ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Επιστήμονες από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, οι οποίοι σχεδιάζουν πυραύλους και διαστημόπλοια, μελετούν τα αττικά κεραμικά, καθώς πιστεύουν ότι θα πάρουν ιδέες για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τις θερμικές «ασπίδες» των διαστημικών σκαφών τους, όταν αυτά επανέρχονται, μετά τα ταξίδια τους, στη γήινη ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με την Daily Mail, οι ερευνητές του Ινστιτούτου και του Μουσείου Γκετί, του Εργαστηρίου Εθνικού Επιταχυντή του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Στάνφορντ (SLAC) και της αεροδιαστημικής εταιρείας Aerospace Corporation, έχουν βαλθεί να αναλύουν δείγματα αρχαιοελληνικής κεραμικής ηλικίας 2.500 ετών με την χρήση ακτινών-Χ, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την μοριακή δομή αυτών των κεραμικών.

Τα κεραμικά πλακίδια στο εξωτερικό των διαστημικών σκαφών και πυραύλων που λειτουργούν ως θερμικές ασπίδες, υφίστανται τρομακτικές αποκλίσεις θερμοκρασίας, καθώς από τους μείον 120 βαθμούς του διαστημικού κενού πρέπει να αντέξουν τους 1.650 βαθμούς Κελσίου που αναπτύσσονται λόγω τριβής κατά την επανείσοδό τους στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Μια τόσο υψηλή θερμοκρασία είναι ικανή να λιώσει ακόμα και μέταλλα, αλλά η πυριτία (διοξείδιο του πυριτίου), από την οποία αποτελούνται κυρίως οι «ασπίδες», εμποδίζει την εξάπλωση της μεγάλης θερμότητας.

Οι αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι, ομοίως, τα αρχαιοελληνικά κεραμικά όχι μόνο αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά επιπλέον παραμένουν σταθερά από χημική άποψη.

Όπως δήλωσαν οι ερευνητές Μαρκ Ζουρμπούχεν και Κάρεν Τρένταλμαν, η ανάλυση των ιδιοτήτων των αττικών αγγείων βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων διαστημικών κεραμικών.

Όπως είπε η Τρένταλμαν, μπορεί αυτά τα αγγεία να χρονολογούνται από τον 5ο ή τον 6ο αιώνα π.Χ., όμως παραμένουν χρήσιμα ακόμα και σήμερα.

Αμερικανοί ερευνητές κατόρθωσαν να ''συγχρονίσουν'' τα βιολογικά ρολόγια περίπου 60 εκατομμυρίων βακτηρίων και να δημιουργήσουν μια φωτεινή επιγραφή τύπου ''νέον'', η οποία αναβοσβήνει.

Τα ''τσιπ'' της επιγραφής δημιουργήθηκαν από περίπου 13.000 βιολογικά εικονοστοιχεία (βιο-πίξελ), τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνταν από δεκάδες εκατομμύρια βακτήρια. Οι βακτηριακές αποικίες ''χειραγωγήθηκαν'' -μέσω χημικής επικοινωνίας μεταξύ τους- έτσι ώστε να λάμπουν ή να σβήνουν με συγχρονισμένο τρόπο.

Η λάμψη που εκπέμπουν τα βακτήρια, δημιουργείται με την προσθήκη μιας φθορίζουσας πρωτεΐνης στα κύτταρά τους.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζεφ Χέιστι του τμήματος βιολογικών επιστημών και του Ινστιτούτου Βιοκυκλωμάτων (BioCircuits), είναι σε θέση να ελέγχουν πολύ αποτελεσματικά τα βακτήρια και ήδη δημιούργησαν ένα βιο-λογότυπο του πανεπιστημίου τους, το οποίο αναβοσβήνει.

Παραμένει ερώτημα πάντως ποιες εταιρείες θα ήσαν πρόθυμες να συσχετίσουν το όνομά τους με τέτοιες τεράστιες αποικίες κολοβακτηριδίων E.coli, στο πλαίσιο μιας διαφημιστικής καμπάνιας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εφεύρεσή τους θα μπορούσε να αξιοποιηθεί επίσης για την ανίχνευση τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα και, όπως υποστηρίζουν, τα βακτήρια θα μπορούσαν να αποδειχθούν πιο αποτελεσματικοί αισθητήρες σε σχέση με τους ηλεκτρονικούς.

Ανάλογα με τον βαθμό επικινδυνότητας μιας τοξικής ουσίας ή ενός παθογόνου μικροοργανισμού που εντοπίζουν, τα βακτήρια θα έχουν προγραμματιστεί να αναβοσβήνουν πιο αργά ή πιο γρήγορα.

Την επιλογή των δέκα σημαντικότερων επιτευγμάτων κάνει ο κυριότερος επιστημονικός φορέας των ΗΠΑ, η Αμερικανική Ένωση για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS), η οποία εκδίδει και το «Science».

Η έρευνα για το AIDS, που άρχισε το 2007 και αφορούσε 1.763 ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, στα οποία ο ένας σύντροφος είχε τον ιό και ο άλλος όχι, έδειξε ότι οι ασθενείς που έγκαιρα λαμβάνουν αντι-ιικά φάρμακα, μειώνουν τον κίνδυνο ετεροφυλόφιλης μετάδοσης του ιού κατά 96%.

Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες είχαν προτείνει ότι τα αντι-ιικά φάρμακα κατά του HIV, που δίνονται σε ασθενείς με AIDS, θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους που δεν είναι φορείς του ιού.

Η νέα έρευνα (με την κωδική ονομασία ΗΡΤΝ 052) αποδείχνει ακριβώς αυτό, ανοίγοντας νέες στρατηγικές πρόληψης.

Η ανακάλυψη, με επικεφαλής τον Μάιρον Κοέν της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Β. Καρολίνα, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine» τον Αύγουστο, χαρακτηρίστηκε ορόσημο προόδου στην 30χρονη μάχη κατά της θανατηφόρου νόσου, η οποία έχει μολύνει περίπου 33 εκατ. ανθρώπους διεθνώς και σκότωσε 1,8 εκατ. το 2009.

Πολλοί είναι οι επιστήμονες που ζητούν επιτακτικά αλλαγές στη μέθοδο που μετράμε τον χρόνο, οι οποίες, μεταξύ άλλων, θα σταματήσουν τα περιοδικά προβλήματα στο σύστημα GPS και στα ρολόγια των χρηματιστηριακών αγορών. Όμως κάτι τέτοιο θα σημάνει οριστικά το τέλος της ώρας Γκρίνουιτς, όπως την ξέρουμε τόσα χρόνια.

Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι είχαν συμφωνήσει να μετράνε τον χρόνο με σημείο αναφοράς την ώρα Γκρίνουιτς ή GMT (Greenwich Mean Time), δηλαδή την "ώρα μηδέν" του πρώτου μεσημβρινού της Γης, η νοητή γραμμή του οποίου περνάει από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς, στα περίχωρα της βρετανικής πρωτεύουσας.

Η ώρα έγινε το παγκόσμιο "στάνταρντ" μετά από διεθνή συμφωνία στην Ουάσιγκτον το 1884, παρά τις τότε αντιρρήσεις της Γαλλίας, που έκανε προπαγάνδα υπέρ του "δικού της" χρόνου, με τον μεσημβρινό "μηδέν" να περνάει από -πού αλλού;- το Παρίσι.

Στην πορεία όμως, το 1972, η ώρα GMT αντικαταστάθηκε από την ώρα UTC (Universal Coordinated Time), δηλαδή από τον λεγόμενο "Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο", που βασίζεται στον μέσο όρο από τις μετρήσεις περίπου 400 ατομικών ρολογιών σε διάφορα εργαστήρια στον κόσμο.

Τα ατομικά ρολόγια είναι πολύ πιο ακριβή, επειδή μετρούν την ώρα με βάση τη ραδιενεργή αποσύνθεση (διάσπαση) των σωματιδίων ενός ατόμου.

Όμως ακόμα και αυτός ο πιο ακριβής χρόνος δεν είναι τέλειος και δεν είναι ταυτόσημος με τον "πραγματικό" αστρονομικό χρόνο, που καθορίζεται από την εναλλαγή της μέρας και της νύχτας ανάλογα με την περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της και με την περιφορά της γύρω από τον Ήλιο.