ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Μια αθόρυβη «επανάσταση» εκσυγχρονισμού συνέβη από την 1η Ιανουαρίου 2012 στη Βοτανική, η οποία αποτόλμησε πλέον να υποδεχτεί τον 21ο αιώνα, καθώς οι επιστήμονες που ασχολούνται με την ταξινόμηση και το «βάφτισμα» των νέων ειδών φυτών, που ανακαλύπτονται συνεχώς στον πλανήτη μας, αποφάσισαν να μην δίνουν μόνο λατινικά ονόματα, αλλά θα επιτρέπεται η χρήση και της αγγλικής γλώσσας στην επίσημη επιστημονική ονοματοθεσία.

Τα λατινικά αποτελούν εδώ και αιώνες την «επίσημη» γλώσσα των βιολόγων, όσον αφορά την απόδοση επίσημων- και συχνά δυσνόητων ή ευφάνταστων - ονομάτων στα ζώα και τα φυτά. Όμως η όλη ταξινομική διαδικασία έχει αποδειχτεί πολύ χρονοβόρα, με συνέπεια να υπάρχουν είδη που εξαφανίζονται από προσώπου γης, πριν καν αποκτήσουν ένα όνομα.

Μια από τις αιτίες είναι ότι στη σημερινή εποχή όπου όλο και λιγότεροι επιστήμονες είναι εξοικειωμένοι με τα λατινικά, αργεί υπερβολικά η εξακρίβωση ότι το νέο όνομα είναι επιστημονικά και γραμματικά σωστό, ενώ στη συνέχεια η νέα λατινική ονομασία πρέπει να δημοσιευτεί σε κάποιο καταξιωμένο επιστημονικό περιοδικό.

Προκειμένου να επιταχυνθεί η ταξινόμηση των ειδών, το Διεθνές Βοτανικό Συνέδριο, που συνήλθε στην Αυστραλία το 2011 (συνέρχεται μια φορά κάθε έξι χρόνια), με τη συμμετοχή περίπου 200 μελών της Διεθνούς Ένωσης Ταξινόμησης των Φυτών, πήρε δύο βασικές αποφάσεις σχετικά με την ονοματολογία: πρώτον, από την αρχή του 2012 δεν θα θεωρείται υποχρεωτική η επιστημονική ονοματοθεσία μόνο στα λατινικά και, δεύτερον, η δημοσίευση των νέων ειδών (φυτών, φυκιών, μυκήτων) σε online επιστημονικά περιοδικά και βιβλία θα θεωρείται εξίσου αποδεκτή με την έως τώρα υποχρεωτική δημοσίευση σε έντυπα περιοδικά του χώρου των βοτανολόγων.

Με τον τρόπο αυτό, θα διευκολυνθεί περαιτέρω η διάχυση των πληροφοριών για τα νέα είδη.

Το νέο καθεστώς που θα ισχύσει από φέτος στη Βοτανική, περιγράφηκε στο διαδικτυακό περιοδικό «PhytoKeys» από τον Τζέιμς Μίλερ του Βοτανικού Κήπου της Νέας Υόρκης.

Επιστήμονες από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, οι οποίοι σχεδιάζουν πυραύλους και διαστημόπλοια, μελετούν τα αττικά κεραμικά, καθώς πιστεύουν ότι θα πάρουν ιδέες για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τις θερμικές «ασπίδες» των διαστημικών σκαφών τους, όταν αυτά επανέρχονται, μετά τα ταξίδια τους, στη γήινη ατμόσφαιρα.

Σύμφωνα με την Daily Mail, οι ερευνητές του Ινστιτούτου και του Μουσείου Γκετί, του Εργαστηρίου Εθνικού Επιταχυντή του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Στάνφορντ (SLAC) και της αεροδιαστημικής εταιρείας Aerospace Corporation, έχουν βαλθεί να αναλύουν δείγματα αρχαιοελληνικής κεραμικής ηλικίας 2.500 ετών με την χρήση ακτινών-Χ, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την μοριακή δομή αυτών των κεραμικών.

Τα κεραμικά πλακίδια στο εξωτερικό των διαστημικών σκαφών και πυραύλων που λειτουργούν ως θερμικές ασπίδες, υφίστανται τρομακτικές αποκλίσεις θερμοκρασίας, καθώς από τους μείον 120 βαθμούς του διαστημικού κενού πρέπει να αντέξουν τους 1.650 βαθμούς Κελσίου που αναπτύσσονται λόγω τριβής κατά την επανείσοδό τους στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας.

Μια τόσο υψηλή θερμοκρασία είναι ικανή να λιώσει ακόμα και μέταλλα, αλλά η πυριτία (διοξείδιο του πυριτίου), από την οποία αποτελούνται κυρίως οι «ασπίδες», εμποδίζει την εξάπλωση της μεγάλης θερμότητας.

Οι αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι, ομοίως, τα αρχαιοελληνικά κεραμικά όχι μόνο αντέχουν στις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά επιπλέον παραμένουν σταθερά από χημική άποψη.

Όπως δήλωσαν οι ερευνητές Μαρκ Ζουρμπούχεν και Κάρεν Τρένταλμαν, η ανάλυση των ιδιοτήτων των αττικών αγγείων βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων διαστημικών κεραμικών.

Όπως είπε η Τρένταλμαν, μπορεί αυτά τα αγγεία να χρονολογούνται από τον 5ο ή τον 6ο αιώνα π.Χ., όμως παραμένουν χρήσιμα ακόμα και σήμερα.

Αμερικανοί ερευνητές κατόρθωσαν να ''συγχρονίσουν'' τα βιολογικά ρολόγια περίπου 60 εκατομμυρίων βακτηρίων και να δημιουργήσουν μια φωτεινή επιγραφή τύπου ''νέον'', η οποία αναβοσβήνει.

Τα ''τσιπ'' της επιγραφής δημιουργήθηκαν από περίπου 13.000 βιολογικά εικονοστοιχεία (βιο-πίξελ), τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνταν από δεκάδες εκατομμύρια βακτήρια. Οι βακτηριακές αποικίες ''χειραγωγήθηκαν'' -μέσω χημικής επικοινωνίας μεταξύ τους- έτσι ώστε να λάμπουν ή να σβήνουν με συγχρονισμένο τρόπο.

Η λάμψη που εκπέμπουν τα βακτήρια, δημιουργείται με την προσθήκη μιας φθορίζουσας πρωτεΐνης στα κύτταρά τους.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζεφ Χέιστι του τμήματος βιολογικών επιστημών και του Ινστιτούτου Βιοκυκλωμάτων (BioCircuits), είναι σε θέση να ελέγχουν πολύ αποτελεσματικά τα βακτήρια και ήδη δημιούργησαν ένα βιο-λογότυπο του πανεπιστημίου τους, το οποίο αναβοσβήνει.

Παραμένει ερώτημα πάντως ποιες εταιρείες θα ήσαν πρόθυμες να συσχετίσουν το όνομά τους με τέτοιες τεράστιες αποικίες κολοβακτηριδίων E.coli, στο πλαίσιο μιας διαφημιστικής καμπάνιας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εφεύρεσή τους θα μπορούσε να αξιοποιηθεί επίσης για την ανίχνευση τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα και, όπως υποστηρίζουν, τα βακτήρια θα μπορούσαν να αποδειχθούν πιο αποτελεσματικοί αισθητήρες σε σχέση με τους ηλεκτρονικούς.

Ανάλογα με τον βαθμό επικινδυνότητας μιας τοξικής ουσίας ή ενός παθογόνου μικροοργανισμού που εντοπίζουν, τα βακτήρια θα έχουν προγραμματιστεί να αναβοσβήνουν πιο αργά ή πιο γρήγορα.