυτοκίνητο.
«Με το αυτοκίνητο αυτό απομακρυνόμαστε από την κοινή πεποίθηση που λέει ότι η έλλειψη όρασης περιορίζει την ικανότητα του ανθρώπου να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο στην κοινωνία», τονίζει ο δρ. Μαρκ Μάουερ, επικεφαλής της Ομοσπονδίας Τυφλών στις ΗΠΑ, ενώ ο Μαρκ Ρικομπόνο, εκτελεστικός διευθυντής της Ομοσπονδίας, ήταν ο πρώτος τυφλός που κάθισε με επιτυχία πίσω από τη θεση του οδηγού.
Κορυφαίο στέλεχος της Microsoft φέρεται να δήλωσε πρόσφατα ότι τα Windows 8 δε θα έχουν υψηλές απαιτήσεις σε hardware. Η αντιπρόεδρος Tami Reller φέρεται να δήλωσε στο περιθώριο του Worldwide Partner Conference ότι τα Windows 8 θα έχουν τις ίδιες απαιτήσεις με τα Windows 7.
Η έκδοση 32-bit των Windows 7 θέτει ως ελάχιστες προϋποθέσεις επεξεργαστή στο 1GHz, 1GB RAM και 16GB αποθηκευτικό χώρο. Η 64-μπιτη έκδοση έχει τις ίδιες απαιτήσεις σε επεξεργαστή, αλλά ανεβαίνει στα 2GB RAM και τα 20GB αποθηκευτικό χώρο. Οι απαιτήσεις ανεβαίνουν αν κάποιος θέλει να εκμεταλλευτεί το Windows XP mode ή το Aero mode.
Αν υποθέσουμε ότι τα Windows 8 θα έχουν τις ίδιες απαιτήσεις με τα 7, τότε δε θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να ενσωματωθούν σε tablets με hardware περιορισμένων δυνατοτήτων. Τα Windows 8 θα κυκλοφορήσουν μέσα στο 2012 και μέχρι τότε όλα τα tablets θα καλύπτουν αυτές τις προδιαγραφές - ήδη τα tablets που κυκλοφορούν στο εμπόριο καλύπτουν τις ελάχιστες απαιτήσεις της 32-bit έκδοσης. Φυσικά, και πέρα από τα tablets, θα μπορούν να τρέξουν χωρίς πρόβλημα στη συντριπτική πλειονότητα των desktop και laptop που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη.
Οι πτώσεις είναι περισσότερο συνηθισμένες σε άτομα που παρουσιάζουν τις πρώτες οργανικές ενδείξεις ότι έχουν προσβληθεί από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάσθηκε στο Παρίσι με την ευκαιρία της Διεθνούς Διάσκεψης της Ενωσης Αλτσχάιμερ. «Καθ' όσον γνωρίζουμε, είναι η πρώτη μελέτη που εντοπίζει ότι η αύξηση του κινδύνου πτώσεων συνδέεται με την προκλινική διάγνωση της νόσου», δήλωσε η επικεφαλής της Ενωσης Σούζαν Σταρκ επικεφαλής της έδρας εργοθεραπείας και νευρολογίας του Washington University του Σεντ Λούις.
Κατά την έρευνα, που διήρκεσε οκτώ μήνες, παρακολουθήθηκαν 125 ηλικιωμένοι, χωρίς γνωστικά προβλήματα. Υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα εγκεφάλου με ποζιτρόνια (Pet Scan) με τη βοήθεια της ουσίας PiB που βοηθά στον εντοπισμό πλακών αμυλοειδούς που συνδέονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μία απεικόνιση με θετικό PiB σήμαινε κίνδυνο πτώσης 2,7 μεγαλύτερο για κάθε μονάδα αύξησης της συγκέντρωσης αμυλοειδούς.
Ο ιστότοπος αυτός, χρησιμοποιεί μικρά αρχεία που λέγονται cookies τα οποία βοηθούν να βελτιωθεί η περιήγησή σας. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο, θα υποθέσουμε ότι συμφωνείτε με αυτή την πολιτική...